کتاب خانه تکانی مغزی

کتاب الکترونیکی «خانه تکانی مغزی» نوشتهٔ شاد هلمستتر با ترجمهٔ محدثه عطاریان در انتشارات شمشاد چاپ شده است. این کتاب به مخاطب می‌آموزد که چگونه تکنیک ساده می‌تواند زندگی‌اش را متحول یا حتی روند منفی اتفاقات را معکوس کند. واگویه‌ها مهم‌ترین چیزهایی هستند که ما در زندگیمان می‌گوییم و می‌شنویم. چون هیچ کس به اندازهٔ خودمان نمی‌تواند با حرف‌هایش بر ما اثر بگذارد. شاد هلمسستر یکی از نویسندگان شناخته‌شده و پرطرفدار در ادبیات روانشناسی موفقیت به شمار می‌آید.

درباره کتاب خانه تکانی مغزی

همه‌ ما به‌نوعی قربانی‌ هستیم! قربانی حرف‌هایی که نباید می‌شنیدیم و شنیدیم. ما قربانی‌ حرف‌های دیگرانی هستیم که خود نیز قربانی هستند. به‌دلیل عدم‌ آگاهی از تأثیرات گفته‌ها و رفتارهایمان، ضربه‌هایی به هم زدیم که گاهی جبران آن‌ها بسیار دشوار است. شاد هلمستتر در این اثر سعی دارد به ما نحوه صحیح مکالمه با خود را بیاموزد و از تاثیر خوش‌آیند واگویه‌های مثبت آگاهمان نماید. با این کتاب به قدرت کلمات پی می‌بریم و می‌‌آموزیم که چگونه از این قدرت به نفع خود و عزیزانمان استفاده کنیم.

خواندن کتاب خانه تکانی مغزی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب مناسب کسانی است که تصمیم دارند کیفیت صحبت کردن با خودشان و دیگران را به طرز قابل توجهی ارتقا دهند.

بخشی از کتاب خانه تکانی مغزی

زندگی نامحدود استعدادهای عملی

زندگی‌ای را تصور کنید که در مقابل موانع، درگیری‌ها، گرفتاری‌ها و مشکلات روزمره تسلیم نمی‌شود. زندگی‌ای را تصور کنید که سرشار از رضایت حاکی از موفقیت و غنی از خودشکوفایی روزانه است. چنین زندگی‌ای به‌مدت زیادی برای من رویایی محال بود، همچون جعبه‌ای مقوایی که با خیال‌پردازی‌ها و آرزوها پر شده بود. زندگی کردن با امید، آرزو، انتظارات و دستاوردها به‌مثابه زیستن زندگی شخصی بود که تنها در صفحات یک کتاب زندگی می‌کرد.

زمانی که جوان بودم تصوراتی بلندپروازانه داشتم. مدت‌ها پیش از این‌که متوجه شوم انجام چه کارهایی از توان ما خارج است، راجع‌به آنچه که می‌دانستم قادر به انجامش هستیم خیال‌پردازی می‌کردم. زمانی را به‌خاطر دارم که پسر جوانی بودم و در هوای خنک آخر شب، بر روی چمن‌های مرطوب به پشت دراز می‌کشیدم و ذهنم در اعماق ستاره‌های شفاف و درخشانی که در بالای سر من آسمان تابستان را پوشانده بودند غرق می‌شد. من می‌توانستم به ستاره‌ها برسم و آن‌ها را لمس کنم، می‌توانستم هر رویایی را تصور کنم و تماشا کنم که به حقیقت می‌پیوندد.

تنها مدت‌زمانی بعد بود که رویاهایم جای خود را به بررسی‌های عملی‌تر دادند. آسمان‌های پرستاره، چمن‌های آغشته به شبنم و رویاهای باشکوه و پادشاهی‌های خیالی، دربرابر نیازهای معقول‌تر سر تعظیم فرود آوردند. به‌محض این‌که به‌طور جدی شروع به ادامهٔ تحصیلاتم کردم، مطالعه در زمینهٔ کارهایی که انجام دادنشان از توان ما خارج بود را نیز آغاز کردم. در همان زمان بود که به‌جای مطالعهٔ حد نهایی توانایی وسیع انسان، در مطالعهٔ قوانین و محدودیت‌های انسان مصمم‌تر شدم.

من درمورد تمام «محدودیت» های انسان به مطالعه پرداختم. دیگران به من گفتند راه مناسبی نیست که به‌طرزی غیرواقع‌بینانه سرگرم رویاهای خود باشم.