کتاب روان‌شناسی خشم (۲۲۰ قاعده برای مدیریت خشم )

«روان‌شناسی خشم» نوشته‌ی احمد علامه فلسفی(-۱۳۳۰) پژوهشگر و مدرس علوم روان‌شناسی است. نویسنده درکتاب حاضر، تحقیقاتی از نظر علم روان‌شناختی و نیز آموزه‌های اخلاقی ، معنوی و دینی به عمل آورده و سعی کرده که ضمن ریشه‌یابی و شناساندن ماهیت خشم، راهکارهایی مناسب و مقتضی برای مهار و مدیریت کردن آن ارائه دهد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: خشم مزمن از نظر روان شناختی اغلب ریشه در دوران کودکی دارد. زیرا به دلیل اعمال تربیت غلط توسط والدین نادان و یا مربیان روان پریش ذیربط، در ضمیر ناخود آگاه کودک رسوخ و رسوب کرده و سپس تأثیر ناهنجار زیادی بر شخصیت دوران بزرگسالی و آینده او خواهد گذاشت. از دیدگاه روان تحلیل خشم مزمن، هیجانی بازداری شده بشمار می‌رود. احتمالاً نیازهای هیجانی و عواطف قربانیان خشم مزمن در دوران کودکی و نوجوانی نه تنها برآورده نشده، بلکه به صورت مستبدانه و تحقیر آمیز منکوب می‌شده است. این موضوع باعث می‌شود که فرد عصبی در مقابل اضطرابی ریشه‌ای به همراه افسردگی و نداشتن تمرکز فکر از آن همواره بیهوده رنج ببرد، لذا با پس زدن و تبدیل آن به حالت خشم منفی، از خود دفاع می‌کند. در واقع افراد عصبی و خشمگین به انحای گوناگون اعلام می‌کنند که دنیا ناامن، تهدید کننده و ناسازگار است. خشم مزمن از نظر روان شناختی دارای برخی از علایم بیمارگونه، افراطی و غیر منطقی می‌باشند که از جمله آن‌ها می‌توان به عقده‌های روانی مانند عقده حقارت، لجاجت و یکدندگی، بی حوصلگی و بیقراری و شتابزدگی درصحبت کردن اشاره کرد.