کتاب صوتی برج سکوت (کتاب دوم)

جلد دوم کتاب صوتی برج سکوت، با نام دیوار شیشه‌ای، داستان طولانی حمیدرضا منائی در سه جلد است که در قالب داستانی گیرا و تکان‌دهنده به موضوع اعتیاد پرداخته است. نسخه صوتی کتاب برج سکوت محصول انتشارات نیستان است.

درباره‌ی کتاب صوتی برج سکوت

کتاب صوتی برج سکوت، داستانی بلند نوشته شده در سه جلد است که به موضوعی پرداخته است که تا به حال کمتر نویسنده‌ای به سراغ آن رفته است. برج سکوت روایتی تکان‌دهنده از ساختارهای زیستی بخشی از ضعیف‌ترین و در معرض آسیب‌ترین طبقه اجتماع؛ معتادان را روایت می‌کند که از چند منظر قابل توجه است. نوع روایت کتاب، همانطور که گویی اثری مستند را بیان می‌کند که البته به قواعد داستان نویسی نیز پایبند است به مساله اعتیاد در تمام اقشار جامعه، از دانشجویان و ثروتمندان گرفته تا قشر فقیر جامعه، می‌پردازد. اما لحن بیان وقایع نصیحت‌گونه نیستند و این حس که مخاطب باید شاهد رخداد دراماتیکی باشد را منتقل نمی‌کنند. نکته‌ی جالب توجه دیگر درباره‌ی کتاب برج سکوت این است حمیدرضا منائی در حالی دست به روایت از پدیده شوم اعتیاد در بستر زیستی چند انسان زده است که این داستان با شروع بسیار جذاب، فلاش‌بک‌های دقیق و صحنه‌های تکان‌دهنده متعدد خود، ساعت‌ها مخاطبش را در جای خود میخکوب کرده و به دنبال کردن شرح زندگی راوی تشویق می‌کند.

کتاب صوتی برج سکوت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب صوتی برج سکوت، برای افرادی که دوست دارند، داستان‌هایی جدید و بدیع از موضوعی کمتر روایت شده بخوانند، مناسب است.

جملاتی از کتاب صوتی برج سکوت

به چه چیزی می‌شود اعتماد کرد واقعا؟ همین زمین به این گندگی به این عظمت، یکهو دیدی همین حالا با تمام کهکشان راه شیری، تلپی افتاد درون یک سیاهچاله و دیگر اثری از آثارش باقی نماند. یک جورهایی همه ته خط ایستاده‌ایم. از روز اول. تمام.

بر لبه تاریکی‌ها قدم می‌زنیم. لی‌لی می‌کنیم و جفتک می‌اندازیم. یک تکان اینور و آنور افتادیم ته چاه. توی سوراخ. درش را هم گل می‌گیرند و تمام. می‌ماند استخوان‌هایمان که شغال هم دندان نمی‌زند بس که کثافتیم. دیگر خودتان حسابش را بکنید که حرف‌هایی مثل رفاقت و من بمیرم و تو بمیری و نان و نمک و اینجور چیزها، شر محض است. البته بی قافیه.

حاج عدالت ختم همه سلسله‌های عالم بود و کارش درست. می‌گفت: «رفاقت یکی دو بست اولش خوب است و باقی همه تابان. آدم به خودش هم نمی‌تواند اعتماد داشته باشد، چه برسد به کار دنیا و زندگی و دیگر آدم‌ها...»