کتاب حضرت رقیه بنت الحسین (ع) سند مظلومیت اسرای اهل بیت (ع)

کتاب الکترونیکی «حضرت رقیه بنت الحسین (ع) سند مظلومیت اسرای اهل بیت (ع)» نوشتهٔ هادی عمیدزاده در نشر خسرو خوبان چاپ شده است. حضرت رقیه (س) بهترین آموزگار تربیتی برای یک خانوادهٔ مسلمان و معتقد است که فرزندانشان را این چنین تربیت کنند و از همان کودکی، آنان را از درک و اندیشه والای اسلامی برخوردار سازند.

حضرت رقیه (س) با دیدن سر بریده پدر، با گفتن جملاتی رسا و نغز، معرفتی که نتیجهٔ پرورش یافتن در مکتب اهل بیت: است را به نمایش می‌گذارد. آن بانو بدون عنوان کردن خواسته‌های کودکانه خود، با چند پرسش و خواسته، همهٔ حرف‌هایش را با پدر شریفشان می‌زند:

پدرجان! چه کسی محاسنت را به خون سرت رنگین کرده است؟

چه کسی رگ‌های گلویت را بریده است؟

چه کسی مرا در این خردسالی یتیم کرده است؟

درباره کتاب حضرت رقیه بنت الحسین (ع) سند مظلومیت اسرای اهل بیت (ع)

حضرت رقیه (س) یکی از بارزترین و شاخص‌ترین نمادهای مظلومیت اهل بیت: و زیباترین الگوی تربیتی به شمار می‌رود. آن مجلّله پرورش یافته دامان امام حسین، امام سجاد و حضرت زینب: است. ایشان (س) در محیطی رشد یافتند که همهٔ اعضای خانواده‌شان بهترین محیط تربیتی را برای کسب فضایل اخلاقی و اسلامی وی فراهم آورده بودند. حضرت رقیه (س) نیز با سن کم و زندگانی کوتاه‌شان، چنان معرفت و شناخت والایی داشتند که رخدادهای پیش آمده را به خوبی درک می‌کردند.

هدف از نگارش این کتاب، معرفی و اثبات وجود آن نازنین بانو می‌باشد تا مُشت محکمی بر دهان بی‌پروایانِ بی‌خرد و بی‌سوادانِ یاوه‌گویی باشد که به دلیل عدم اطلاع از متون مقاتل، تاریخ اسلام و روایات معتبر، منکر وجودِ ملیکهٔ دو عالم، گوهر منوّره حضرت خاتم الانبیاء محمّد مصطفی (ص)، سه ساله حرم اهل بیت:، حضرت رقیه (س) شده‌اند. که البته و به یقین قلم‌فرسایی در باب عظمت و بیان مناقب، مصائب، مظلومیت و ایثار آن اختر تابناک، کاری است بس مشکل و به مصداق ما لا یدرَک کلُّه، لا یترَک کلُّه، به بررسی گوشه‌هایی اندک از شخصیت و تاریخ غم‌انگیز زندگانی آن بانوی محترمه پرداخته می‌شود، چرا که هرچه دربارهٔ این بانوی مکرّمه قلم‌فرسایی کنیم واژه‌ای را نخواهیم یافت که حقّ مطلب ایشان را ادا نماید.

کتاب حضرت رقیه بنت الحسین (ع) سند مظلومیت اسرای اهل بیت (ع) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ کتب دینی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب حضرت رقیه بنت الحسین (ع) سند مظلومیت اسرای اهل بیت (ع)

یکی از اسامی متداول آن حضرت (س)، سیده رقیه می‌باشد. رقیه از «رقی» به معنی بالا رفتن و ترقی گرفته شده است. از دیگر نام‌های آن نازنین بانوی مظلومه (س)؛ می‌توان به سیده زبیده، سیده فاطمه، سیده فاطمه صغری و سیده فاطمه صغیره اشاره نمود.

این تعدد اسامی برای آن حضرت (س) به این دلیل است که در آن زمان چند اسمی بودن امری متداول و مرسوم بوده است. شاهد بر این مدّعا حدیث شریف زیر است که در امالی مرحوم شیخ صدوق (قدس سره) مستند به سندی از حضرت عبدالعظیم بن عبدالله حسنی (قدس سره) آمده که گفت: حسن بن عبدالله از یونس بن ظبیان به من خبر داد که او گفت: حضرت امام صادق (ع) فرمودند: (حضرت) فاطمه (س) نه اسم در پیشگاه خداوند دارد: فاطمه، صدّیقه، مبارکه، طاهره، زکیه، رضیه، مرضیه، محدّثه و زهرا.

پس همهٔ این‌ها اسامی حضرت زهرا (س) هستند نه لقب ایشان و بیانگر مرسوم بودن چند اسم برای یک نفر در آن زمان می‌باشد و طبق این روایت، اسامی متعدّد برای حضرت رقیه (س) قابل پذیرش می‌باشد.