کتاب حقایقی از مرگ و زندگی

کتاب حقایقی از مرگ و زندگی نوشتهٔ جواد بهمنی و محمدمسعود بهمنی است و انتشارات نظری آن را منتشر کرده است. این کتاب حقایقی از مرگ و زندگی را در قرآن کریم، نهج‌البلاغه و سخنان بزرگان یافته است.

درباره کتاب حقایقی از مرگ و زندگی

قرآن کریم که از سوی خداوند متعال توسط آخرین پیامبر ایشان، حضرت محمد (ص)، برای هدایت و راهنمایی خلق آورده شده است، نجات‌بخش و رهایی‌بخش انسان‌هاست. هر چقدر در این اقیانوس بی‌کران غوطه‌ور شویم و در آن تعقل و تعمق کنیم، بیشتر به عظمت و بزرگی خداوند پی برده و به خداوند متعال که با انسان صحبت می‌کند، نزدیک‌تر شده و از آن بهره‌مند می‌گردیم و دردها و مشکلات افراد و جامعه را شناخته و با راهنمایی آن، می‌توان این مشکلات را برطرف کرد.

خداوند در قرآن کریم از تاریخ گذشتگان و مسیر هدایت به سوی صراط مستقیم و ... می‌گوید و راه صواب و عقاب را به ما نشان می‌دهد و درصدد است که انسان در این زندگی کوتاه دنیایی دچار غفلت و گمراهی نشده و به راه راست هدایت گردد و چون انسان از خداست و دگر بار به سوی خداوند برمی‌گردد، در برگشت با چهره‌ای درخشان و نورانی به سوی خالق و آفرینندهٔ خود باز‌گردد و از آزمون‌های این دنیا سربلند و رستگار بیرون آید.

بسیاری از اندیشمندان و شاعران با اندرزها و پندهای خود نیز درصددند تا انسان به راه راست و حقیقت رهنمون نمایند و به نحوی راه نجات و رستگاری را به انسان و جامعه نشان دهند که در کتاب حقایقی از مرگ و زندگی سعی شده تا از گنجینه‌های هدایت بشری مواردی عنوان شده و حقایقی از مرگ و زندگی را با موضوعات متبوع و با استفاده ار آیات قرآن کریم و احادیث و نهج‌البلاغه و سخنان بزرگان و شعرهای شعرا این مفاهیم را تبیین و نشان دهد تا چراغ هدایتی باشد برای حق‌جویان و حق‌طلبان و دانش‌پژوهان.

حضرت علی (ع) در نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «شفای دردها را از قرآن بخواهید و در سختی‌هایتان از آن یاری و کمک جویید؛ زیرا شفای بزرگ‌ترین دردها که کفر و شرک و نفاق و کج‌روی و گمراهی است در قرآن جویید، پس آنچه دوست دارید به‌وسیلهٔ قرآن از خدا بخواهید و با دوستی با قرآن به خدا نزدیک شوید.»

در مورد قرآن دکتر موریس فرانسوی می‌گوید: «محققاً قرآن بهترین و برترین کتابی است که قلم صنع و دست ازلی برای بشر ظاهر ساخته و بدون اغراق و مبالغه یا تعصب باید گفت از همه جهت قرآن، معجزه است.»

این کتاب به همت آقای جواد بهمنی که از اندیشمندان و فرهیختگان این مرز و بوم است به رشتهٔ نگارش درآمده است و پس از فوت ایشان (در سال ۱۳۸۹) دست‌نوشته‌های ایشان توسط فرزند آن شادوران مورد بازنگری و دسته‌بندی و تجدیدنظر قرار گرفت. 

خواندن کتاب حقایقی از مرگ و زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران و پژوهشگران حوزه‌های علوم قرآنی، دین‌شناسی و مطالعات مرگ پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حقایقی از مرگ و زندگی

«"کَیفَ تَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ کُنْتُمْ أَمْوَاتاً فَأَحْیاکُمْ ثُمَّ یمِیتُکُمْ ثُمَّ یحْییکُمْ ثُمَّ إِلَیهِ تُرْجَعُونَ"

"چگونه به خدا کافر می‌شوید و حال آنکه مرده بودید و شما را زنده کرد و دگر بار بمیراند و بازنده کند و عاقبت به‌سوی او بازمی‌گردید."

مرگ یکی از پررمز و رازترین مقوله‌های بشری است که اندیشمندان و متفکّرین وانبیاء و اولیای الهی در خصوص آن بسیار سخن گفته‌اند و سعی در حل این معمّا داشته‌اند.

اعتقاد مسلمانان به معاد و زندگی بعد از این دنیای فانی و حساب‌رسی به اعمال خوب و بد انسان‌ها از اصول دین مبین اسلام می‌باشد لذا مرگ در این زندگی دنیایی، پایان راه نیست و تازه شروعی است برای رجعت مجدد به سوی خداوند متعال، چراکه از او هستیم و به سوی او باز می‌گردیم.

تعدادی از انسان‌های بزرگ از جمله حضرت علی (ع) به استقبال مرگ می‌رفتند. ایشان از پیغمبر گرامی اسلام- حضرت محمّد (ص) شنیده بودند که به حضرت علی (ع) گفته بودند که: "ای علی تو به دست شقّی‌ترین افراد این امت کشته می‌شوی" و حضرت علی (ع) بعد از رحلت رسول گرامی (ص) می‌فرمود: "پس کجا ماند آن مرد شقّی" که در سحرگاه ۱۹ ماه مبارک رمضان مورد ضربت ابن‌ملجم قرار گرفتند و در ۲۱ ماه مبارک رمضان به شهادت رسیدند و در هنگام ضربت خوردن ندای "به خدا رستگار شدم" را سر دادند.

درحالی‌که برای بسیاری از انسان‌ها مرگ، بسیار ناگوار و ناخوشایند است بسیاری از فلاسفه و اندیشمندان در مورد این معمای بزرگ که در مسیر راه انسان است، سخن گفته‌اند و برای رسیدن به آرامش روح بعد از مرگ مواردی را بازگو کرده‌اند.

از دیدگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، هر آنجه در نظر انسان شر و بد و بدون هدف است در سنجش با کل هستی و نظام گیتی هم نیک است و هم دارای هدف. ولی انسان چون دیدی محدود و تنگ‌نظر دارد بسیاری از موارد را شر و بی‌هدف می‌داند و می‌گوید: "مرگ نه نیستی مطلق است بلکه امری نسبی و با هدف است و همچون هر رویداد بظاهر شر، نسبت به جریان کُلّ عالم، شر نمی‌تواند باشد، چراکه انسان جزئی از عالم بی‌کران مخلوقات است (عالمی که در آن نظم عجیبی و هماهنگی خاصی برقرار است و دارای نظام اکمل و هدفی معیّن است) و مرگ که به نظر انسان پدیده‌ای غم‌افزا و ناهموار از رویدادهای این دنیا است و در مقایسه با کُلّ خلقت و آفرینش، نه شر است و نه بی‌هدف.»