کتاب فوبی و انواع آن

مهدی حاتمی و شیرین مریدی در کتاب فوبی و انواع آن به موضوع ترس مرضی (Phobia) و انواع ان از منظر روان‌شناسی می‌پردازند. 

 درباره کتاب فوبی و انواع آن

همهٔ ما در زندگی خود گاهی دچار ترس شده‌ایم و این ترس شاید برخی از جنبه‌های زندگی ما را تحت تأثیر قرار داده است. امّا این ترس زمانی نابهنجار و مرضی تلقی می‌شود که غیرمعقول، مدام و افراطی باشد و عملکرد فرد را در جنبه های اجتماعی، شغلی و... مختل کند که روانشناسان و روانپزشکان برای توضیح آن از اصطلاح فوبی یا ترس مرضی (Phobia) استفاده می‌کنند. 

در این کتاب نویسندگان به شرح نسبتاً جامعی از این اختلال و زیر مجموعهٔ آن می‌پردازند. همانطور که خواهید دید ابتدا به شرح مختصری از تاریخچهٔ فوبی، تعریف فوبی و شیوع فوبی پرداخته می‌شود. سپس به شرح انواع فوبی و نمونه‌های رایج‌تر آن پرداخته می‌شود. در بخش آخر کتاب نیز درمان‌هایی که برای اختلال فوبی کاربرد بیشتری دارند توضیح داده شده است.

 خواندن کتاب فوبی و انواع آن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

پژوهشگران روان‌شناسی و علاقه‌مندان به این حوزه مخاطبان این کتاب اند.

بخشی از کتاب فوبی و انواع آن

فوبی واکنش ترس پایداری است که شدیداً با واقعیت خطر بی‌تناسب است. روان‌شناسان بالینی معمولاً از اصطلاح ترس مرضی استفاده می‌کنند. برای مثال افرادی هستند که به خاطر ترس مفرط، به سیرک یا باغ وحش نمی‌روند. در واقع، فرد مبتلا به فوبی گربه، به خاطر ترس شدید از گربه‌ها، حتی نمی‌تواند با یک گربه خانگی در یک اتاق باشد. با اینکه بارها به چنین فردی گفته می‌شود که گربه‌های خانگی به‌ندرت به انسان‌ها حمله می‌کنند ولی با این حال ترس او ادامه خواهد داشت.

واکنش ترس می‌تواند با کل زندگی فرد فوبیک تداخل کند. تشخیص فوبی در صورت وجود آن، کار چندان مشکلی نیست، زیرا نشانه‌های آن خالی از ابهام هستند: (۱) ترس پایدار از یک موقعیت به‌خصوص یا واقعیت خطر بی‌تناسب است. (۲) اضطراب شدید یا حتی حمله وحشت‌زدگی که توسط مواجهه واقعی با آن موقعیت ایجاد می‌شود، (۳) اجتناب از موقعیت فوبیک، (۴) پی بردن به اینکه ترس بیش از اندازه یا نامعقول است، و (۵) نشانه‌هایی که به علت اختلال دیگری نیستند، نظیر اختلال وسواس فکری- عملی، اختلال استرس پس از سانحه یا اختلال وحشت‌زدگی. پس در تعریف فوبی ذکر دو نکته خیلی مهم است که عبارتند از: ۱) ترس با واقعیت خطر بی‌تناسب است و ۲) ترس افراطی، بیش از اندازه یا نامعقول است و بالاخره به استثنای فوبی مکان‌های باز، مشکلات روانی افراد فوبیک کاملاً مجزا هستند؛ معمولاً تنها مشکل خودِ فوبی است، افراد فوبیک قادرند در اغلب زمینه‌های دیگر زندگیشان عملکرد خوبی داشته باشند (مارکس، ۱۹۶۹).

به دو دلیل بحث فوبی از اهمیت برخوردار است: ۱) فوبی پدیده‌ای فوق‌العاده بی‌ابهام و روشن است که تشخیص درست آن چندان دشوار نیست؛ و ۲) فوبی اختلالی است که علت و درمان آن به مقدار زیاد شناخته شده است. روان‌شناسان بالینی و روانپزشکان معمولاً برای تشخیص فوبی به راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی یا DSM-۵ مراجعه می‌کنند و در مورد درمان اختلال فوبی کتب، مقالات و دست‌نوشته‌های زیادی وجود دارد که می‌توانند راهگشا باشند. تا چهل سال قبل فوبی‌ها اختلال اسرارآمیزی بودند که هیچ گریزی از آنها نبود- مگر اینکه یکی از افراد خوش‌شانسی بودید که فوبی آنها به همان صورتی که بی‌جهت عارض شده بود، ناپدید می‌شد. در حال حاضر اغلب فوبی‌ها را می‌توان با موفقیت درمان کرد و از بین کلیه اختلال‌های روان‌شناختی، فوبی‌ها بهتر از همه شناخته شده هستند.