کتاب در پیچ و خم زندگی

کتاب در پیچ و خم زندگی نوشتهٔ مهدیه شوشتری اخوان در انتشارات ویکتورهوگو چاپ شده است. روایت مهدیه اخوان در کتاب در پیچ و خم زندگی ترسیم‌گر همین زندگی‌ای است که ما هر روز آن را مزمزه می‌کنیم. گاهی با شوری اشک و گاهی با شیرینی خنده.

درباره کتاب در پیچ و خم زندگی

زندگی ما انسان ها مملو از ماجراهایی است که بی‌وقفه تکرار می‌گردد و ما را با خود به هر کجا که می‌خواهد می‌برد و نویسنده از این ماجراهای کوچک یا بزرگ، پرامید یا اندوه‌بار، بخشی را برمی‌گزیند و از آن داستان می‌سراید. داستانی که متولد می‌شود، خوانده می‌شود و باقی می‌ماند. داستان‌های این مجموعه از پختگی خاصی برخوردار است. گزینش نویسنده از این زندگی که در این مجموعه داستان خواندنی، ما را به میان زندگی می‌کشاند، طبایع آدمی را بازگو می‌کند، به آن معنا می‌بخشد و آن معنا را به ما می‌دهد. مطالعه داستان‌های مجموعهٔ وقت کمی از ما می‌گیرد اما زمان زیادی ما را به فکر فرو می‌برد. این داستان‌ها برگرفته از زندگی است و زمانی که خواندن آن به پایان می‌رسد می‌بینیم در زندگی دیگران غوطه خورده‌ایم. زندگی بس شگفت‌انگیز است و مهدیه اخوان با قلم خود این شگفتی را به سادگی در اختیار ما قرار می‌دهد.

کتاب در پیچ و خم زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه ایرانی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب در پیچ و خم زندگی

مکاتبات مصطفی و یاسمن ادامه یافت.

مصطفی شیفته وار با خود می اندیشید: چقدر از یافتن او خوشحالم، گویی قطعه پازل گمشدۀ زندگی ام است.

کم کم در تخیلات خود برای یاسمن شکل و شمایلی ساخت و او را دختری بسیار زیبا به تصویر کشید.

روزی تصمیم گرفت از او بخواهد عکسی از خودش برای او بفرستد و بخاطر حسن نیتش، عکسی از خود برای او فرستاد اما یاسمن در پاسخ نامه اش نوشت: صورت ظاهر چه اهمیتی دارد، مگرنه اینکه ما دو نفر بخاطر احساس مشترک مان به هم نزدیک شدیم؟ آیا از ابتدا می دانستیم چهره مان چه رنگ و لعابی دارد؟ آیا شما به ظاهر آدمها خیلی اهمیت می دهید؟ آیا دوستان شما همه خوب رویند؟ چگونه با قلمم به من رسیدید؟

مصطفی دیگر اصرار نکرد و دلخوش به همان جواب نامه ها و خواندن اشعار او شد. اما افکارش در تکاپو بود و این بار در اندیشۀ شنیدن صدای یاسمن بود.

با خود می‌گفت: مسلما حس نزدیکی بیشتری نسبت بهم پیدا خواهیم کرد. امیدوارم دیگر این خواهشم را رد نکند.

یاسمن پذیرفت. آن زمان فقط نامه بود، نه تلفن و دیدارهای حضوری و نه گوشی‌های هوشمند بودند و نه تماس‌های تصویری. فضا تماما واقعی بود. فضای مجازی بی‌مفهوم بود. مردمان واقعی بودند و احساس‌ها اصالت داشتند. کلمات بار معنایی زیادی داشتند. مرد و زن در چارچوب محدودیت های معقول هم کلام می شدند و خالی از هر هوسی در قالب دوستانی یک دل، مشکلات یکدیگر را جوابگو بودند. فداکاری و از خودگذشتگی بازاری داغ داشت و حرف و عمل مرد یکی بود.

مصطفی با دیدن شمارۀ یاسمن در متن نامه، در حالی که دستانش می لرزید بی تامل شماره تلفن محبوبش را گرفت. قلبش پرطنین می زد و دهانش خشک شده بود.