کتاب مادر خوب

کتاب مادر خوب نوشتهٔ مینا یکتافر در انتشارات گیوا چاپ شده است. این کتاب حاوی نکاتی کلیدی و کاربردی برای کسانی است که می‌خواهند مادر خوبی باشند. ازآنجاکه گسترهٔ تربیت بسیار وسیع است نویسنده در این کتاب وارد دوران حساس نوجوانی نشده‌ و به دوران طلایی شش سال اول و دوران دبستان اکتفا کرده‌ است. بررسی ویژگی‌های دوران نوجوانی خود نوشتاری مفصل می‌طلبد که از گنجایش این کتاب خارج است.

درباره کتاب مادر خوب

مادر بودن مهم نیست، مادر خوبی بودن مهم است. در این کتاب سعی شده اصولی کاربردی برای تبدیل جوانه‌های زندگی‌مان به درختانی بارور آورده شود. نگارنده از پس سال‌ها حضور در جمع مادران و مربیان آشنایی کامل با دغدغه‌ها و سؤالات آنان داشته و تمام تلاش خود را در این نوشتار بر پاسخگویی به چالش‌هایی که مادران در تربیت فرزندان خود با آنها مواجه‌اند متمرکز کرده است. بیان کتاب ساده و قابل‌فهم برای تمام مادران است. بر خودم واجب می‌دانم از تلاش‌ها، حمایت‌ها و تشویق‌های بی‌دریغ همسر عزیزم تشکر کنم چرا که اگر نبود این حمایت‌ها قطعاً توان به انجام رساندن این کار را نداشتم. به امید روزی که تمام کودکان میهنم سالم و بانشاط باشند و مادران دلشاد و راضی از تربیت صحیح خود، کام دل از ثمرهٔ تلاششان شیرین کنند و امانت خدا را در نزد خود به‌ سلامت به او بازگردانند.

کتاب مادر خوب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به همهٔ مادران و افرادی که قصد دارند در آینده بچه‌دار شوند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مادر خوب

«در عصری قرار گرفته ایم که به گفته ی بزرگان سخت ترین دوران در تربیت کودک است. پیچیده شدن تربیت در شرایطی که علم و تکنولوژی رو به پیشرفت و روابط در حال دگرگونی است بر کسی پوشیده نیست. وسایل ارتباط جمعی گستره شده، محیط رشد کودک از تصور ما فراتر رفته و مرز ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها در حال محو شدن است. از همه ی اینها تاسف بارتر و ناراحت کننده تر اینکه کودکان عصر ما از موهبت داشتن مادرانی تمام وقت محروم شده اند. نه تنها از باب اشتغال زنان و حضورشان در عرصه‌های اقتصادی بلکه از آن حیث که مادران با ندانستن تکنیک‌های تربیت به شدت از کیفیت حضورشان نزد فرزندان خود کاسته اند.

بی شک دغدغهٔ تمام والدین تربیت درست و اثر بخش فرزندان خود است. هر کس به فراخور دیدگاه و توانایی‌های خود روشی را برای تربیتش در نظر می‌گیرد تا این بار عظیم را به سرمنزل مقصود برساند. سال‌ها می‌گذرد و فرصت‌های طلایی یکی پس از دیگری از دست می‌رود و درست زمانی که درخت تربیت باید به بار بنشیند مشکلات و معضلات یک به یک خود را نمایان می‌کنند. آنجاست که پدر و مادر انگشت حسرت به دندان می‌خایند که چه شد ثمره ی روش تربیتی ما؟! کجای مسیر را اشتباه کردیم؟! چرا و چگونه میوه ی عمرمان کام زندگیمان را تلخ کرد؟! و...

به راستی چرا ما همیشه دیر به فکر می‌افتیم؟! بهترین مشاورها هم به سختی می‌توانند مشکلات برخاسته از یک تربیت نامناسب را بهبود بخشند. چرا مادر و پدر با تمام حس مسوولیتی که در قبال بزرگ کردن فرزندان خوددارند در شروع راه از یک صاحب نظر و مشاور دلسوز و آگاه کمک نمی‌خواهند تا فراز و نشیب‌های این مسیر را برایشان هموار و روشن سازد؟ باید بپذیریم که فردا دیر است و این مسیر قابل بازگشت نیست.»