کتاب راهبردهای جنگ نرم و سخت

کتاب راهبردهای جنگ نرم و سخت نوشتهٔ محمدمسعود بهمنی است و انتشارات نظری آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب راهبردهای جنگ نرم و سخت

راهبردهای جنگ نرم و سخت نوشتهٔ محمد مسعود بهمنی کتابی است که به تبیین و توضیح راهبردهای موثر در جنگ نرم و سخت می‌پردازد. در این کتاب، نویسنده بر روی دو نوع جنگ، یعنی جنگ نرم و جنگ سخت تمرکز می‌کند. جنگ نرم به تمام فعالیت‌های غیرنظامی و غیرنظامیانه اشاره دارد که به منظور تغییر نظرات و نگرش‌های افراد و جوامع هدفمندانه صورت می‌گیرد. جنگ سخت هم به فعالیت‌های نظامی و استفاده از نیروهای نظامی اشاره دارد. نویسنده در این کتاب به اهمیت توجه به آینده و تحلیل رخدادهای احتمالی آینده اشاره می‌کند. او معتقد است که تغییرات سریع و زیادی که در دنیا رخ می‌دهد، نیازمند آینده‌نگری و پیش‌بینی صحیح است. سازمان‌ها و افرادی که به آینده‌پژوهی اهمیت می‌دهند باید حتما این کتاب را بخوانند. ‌

خواندن کتاب راهبردهای جنگ نرم و سخت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 این کتاب توسط انتشارات نظری منتشر شده است و به خوانندگان علاقه‌مند به مباحث امنیت و راهبردهای نظامی توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب راهبردهای جنگ نرم و سخت

«ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که روزانه تغییرات زیادی را به خود می‌بیند و همیشه دست خوش نوآوری‌ها، اختراعات و ابداعات متفاوتی می‌باشد تغییر، جریانی است که هر روز سرعت بیشتری به خود می‌گیرد و در این میان افراد و سازمان‌هایی که تغییرات آینده را به نوعی پیش بینی کرده و در دستور کار خود لحاظ می‌کنند، می‌توانند به بقای خود امیدوار باشند.

با توجه به پیشرفت شگرف چند دهه‌ی اخیر، در صورت عدم توجه به آینده پژوهی و آینده‌نگری، غافلگیری و پشیمانی به بار می‌آید، لذا سازمان‌های پیشرو و آینده‌نگر توجه و مطالعه‌ی آینده را در دستور کار خود قرار داده و همراه با استفاده از ابزارهای رمزگشایی از آینده مبهم، خود را برای برپایی هوشمندانه آینده تجهیز می‌کنند.

یکی از این ابزارها، آینده پژوهی‌ست که دانش و معرفت شکل بخشیدن به آینده، به شیوه‌ای آگاهانه، عاملانه و پیش دستانه است و انسان و جامعه را از غافلگیری در برابر طوفـان سهمگین

تغییرات و پیشرفت‌های سرسام آور محافظت می‌کند.

شاید بتوان چنین عنوان کرد که نگرش به آینده و تحلیل رخدادهای احتمالی آتی، نقش حیاتی در بقای هر موجودیتی ایفا می‌کند. با توجه به اهمیت و ارزش آینده و تحلیل آن در سطوح مختلف، آینده پژوهی شکل گرفته و در سازمان‌های پویا تشکیل می‌گردد.

در تعریف آینده پژوهی و آینده شناسی می‌توان گفت که دانش و معرفتی است که دید مردم را نسبت به رویدادها، فرصت‌ها و چالش‌های احتمالی آینده باز می‌کند و از طریق کاهش ابهامات و تهدیدهای فرساینده، توانایی انتخاب هوشمندانه مردم و جامعه را افزایش می‌دهد و افق روشنی در جلوی فرد و جامعه و سازمان قرار می‌دهد و به همگان اجازه می‌دهد که بدانند که به کجاها می‌توانند بروند (آینده اکتشافی)، بـه کجا باید بروند (آینده هنجاری)، چه مسیرهایی را می‌توانند با سهولت بیشتر به سمت هدف طی کنند (راهبردهای معطوف به خلق آینده).

در دین مقدس اسلام نیز به آینده‌نگری توجه ویژه‌ای شده است و انسان همواره در معرض امتحان و آزمایش است تا با تقوا و عمل صالح، هم خیر دنیا را ببرد و هم در آخرت از پاداش خداوند بهره‌مند گردد. پیروی از خداوند و رسول و ائمه اطهار(علیه السلام) و پیروی از راه راست، در آینده پاداش خود را دارد و پیروی از شیطان و راه‌های انحرافی در آینده مجازات و عقاب خود را دارد و ذره‌ای به کسی ظلم و ستم نخواهد شد و عملکرد انسان گریبان او را خواهد گرفت.

حضرت علی(علیه السلام) در اهمیت توجه به آینده و آینده‌نگری می‌فرمایند: «آنکه به استقبال آینده می‌رود، بیناترین است و آن که پشت به آینده حرکت می‌کند، سرانجام سرگردان می‌ماند.» همچنین در جایی دیگر می‌فرمایند: «الحزم صناعه» دوراندیشی هنر و فن است.

مقام معظم رهبری نیز در خصوص امیدواری به آینده می‌فرمایند: «اگر ملت و کشور خواهان عزت حقیقی هستند، باید همواره به خداوند متعال و آینده امیدوار و خوش‌بین باشند».

فلاسفه و دانشمندان نیز به اهمیت آینده پژوهی و آینده‌نگری همواره توجه داشته‌اند؛ از جمله کنفوسیوس که می‌گوید: «آن که به فکر فردا نیست، به غم فردا گرفتار خواهد شد».

در این کتاب سعی شده است که با تعاریفی از آینده پژوهی، ضرورت آن بیان گردد. همچنین ویژگی عملیات نظامی دشمن در جنگ‌های آینده مورد بررسی قرار گیرد و در فصول بعدی کتاب با تعاریفی از عملیات جنگ روانی و جنگ نرم در آینده مورد بررسی قرار گرفته است.

امید است که این کتاب مورد استفاده اساتید و محققین و دانش پژوهان قرار گرفته و باعث گردد که بیشتر در خصوص راهبرد و آینده‌نگری و آینده پژوهی تعمق و تفکر و تعقل کرده و زمینه‌ساز شکل دهی آینده‌ای شکوهمندانه برای ایران اسلامی باشد.»