کتاب تراوش روشنایی: از جان‌های سوزان تا سرچشمه‌ای تابان

«تراوش روشنایی: از جان‌های سوزان تا سرچشمه‌ای تابان» نوشته کوین بروکمیر(-۱۹۷۲) است.

کوین بروکمیر در کتاب خود، با روایت قصه‌هایی از فراز و نشیب زندگی شش شخصیت متفاوت، مفهوم معنوی «تراوش روشنایی» را بیان می‌کند. او در هر بخش کتاب، خواننده را با قصه‌ای متفاوت، جذاب و نورانی آشنا می‌سازد که همۀ آن‌ها به چنین پرسشی ختم می‌شوند: «روشنایی چیست و از کجا سرچشمه می‌گیرد؟» نویسنده که به دنبال پاسخ دادن به این پرسش است، با زبانی شیوا و قصه‌گو روایتی روان‌شناسانه و عمیق از زندگی و شخصیت‌های داستان ارایه می‌کند تا مخاطب آن روشنایی و پرتو نوری را که در کتاب می‌گوید، در اصل وجود خویش دریابد. او داستان‌های کتاب را با درون‌مایه‌ای مشترک به یکدیگر پیوند می‌زند و این شیوۀ داستان‌گویی، خواننده را به دنبال کردن قصه‌ها، از ابتدا تا انتها ترغیب می‌کند. نثر روان بروکمیر خوانش کتاب را بسیار آسان کرده و این سادگی باعث می‌شود تا خواننده معنای ژرف نهفته در کتاب را از آن دریافت کند.

پرسش دیگری که در کتاب مطرح می‌شود این است که چرا انسان‌ها در زندگی دچار دردهای روحی، جسمی و به طور کلی رنج‌هایی می‌شوند که راه گریزی برایشان نیست. هر چند که بشر، در همه حال با درد مواجه است و این رنج همیشه زندگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما نویسنده این درد و رنج را هولناک نمی‌بیند و از دیدگاهی دیگر به آن می‌نگرد و اندیشه‌اش را در قالب داستان‌هایی مؤثر بیان می‌کند.

«تراوش روشنایی» مفاهیم ژرف انسانی را بیان می‌کند و خواننده با خوانشی دلپذیر، همراه با جهان شخصیت‌های کتاب، به عمق روشنایی و نور نهفته در دردهای بشری پی می‌برد و دیگر از آن نمی‌هراسد. همچنین او می‌داند که پس از این بیش‌تر می‌تواند با دردهایش خو بگیرد و آن‌ها را جزیی از خود دانسته و دوست بدارد.