کتاب معماری شادمانی

کتاب معماری شادمانی نوشتهٔ آلن دوباتن و ترجمهٔ رضا اردلان است و شنیدار آن را منتشر کرده است. این کتاب دربارهٔ رابطۀ میان سازه‌های ساخت بشر و شادمانی و تندرستی است.

درباره کتاب معماری شادمانی

معماری چه نقشی در زندگی دارد؟

از اهرام مصر تا آسمان‌خراش‌های امروزی، معماری نه فقط یک حرفه برای رفع نیازهای بنیادی انسان، بلکه یک هنر است و هر جا پای هنر در میان باشد، ناگزیر حرف زیبایی نیز به میان می‌آید.

شاهکارهای معماری نظیر معابد قدیمی، کلیساهای قرون وسطی، خانه‌های بورژوایی و آسما‌ن‌خراش‌های امروزی تحسین هر بیننده‌ای را برمی‌انگیزند؛ اما زیبایی در معماری به چه معناست؟ چه ویژگی‌های خاصی در ساختمان برای انسان خوشایند است و سلیقه‌ٔ معماری هر کسی نشان‌دهنده‌ٔ چیست؟

در این خلاصه‌‌کتاب به این موضوع پرداخته می‌شود که ساختمان‌ها چگونه موجب یادآوری خاطرات و افراد می‌شوند و چگونه با ما صحبت می‌کنند. همچنین درباره‌ٔ زیبایی در معماری بحث شده و نشان داده می‌شود که چگونه معماری جنبه‌های خاصی از شخصیت افراد را برملا می‌سازد.

در این کتاب به پرسش‌های زیر پاسخ داده می‌شود:

۱. چرا فعالان اجتماعی در ظروف پر نقش و نگار غذا نمی‌خورند؟

۲. چگونه ممکن است خانه‌ای با دیوارهای سفید و ساده، افکار آشوب‌گرایانه را مهار کند؟

۳. چرا الوارهای چوبی کف اتاق با الگوی شطرنجی چیده می‌شوند؟

خواندن کتاب معماری شادمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به متخصصان حوزهٔ معماری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب معماری شادمانی

«معماری‌ای که برای یک شخص زیبا به نظر می‌رسد، منعکس کنندهٔ ارزش‌های اوست؛ اما چرا همسویی محیط اطراف زندگی با عقاید و ارزش‌ها اهمیت دارد؟

زیرا محیط پیرامون هر کسی کمک می‌کند تا بخش‌هایی از شخصیت او نمایان شود. این مسئله مهم است، زیرا انسان‌ها لایه‌های روان‌شناختی متصل و پیچیده‌ای دارند که همهٔ آن‌ها به راحتی در دسترس نیست. برای مثال، نمی‌توان به راحتی به لایه خلاق و آنی خود در هر زمانی دست پیدا کرد. برای اینکه بتوان موتورهای خلاقیت را به راه انداخت می‌بایست در محیطی مناسب قرار گرفت؛ طبیعتاً یک پارک زیبا بسیار الهام‌بخش‌تر از یک اتاق خالی و بی‌روح است.

همین واقعیت ساده تا به حال به هزاران شیوه مورد استفاده قرار گرفته است.‌ مثلاً معماری مذهبی برای برانگیختن بُعد روحانی مردم از همین اصل بهره می‌برد. معماران مذهبی می‌دانستند که محیط پیرامونی بر افراد تأثیر می‌گذارد و به همین خاطر در تلاش بودند تا از ساختمان‌های خود برای انتقال اطلاعات درباره دیدگاه مذهبی‌شان نسبت به عبادت، معنویت و نیایش استفاده کنند. بنابراین کلیساهایی با سقف‌های بلند، طاق‌های قوس‌دار و شیشه‌های رنگی روشن ساختند تا جنبه معنوی و عبادی افرادی را که وارد آن‌ها می‌شوند، برانگیزند. افرادی که گذرشان به چنین کلیساهایی افتاده تأیید می‌کنند که قرار گرفتن در آن فضا، عقاید مسیحی را باورپذیرتر کرده است.

این شیوه‌ها فقط در معماری مسیحی استفاده نشده است.‌ معماران مسلمان نیز از هندسه برای نزدیکی به خدا استفاده کرده‌اند. اصل راهنما برای آن‌ها این بود که وقتی کسی الگوهای هندسی و فوق‌العاده متقارن کاشی‌های مساجد را ببیند، به یاد کمال و بزرگی خدا می‌افتد که جهان را بر پایه نظم خاصی بنا نمود. تقارن کاشی‌ها و نقش و نگارهای مساجد نیز بیانگر آن است که خدا طبیعت را بر پایه قوانین متقارنی بنا کرده است؛ لذا هر عملی که در گوشه‌ای از این جهان هستی انجام دهیم، در گوشه‌ای دیگر تأثیرش نمایان شده و به ما بازمی‌گردد.

حتی خانه‌ها و مکان‌های غیرمذهبی نیز از شیوه‌هایی استفاده می‌کنند تا جنبه‌های خاصی از شخصیت افراد را نمایش دهند. یک خانهٔ منظم، روشن و راحت، بُعد آرام، اصیل و صبور یک شخص را برجسته می‌کند. چنین محیطی می‌تواند سرپناهی امن، بعد از یک روز طولانی و خسته کننده در محل کار باشد.»