کتاب حدیث های خیالی

کتاب حدیث های خیالی نوشته نعمت‌الله صالحی نجف‌ابادی است. کتاب حدیث های خیالی در چندین بخش تفسیر‌های متفاوتی از آیات قرآن ارائه می‌دهد که با مفسران پیشین متفاوت است.

درباره کتاب حدیث های خیالی

کتاب حاضر، پژوهش جدیدی است در چند موضوع مهمِ قرآنی که نگارنده در آن به نتایجی جدید و متفاوت با گفته‌های مفسّران رسیده است. این اثر که حاوی سه بخش یعنی: ۱. حدیث‌های خیالی در تفسیر مجمع‌البیان، ۲. نظری نقّادانه به روایات، ۳. پژوهشی جدید در تفسیر چهار آیه در قالب چهار مقاله مهمّ است. 

این کتاب نگاه متفاوتی دارد و راه را برای مفسران باز می‌کند تا بتوانند تفسیرهای تازه‌ای ارائه کنند. نویسنده امیدوار است اگر مطالب جدیدی که در این کتاب ارائه می‌شود مورد قبول عموم یا اکثریت محقّقان واقع گردد به پژوهشگران جرأت می‌دهد و آنان را تشویق می‌کند که حتی در مسائل اجماعی از نو بیندیشند و تحقیق کنند و تصوّر نکنند که چون فلان مطلب اجماعی است حقّ است و نباید از نو درباره آن اندیشید.

خواندن کتاب حدیث های خیالی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم قرآنی و طلاب پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حدیث های خیالی

در تفسیر طبری درباره آیه ۱۰۶ و ۱۰۷ مائده شأن نزولی به چند طریق با قدری اختلاف در عبارت آمده است که خلاصه آن چنین است:

تمیم‌الدّاری و عُدَی دو نفر نصرانی بودند که به اتّفاق ابن ابی‌مریم (ابن ابی‌ماریه) از بنی سهم به عزم تجارت شام سفر کردند در بین راه تاجرِ سهمی بیمار شد، او وصیت‌نامه‌ای نوشت که در آن یک‌یک اموال خود را دقیقاً نام برده بود و آن را در متاع خود پنهان کرد، وی اموال خود را به آن دو نصرانی سپرد که به ورثه‌اش بدهند، وقتی که او درگذشت آن دو از میان اموالش جامی نقره‌ای را که منقوش به طلا بود برای خود برداشتند و چیزهای دیگر را به ورثه‌اش دادند، هنگامی که ورثه او وصیت نامه‌اش را یافتند دانستند که جام را آن دو رفیق وی تصاحب کرده‌اند، قضیه را به محضر پیامبر (ص) بردند و این آیه نازل شد:

«یا ایهَاالَّذینَ آمَنوُا شَهادَةُ بَینَکمْ اِذا حَضَرَ اَحَدَکمُالْمَوْتُ حینَالْوَصیةِ اِثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکمْ اَوْ آخَرانِ مَنْ غَیرِکمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی‌الاَرْضِ فَاَصْابَتْکمْ مُصیبَةُالْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمْا مِنْ بَعْدِالصَّلوةِ فَیقسِمانِ بِاللّه اِنِارْتَبْتُمْ لانَشْتَری بَه ثَمَناً وَلَوْکانَ ذاقُرْبی وَلانَکتُمُ شَهادَةَالّلهِ اِنّا اِذاً لَمِنَالآثِمینَ» (مائده، ۱۰۶).

پس آن حضرت دستور داد آن دو نصرانی بعد از نماز عصر قسم یادکردند: به‌خدایی که خدایی جز اونیست مال متوفّی جز این نبود که به ورثه او دادیم و ما چیزی را کتمان نکردیم. پس ازمدّتی آن جام نزد آن دو پیدا شد ولی گفتند: ما آن را از او خریده‌ایم، باز قضیه را به محضر رسول خدا بردند و این آیه نازل شد:

«فَاِنْ عُثِرَ عَلی اَنَّهُمَا اسْتَحَقّا اِثْماً فَآخَرانِ یقُومانِ مَقامَهُما مِنَالَّذینَ اسْتَحَقَّ عَلَیهِمِالاَولَیانِ فَیقْسِمانِ بِاللّهِ لِشَهادِتُنا اَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما وَ مَا اعْتَدَینا اِنّا اِذًا لَمِنَالظّالِمینَ» (مائده، ۱۰۷)

پس آن حضرت دستور داد دو نفر از خویشان متوفّی قسم یاد کردند که آن دو نصرانی این جام را پنهان ساخته و خود تصاحب کرده بودند و درنتیجه جام به صاحب حق مسترد شد (تفسیر طبری جزء هفتم ذیل آیه ۱۰۶ و ۱۰۷ مائده).