کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها)

کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها) نوشتۀ آرمان آرین و حاصل گویندگی حسن همایی است و نشر سماوا آن را منتشر کرده است. این اثر، داستان یک ابرمرد اسطوره‌ای است که نیمی انسان و نیمی اهریمن است.

درباره کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها)

کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها) دومین جلد از مجموعۀ پنج‌جلدی «پتش خوآرگر» و ادامۀ کتاب «پتش خوارگر؛ حماسۀ سرآغاز» است. این رمان چندجلدی بازآفرینی داستان‌های «اَوستا» و «بُندَهِش» در قالب رمان است. رمان «مردی از تبار اژدها» ۳۸ فصل دارد. عنوان برخی از فصل‌های این کتاب صوتی عبارت است از «شکافندگان»، «اژدهای دومین»، «خاموشی فراموشی»، «دیوها و آدم‌ها»، «پیتون پری دوست»، «ملکهٔ نقاب‌دار» و «پیشنهادی برای صلح». آرمان آرین با الهام از فضا، شخصیت‌ها و داستان‌های اوستا و بندهش و واردکردن شخصیت‌های اسطوره‌ای، اثری پرهیجان خلق کرده است. در سال ۱۳۹۶، این مجموعه نامزد کتاب برتر سال و برندهٔ لوح تقدیر از نهمین جشنوارهٔ کتاب برتر کودکان و نوجوانان شد؛ همچنین در هفتمین دورهٔ اهدای نشان‌های لاک‌پشت پرنده، برندهٔ نشان نقره‌ای شد.

شنیدن کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این رمان صوتی را به دوستداران ژانر فانتزی، معمایی، ماجراجویانه و تخیلی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره آرمان آرین

آرمان آرین، نویسنده، پژوهشگر و رمان‌نویس ایرانی در ۱۰ آبان ۱۳۶۰ در تهران متولد شد. آرین با سه‌گانهٔ «پارسیان و من» به شهرت رسید که بازآفرینی خلاقانۀ شاهنامه بود. او رمان‌های متعددی را برای نوجوانان نوشت. «کابوس باغ سیاه» اولین رمان او در ژانر وحشت بود. از میان آثار شاخص او می‌توان به سه‌گانهٔ «اَشوَزدَنگهِه»، با نام‌های «اسطوره‌ٔ هم‌اکنون»، «اهریمنان یکه‌تاز» و «حماسهٔ نجات‌بخش»، و «گوشوارهٔ تلخ: مجموعه داستان‌های کوتاه» اشاره کرد.

بخشی از کتاب صوتی پتش خوآرگر (جلد دوم: مردی از تبار اژدها)

«نقابدارِ رداپوش از سایه‌ای به سایه‌ای شتافت و در میانِ دودِ سرخ و مهیبِ گوگردی که فضای غارهای زیرین را در بر گرفته بود پیش رفت. بر آن صورت‌پوشِ پارچه‌ای که بر چهره بسته بود، تنها دو حفره برای دیدن باز گذاشته و باقی را محکم با دستاری پیچانده بود. شنلی بلند و سیاه به رنگ تاریکی بر گردن بسته بود که سرتاسر پشت و کمرگاه او را در خود فرو می‌پوشاند و دو پنجه‌پوش از فلزی برّاق و غریب، همچون دو دستکشِ بلندساق، از سرِ انگشت‌ها تا آرنج‌هایش را در خود می‌گرفت. پنجه‌پوش‌هایی سُربی‌رنگ که صاف و صیقلی بودند و شکلی طبیعی از دست‌های پوشیده‌شده را در خود منعکس می‌کردند، در عین حال گیرایی شگفت‌انگیز و زیبایی بی‌بدیلی در آن‌ها بود که از هر دست‌پوش دیگری متمایزشان می‌کرد. پسرک اما در پی و نزدیک به آن مرد می‌دوید و قلب تاریکیِ دودآلوده را با قدم‌های کوچکش می‌شکافت تا مگر هر چه زودتر خود را از آن ژرفای زهرآمیزِ زیرین، بالا بکشند و به طبقاتِ فراترِ غار برسند. سر و روی او را نیز با دستاری محکم بسته بودند اما پیدا بود که به دشواری، تابِ پیشروی در آن هوای سَمّینِ گرم را می‌آوَرَد.»