کتاب تحریر کارگاه خیال

کتاب تحریر کارگاه خیال نوشتهٔ صالح حسینی است. انتشارات نیلوفر این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی مقاله‌های ادبی و نقد ادبی است.

درباره کتاب تحریر کارگاه خیال

کتاب تحریر کارگاه خیال شامل مقالات و نقدهای ادبی صالح حسینی است که اولین‌بار در سال ۱۳۸۷ به چاپ رسید. این کتاب در ۷ بخش نوشته شده است. عنوان بخش اول «چهار مقاله» است و همان‌طور که از عنوانش پیداست، شامل ۴ مقاله با موضوع ادبیات و تئاتر معاصر است. عنوان بخش دوم «دربارهٔ ترجمه» است. این بخش شامل ۲ مقاله از حسینی است که در آن‌ها به‌تفصیل به موضوع امانت در ترجمه پرداخته است. بخش بعدی با عنوان «نقد و نظر» به بررسی و نقد ترجمهٔ ۷ کتاب پرداخته است. بخش‌های بعدی کتاب نیز به موضوعات مشابه اختصاص دارند. صالح حسینی کتاب کارگاه تحریر خیال را با ۴ گفتار پیوسته پیرامون «حافظ شیرازی» به پایان رسانده است.

خواندن کتاب تحریر کارگاه خیال را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ نقدهای ادبی در قالب مقاله پیشنهاد می‌کنیم.

درباره صالح حسینی

صالح حسینی نویسنده و مترجمی ایرانی است که در سال ۱۳۲۵ در سنقر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به اتمام رساند، مدرک کارشناسی را از دانشگاه چمران دریافت کرد و برای تحصیل در مقطع دکتری به آمریکا رفت. حسینی مدرک دکترای زبان و ادبیات انگلیسی را از دانشگاه جرج واشنگتن گرفت و بلافاصله به ایران بازگشت. او در سال ۱۳۷۶ به‌عنوان منتقد و مترجم نمونهٔ کشور برگزیده شد. او در دانشگاه شهید چمران اهواز به تدریس مشغول بوده است. صالح حسینی کتاب‌های زیادی ترجمه کرده است و از آن دسته مترجمانی به شمار می‌آید که مخاطبان با دیدن نامش روی جلد، کتاب را با خیال راحت می‌خوانند. او افزون بر ترجمه‌های دقیق و روان، کتاب‌هایی با محوریت ادبیات و نقد ادبی تألیف کرده است. او در این کتاب‌ها به تبیین ادبیات و نقد پرداخته و می‌کوشد نسل جدید را با این مفاهیم آشنا کند. کتاب «تحریر کارگاه خیال» یکی از این آثار است.

بخشی از کتاب تحریر کارگاه خیال

«در انگلستان، لارنس استرن شیوهٔ معرفت‌شناسی را در عرصهٔ روایت نوخیز خاص رمان وارد کرد و همین بعدها برای رمان‌نویسان قرن بیستم دستمایه‌ای شد که به واسطهٔ آن بتوانند با الگوهای طرح داستانی و اسطوره‌ای یا الگوهای گاهشمارانهٔ تاریخ برای سازمان‌بندی جایگزین ساختاری فراهم کنند. استرن الگوهای تداعی مورد نظر جان لاک را وسیلهٔ بیان ادبیات داستانی ساخت و به رمان‌نویسان آینده نشان داد که شخصیت می‌تواند موجد طرح داستانی شود. اصطلاح «جریان سیال ذهن» که واضع آن ویلیام جیمز است، مأخوذ از تفکر آن دسته از فیلسوفان تجربه‌گرایی است که نسب از هیوم و لاک می‌برند. نخستین کسی هم که جریان سیال ذهن را به صورت عنصر نظام‌دهنده‌ای در ادبیات داستان درآورد، استرن بود.»