کتاب بایکوت

کتاب الکترونیکی بایکوت نوشتهٔ علی قاضی نظام از انتشارات ۳۶۰ درجه است. این کتاب شامل دل نوشته‌های نویسنده است.

درباره کتاب بایکوت

کتاب بایکوت شامل دل‌نوشته‌های علی قاضی نظام همراه با چاپ تمام رنگی‌ و تصاویر مختلف است. نویسنده کتاب بایکوت می‌گوید که امیدوار است با ارائه کتابِ بایکوت بتواند حسِ خوب همدردی را با هزاران نفر دیگر شریک شود و احساسات خوب مخاطبانش را جبران کرده باشد. علی قاضی نظام می‌نویسد که بایکوت یعنی جدا شدن از یک جمع و پیوستن به جمع دیگر است. از ارتباطش با مخاطبین تعریف می‌کند که از فیسبوک شروع شده تا تلگرام که هرچند فضای مجازی بوده، ولی حقیقی بوده، از بغض‌ها و خنده‌هایی که با هم داشته‌اند، از کمک به یکدیگر و تمام اتفاقاتی که با هم رقم زده‌اند و نویسنده همه این‌ها را در بایکوت مکتوب و جمع‌آوری نموده است. علی قاضی نظام با تشویق یکی از دوستانش شروع به نوشتن داستان کوتاه عاشقانه می‌کند و نوشتن برایش آرامش به همراه دارد. علی قاضی نظام از دوران دبیرستان عاشق نوشتن کتاب بوده و سرانجام ترس را کنار می‌گذارد و شروع به نوشتن داستان عاشقانه کوتاه می‌کند. استقبال مردم از کتاب در نمایشگاه از کتاب بایکوت برایش فوق‌العاده بوده و بهترین تجربه زندگیش محسوب می‌شود. آدم‌هایی که در دنیای مجازی با آنها در ارتباط بوده، در آنجا حضور داشته‌اند. انتشارات ۳۶۰ درجه کتاب بایکوت، نوشتهٔ علی قاضی نظام را با عکس‌های «سارا نظر بیگی» و دیگران، با صفحه‌آرایی «فرزانه آبنیکی»، طراحی جلد «آرمین رنگانی» و خط «رقیه رستمی» با موضوع «شعر سپید» «قرن ۱۴» منتشر کرده است. کتاب بایکوت از اولین کتاب‌های عمومی انتشارات ۳۶۰ درجه است که جزء کتاب‌های پرفروش این انتشارات نیز هست.

خواندن کتاب بایکوت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان متن‌های دل‌نوشته‌، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بایکوت

«تمامِ گنجشکانِ شهر، منتظرِ باز شدن چشمانت هستند! میشود پروازشان را به تأخیر نیندازی؟ عزیز نداشته‌ام ... عزیز نداشته‌ام؛ اندکی صبر ... نوبتِ ما هم میشود! می‌رسد وقتِ عاشقی کردنمان ... به رخ میکشیم تمامِ دوست داشتنمان را ... نوبتِ بازیِ آنهاست فعلاً بیا بنشینیم و تماشایشان کنیم! چشم باز می‌کنم ... انعکاس نورِ خورشیدِ اولِ صبح در چشمانت، خوشبختی ام را ترسیم می‌کند! چشم باز میکنی؟ تو خاص باش ... کوچه و خیابان پر شده از آدمهایی که دیگر لازم نیست برای داشتنشان تلاش کنی اشاره ای کافیست! تو اما «خاص» باش ... یک «خاصِ» دست نیافتنی.»