کتاب دلیریم در بخش های مراقبت ویژه و توجهات پرستاری

کتاب دلیریم در بخش های مراقبت ویژه و توجهات پرستاری نوشته فاطمه رهنمایی و طاهره نجفی قزلجه یکی از کتاب‌های تخصصی انتشارات بشری است.

درباره کتاب دلیریم در بخش های مراقبت ویژه و توجهات پرستاری

پرستاری مراقبت ویژه عملکردی پیچیده و چالش برانگیز در حوزه پرستاری است که در طول زمان با تلفیق دانش مراقبت ویژه، مهارت‌های بالینی و اعمال مراقبتی شکل گرفته است. امروزه پرستاران به عنوان یک عضو کلیدی و مهم در بخش‌های مراقبت ویژه که به طور دائم با بیمار در ارتباط هستند، می‌توانند نقش مهمی در پیشگیری و تشخیص زودهنگام بسیاری از بیماری‌ها و اختلال‌های جسمی و روانی ایفا نمایند. بنابراین افزایش دانش آنها می‌تواند به شناسائی به موقع و مدیریت صحیح و بهینه‌ی بسیاری از مشکلات بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه کمک نماید و فشار مراقبتی تحمیل شده به پرستاران را در زمینه مراقبت از بیماران کاهش دهد و در نهایت از بروز عوارض پایدار، ناتوانی و دمانس مغزی، اقامت طولانی مدت در بخش ویژه و کاهش مرگ کمک نماید. این کتاب راهنمایی جامع برای پرستاران است. 

کتاب حاضر که در پنچ بخش تنظیم شده است، در برگیرنده توضیحات کافی در مورد بیماری دلیریوم، علایم و نشانه‌های بیماری، روش‌های تشخیص و انواع مداخلات درمانی و ابزارهای غربالگری و نحوه استفاده از این ابزارها در بخش‌های مراقبت ویژه است. در این کتاب تلاش شده با استفاده از مقالات و منابع معتبر پزشکی و پرستاری، مجموعه آموزشی کامل جهت استفاده دانشجویان پرستاری و همچنین پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه تهیه شود.

خواندن کتاب دلیریم در بخش های مراقبت ویژه و توجهات پرستاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان پرستاری پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب دلیریم در بخش های مراقبت ویژه و توجهات پرستاری

تاریخچه تاسیس بخش‌های مراقبت ویژه

تاریخچه تاسیس بخشهای مراقبت ویژه به دوران فعالیت فلورانس نایتینگل و به زمان جنگ‌های کریمه در سال ۱۸۵۴ بر میگردد. در آن زمان نایتینگل به منظور افزایش رسیدگی و مراقبت‌های پرستاری به سربازان مجروح آنها را با توجه به شدت و عمق آسیبهایشان به دو دسته تقسیم کرد تا افرادی را که نیازمند مراقبت بیشتری بودند مشخص نماید، بدین طریق میتوانست مراقبت بهتری از این بیماران انجام دهد. با این کار میزان مرگ و میر سربازان مجروح را از ۴۰ درصد به 2 درصد کاهش داد و به این ترتیب برای اولین بار به مراقبت‌های ویژه معنا داد. جنگ جهانی دوم نیز به نوبه خود در ایجاد بخش‌های مراقبت ویژه دخیل بود به نحویی که تاریخچه تاسیس بخش‌های ICU به جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۰ میلادی بر می‌گردد. به تدریج از سال ۱۹۵۰ و به دنبال پیشرفت‌های که در زمینه تکنولوژی تهویه مکانیکی و جراحی قلب رخ داد، اهمیت ایجاد و توسعه بخش‌های مراقبت ویژه بیشتر احساس گردید. نخستین بخش مراقبت ویژه به صورت امروزی در سال ۱۹۵۳ راه اندازی شد. نخستین بخش CCU در سال ۱۹۶۳ در فیلادلفیای آمریکا افتتاح شد.

امروزه انجمن پرستاران مراقبت‌های ویژه آمریکا (AACN) بزرگترین سازمان تخصصی پرستاری در دنیا است که با ماموریت ارتقای علم و هنر پرستاری مراقبت ویژه و بهبود شرایط برای تسهیل ارائه خدمات به افراد در سال ۱۹۶۹ تاسیس شده است و هم اکنون حدود ۹۰۰۰۰عضو دارد. مهم‌ترین الویت این سازمان آموزش پرستاران مراقبت‌های ویژه است. این انجمن دارای دو مجله تخصصی به نام‌های مجله پرستاری مراقبت ویژه و مجله مراقبت ویژه آمریکا می‌باشد. امروزه هزاران بخش مراقبت ویژه ICU در بیمارستان‌های سراسر دنیا، از شکل عمومی خارج گردیده است و به صورت واحدهای تخصصی جهت مراقبت از بیماران بدحال با مشکلات مشترک اداره می‌گردد. به عنوان مثال بخش‌های مراقبت‌های ویژه اختصاصی برای بیماران بعد از اعمال جراحی قلب، جراحی اعصاب، تنفس، سوختگی، نوزادان و کودکان تاسیس گردیده است.