کتاب راهنمای زبانشناسی شناختی

در زبان‌شناسی شناختی، زبان ابزاری برای سامان‌دهی، پردازش و انتقال اطلاعات است و به عنوان پردازشگرِ اطلاعاتِ به‌دست‌آمده از جهانِ خارج عمل‌ می‌کند و نیز مجموعه‌ی ساخت‌مندی از مقولاتِ معنی‌دار است که به ما کمک می‌کند تا با تجربیات جدید مواجه شویم و آن‌ها را درک کنیم و اطلاعات، درباره‌ی تجربیات قدیم را ذخیره و مقوله‌بندی کنیم. کتاب پیش رو نخستین تلاشی است در ایران که به منظور فراهم آوردن یک کتاب «راهنمای زبان‌شناسی شناختی» در قالب ترجمه از متنی معتبر صورت گرفته است. این کتاب راهنما در دو فصلِ اصلی به قرار: مقدمه و چهره‌های تأثیرگذار و مهم در زبان‌شناسی شناختی و زیرفصل‌هایی به قرار: دستور شناختی لانکاگر؛ لیکاف و نظریه‌ی استعاره مفهومی؛ دستور ساختیِ گولدبرگ؛ نظریه‌ی فضاهای ذهنی و آمیختگی مفهومیِ فوکونیه؛ نظریهی فراگیری زبان اول توماسلو و الگوهای کاربردمحور بایبی سامان یافته است که هر فصل و زیر فصل‌ها به مثابه‌ی مدخلی مفصل در موضوع خود به شمار می‌آیند. کتاب حاضر برای طیف وسیعی از دانشجویان و پژوهش‌گران در تمام رشته‌های علوم انسانی سودمند است که می‌خواهند با موضوعات و روش‌شناسی زبان‌شناسی شناختی آشنا شوند.