کتاب خودت را به خواب نزن

کتاب خودت را به خواب نزن نوشته مری ابرستات است و با ترجمه فاطمه کیاشمشکی در انتشارات کتابستان معرفت منتشر شده است. این کتاب نگرشی متفاوت به انقلاب جنسی است.

درباره کتاب خودت را به خواب نزن

توجه این کتاب بر پیامدهای تاریک‌تر جنبش انقلاب جنسی است.  انقلاب جنسی برای عدۀ بسیاری شادی و رضایت به ارمغان آورده است. رضایتی ویژۀ آن دسته افراد که می‌خواستند از عواقب طبیعی رفتارهای جنسی خود رها شوند، اما این شادی و رضایت از چه نوعی است؟ آیا در دیگر ابعاد زندگی هم جریان پیدا کرده است؟ به این پرسش‌ها کمتر پرداخته می‌شود و البته دلیل هم دارد. این کتاب سعی دارد این بعد را بررسی کند. 

تقریباً همۀ انسان‌های حاضر در این عصر به‌نوعی درگیر انقلاب جنسی‌اند. هر خانوادۀ آمریکایی یک یا چند وجه از آن را لمس کرده است: طلاق، والدین مجرد، سقط‌جنین، ازدواج سفید، پورن و هم‌جنس‌گرایی.  از نگاه تمام دنیا، هدف انقلاب جنسی شرم‌زدایی از فعالیت‌های جنسیِ خارج از حوزۀ ازدواج است. پس از این انقلاب، روابط جنسی در جوامع مختلف، به‌ویژه جوامع پیشرفته، به‌شدت افزایش پیدا کرد. عامل اصلی فراگیری انقلاب جنسی همین تحولات عرصۀ پیشگیری از بارداری است. و این کتاب این موضوع را بررسی می‌کند. 

خواندن کتاب خودت را به خواب نزن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند انقلاب جنسی را جور دیگری تحلیل کنند پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب خودت را به خواب نزن

برای لحظه‌ای تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کنید که پیامدهای اقتصادی و اجتماعی و اخلاقیِ تصمیم‌هایی که برای اداره‌اش گرفته شده، فاجعه‌بار بوده است. تصور کنید تأثیر منفی این تصمیم‌ها در زندگی مردم چنان پررنگ است که به مهم‌ترین رویداد زمان تبدیل شده است. به همین علت، برخی از پژوهشگران مدارکی جمع‌آوری کرده‌اند تا به همه بگویند تأثیر این تصمیم‌ها در زندگی بشر تا چه اندازه ناخوشایند بوده است.

حالا مرحلۀ بعد را تصور کنید. فرض کنید با وجود این مدارک مستدل، بازهم بسیاری از افراد و حتی تعداد زیادی از اندیشمندان برجسته چشم خود را بر حقایق می‌بندند. بعضی‌ها آمار و اطلاعات را انکار می‌کنند و برخی دیگر طوری آن‌ها را توجیه می‌کنند که تقصیرها به گردن چیزهای دیگر بیفتد. بعضی دیگر که از همه گمراه‌ترند، می‌گویند پیامدهای این اتفاقات با اینکه در ظاهر بدند، در واقع خوب‌اند و به‌محض اینکه سطح آگاهی افراد افزایش یابد، درستی ماجرا مشخص می‌شود.

متأسفانه این انکار ذهنی همان چیزی است که دهه‌ها در میان تحصیل‌کرده‌های غرب رواج داشت و مسئله‌ای مهم که با گذر زمان به پاسخ درست خود رسید، انکار می‌شد. موضوعی که درباره‌اش صحبت می‌کنم، جنگ سرد است. بگذارید از ابتدا به شما بگویم که اگر این مدارک، نادرست و باورنکردنی بود، همان پژوهشگرانی که شواهد تجربی را گرد آوردند، ترجیح می‌دادند به‌جای اینکه عقیده‌شان را تغییر دهند، به نتایج بی‌اعتنایی کنند؛ اما چنین اتفاقی نیفتاد.

وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، می‌بینیم حقایق اخلاقی جنگ سرد را حتی در بالاترین سطوح دانشگاهی انکار کرده‌اند. همۀ ما و حتی آن‌هایی که شاهد آن روزها بودند، تا دو ثانیه پیش از فرو‌ریختن دیوار برلین نتوانستیم واقعیت را باور کنیم.

در سال‌های آغازین جنبش کمونیسم، غرب به‌طرزی باورنکردنی نتوانست به اتفاق‌نظر برسد که اعتقادات کمونیستی و دولت‌های کمونیست در عمل، فاجعۀ انسانی به بار می‌آورند و این در حالی بود که مردم عادی سراسر دنیا و بیچاره‌هایی که مجبور بودند زیر پرچم کمونیسم زندگی کنند، به‌خوبی می‌دانستند چه عواقبی در انتظارشان است. اما در محیط‌های دانشگاهی وضع بر‌عکس بود و بیشترِ نخبگان علمی موافق کمونیسم بودند. در دانشگاه‌ها، به‌ویژه دانشگاه‌های برجسته، دپارتمان‌های علوم سیاسی زیر سیطرۀ نظریاتی بر ضدکمونیست بودند و عقیده داشتند ضدکمونیسم‌بودن پیامد‌های سیاه‌تری نسبت به کمونیست‌بودن دارد.

شگفت‌آور اینکه بعد‌ها که غرب اشتباه خود را فهمید و تقلا کرد خود را از شر عقاید کمونیستی رها کند، بسیاری از همین روشن‌فکران و استادان همچنان مارکسیست ماندند.