کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده

کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده نوشتهٔ ایوب ابراهیمی است و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده

دیابت یکی از قدیمی‌ترین بیماری‌های انسان است. نام کامل آن، دیابت ملیتوس، دارای ریشهٔ یونانی به معنی قند و سیفون است که توصیف‌کنندهٔ آشکارترین علامت این بیماری یعنی دفع مقادیر معتنابهی ادرار شیرین است. با پیشرفت‌های تحسین‌برانگیزی که در سال‌های اخیر در تشخیص و درمان دیابت صورت گرفته، دورنمای زندگی طولانی‌مدت و راحت این افراد نسبت به قرون گذشته بسیار بهبود یافته است. در حال حاضر میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا به دیابت مبتلا هستند و اکثر آنها از زندگی فعال و ثمربخشی برخوردارند.

در کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده سعی شده است جنبه‌های مختلف بیماری دیابت (علت ایجاد آن، روش محاسبه و تزریق انسولین، تغذیه، ورزش، شغل، عوارض و...) نیازها و دغدغه‌های متنوع کودکان دیابتی با زبانی ساده و به صورت پرسش و پاسخ در اختیار خود این عزیزان و والدین محترمشان قرار گیرد. مطالعهٔ این کتاب فرد دیابتی را قادر می‌سازد تا در موقعیت‌های مختلف بهترین تصمیم را برای کنترل بیماری خود اتخاذ کند.

دکتر ایوب ابراهیمی، فوق تخصص غدد و متابولیسم کودکان و استادیار دانشگاه علوم پزشکی تبریز این کتاب را نوشته است.

خواندن کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که دچار بیماری دیابت از نوع یک هستند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دیابت نوع یک (وابسته به انسولین) به زبان ساده

«در افراد غیر دیابتی هنگام ورزش، تولید انسولین در لوزالمعده به صورت خودکار کاهش می‌یابد، در نتیجه کبد براحتی قند مورد نیاز عضلات را برای تولید انرژی تأمین می‌کند. یک فرد غیر دیابتی حین ورزش دچار افت قند نمی‌شود، چون بدن او به صورت خودکار انسولین کمتری تولید می‌کند، لذا قند او کاهش نمی‌یابد. اما در یک فرد دیابتی که انسولین تزریق می‌کند، هنگام ورزش، انسولین به صورت خودکار کاهش پیدا نمی‌کند. یعنی در موقع ورزش کردن انسولین زیادی در خون او وجود دارد. انسولین زیاد خون، مانع ورود قند از کبد به جریان خون می‌شود. این در حالی است که عضلات برای تولید انرژی به قند بیشتری نیاز دارند. به همین دلیل میزان قندخون همزمان یا پس از ورزش افت می‌کند.

لازم به یادآوری است که افت قند تنها به ورزش محدود نمی‌شود، بلکه هر زمانی که بیمار دیابتی فعالیت بیش از حد معمول انجام دهد باید از افت قند پیشگیری کند. برای مثال، فعالیت‌هایی مثل اسباب کشی، کشاورزی، کارگری و... ممکن است سبب افت قند شوند. لذا قبل از مبادرت به چنین فعالیتهایی، برای جلوگیری از افت قند، تمهیدات ویژه‌ای باید اندیشیده شود.

هیچ یک از ورزشهای موجود، از جمله ورزشهای رقابتی و قهرمانی، نباید برای کودک دیابتی منع شود. تعداد افرادی که علی‌رغم داشتن دیابت، در میادین ورزشی به افتخارات ارزشمندی نایل شده‌اند کم نیستند. یکی از این اشخاص آقای استون ردگراو است که با تنظیم مبتکرانه رژیم غذایی و انسولین توانست افتخار کسب مدال طلای قایقرانی بازیهای المپیک ۲۰۰۰ را از آن خود کند. عارضه عمده ورزش در این بچه‌ها کاهش قندخون در خلال ورزش یا چند ساعت پس از آن است.

اگر قندخون کاهش پیدا نکند، تنظیم رژیم غذایی یا مقدار انسولین لازم نیست. علت کاهش قند این است که در خلال ورزش میزان جذب انسولین از محل تزریق آن افزایش پیدا می‌کند، همچنین عضلات در حالت ورزش قند بیشتری مصرف می‌کنند.

ورزش منظم، علاوه بر تأمین سلامتی و نشاط، گیرنده‌های انسولین را افزایش می‌دهد و از این طریق کنترل طولانی مدت دیابت را بهبود می‌بخشد.

اگر پیش‌بینی می‌شود که بیمار دیابتی ورزش سختی خواهد کرد، قبل از شروع ورزش باید مقداری مواد قندی اضافی بخورد، و کمی مواد قندی هم به صورت آب پرتقال، نوشابه گازدار معمولی، یا آب نبات در خلال ورزش و پس از آن در دسترس باشد. هر فردی با تجربه و آزمایش و خطا می‌تواند وضعیت خودش را در حین ورزش پیش‌بینی کند و در صورت بروز افت قند، رژیم غذائیش را متناسب با آن تنظیم کند. در روزهایی که فرد طبق برنامه ورزش می‌کند، در صورت کاهش قندخون، می‌تواند ۱۰-۱۵% ازکل انسولین روزانه اش را کم کند. در ورزشهای شدید، مثل دویدن مسافتهای طولانی ممکن است به کاهش ۵۰% و یا حتی بیشتر میزان انسولین روزانه نیاز باشد. مثلاً اگر فردی در حالت معمولی ۳۰ واحد انسولین دریافت می‌کند، در چنین شرایطی باید ۱۵ واحد تزریق کند.»