کتاب پنج زبان عذرخواهی

کتاب پنج زبان عذرخواهی نوشتهٔ گری چاپمن و جنیفر توماس و ترجمهٔ الهه علوی است و انتشارات ذهن آویز آن را منتشر کرده است. راز داشتن روابط سالم در یادگیری زبان عذرخواهی است.

درباره کتاب پنج زبان عذرخواهی

گری چاپمن و جنیفر توماس تحقیقات گسترده‌ای دربارهٔ اهمیت عذرخواهیِ مؤثر انجام داده‌ و نتایجی که به دست آورده‌اند ثابت می‌کند عده‌ای با موضوع پذیرفتن اشتباه و طلب بخشش مشکل دارند. البته واژهٔ عذرخواهی برای تمامی افراد معنای مشابهی نمی‌دهد و دلیلش این است که ما زبان‌های مختلف برای عذرخواهی داریم.

نویسندگان این کتاب معتقدند قدم‌برداشتن به آن‌سوی یک عذرخواهی سریع و ساده و آموختن عذرخواهی مؤثر، به روشن‌کردن دوبارهٔ عشقی که به دلیل درد خاموش شده است کمک می‌کند. وقتی همگی عذرخواهی را یاد بگیریم و زبان عذرخواهی یکدیگر را متوجه شویم، می‌توانیم عذر و بهانه‌آوردن را با صداقت، اعتماد و لذت جایگزین کنیم.

همهٔ ما در جهان امروز از تضاد، تفرقه، خشم و کشمکش آگاه هستیم. در نتیجه در پایان کتاب فصلی گنجانده‌ شده که شاید از نظر شما فرازمانی به‌نظر برسد؛ اما نیروی بسیار زیادی در آن نهفته است: جهان چگونه می‌شد اگر همهٔ ما یاد می‌گرفتیم از یکدیگر صمیمانه عذرخواهی کنیم؟

کتاب پنج زبان عذرخواهی را بخوانیم تا با هم کشف کنیم که معنای حقیقی عذرخواهی چیست و سپس به سمت بخشش حقیقی حرکت کنیم.

خواندن کتاب پنج زبان عذرخواهی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ کسانی که قصد ازدواج دارند، همسران و... پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پنج زبان عذرخواهی

«در یک دنیای عالی و کامل نیازی به عذرخواهی نیست اما از آنجا که جهان ما کامل و بی‌نقص نیست، نمی‌توانیم بدون عذرخواهی دوام بیاوریم. پیشینهٔ تحصیلی من علم انسان‌شناسی است؛ یعنی مطالعه دربارهٔ فرهنگ بشر. یکی از واضح‌ترین نتیجه‌گیری‌ها در علم انسان‌شناسی این است که تمام مردم اصول اخلاقی دارند؛ یعنی همه بر این باورند که برخی چیزها درست‌اند و برخی نادرست. بی‌شک تمام انسان‌ها حس تشخیص خوب و بد دارند. در روان‌شناسی به این مقوله «وجدان» می‌گویند. در علم الهیات از آن به‌عنوان «حس باید و نباید» یا «نقش الهی» نام برده می‌شود.

البته استانداردهای رد کردن یا تأیید کردن یک رفتار از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است. برای مثال، در فرهنگ اسکیموها اگر یک نفر در حال سفر باشد و غذایش تمام شود، اجازه دارد وارد خانهٔ غریبه‌ای شود و هرچه را در دسترس است بخورد؛ اما در بیشتر فرهنگ‌های غربی، وارد شدن به خانه‌ای خالی، سرقت است و درواقع جرمی است که مجرم باید به مجازاتش برسد. اگرچه استاندارد کار صحیح از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است و گاهی حتی درون یک فرهنگ یکسان نیز متفاوت است، اما همهٔ افراد قدرت تشخیص خوب و بد را دارند.

وقتی اصول اخلاقی یک نفر زیر سؤال می‌رود، آن شخص خشم را تجربه می‌کند. او قطعاً حس می‌کند که شخص مقابل کار اشتباهی انجام داده، از اعتماد او سوءاستفاده کرده و درنتیجه از او دلخور است. خطایی که رخ داده است مانند مانعی بین آن دو ایستاده و شکافی در رابطه ایجاد کرده است. حتی اگر آن دو بخواهند نمی‌توانند طوری زندگی کنند که انگار این خطا رخ نداده است. جک، که برادرش سال‌ها پیش از او کلاهبرداری کرده بود، می‌گوید: «دیگر اوضاع هرگز مثل قبل نخواهد شد.» مهم نیست این خطا و اشتباه چه باشد، مهم این است که حسی درون فرد دلخورشده نیازمند برقراری عدالت است. همین واقعیت‌های انسانی اساس سیستم‌های قضایی را در کشورها تشکیل می‌دهد.»