کتاب صوتی کشتی پهلو گرفته

کتاب صوتی کشتی پهلو گرفته پرفروش‌ترین اثر سیدمهدی شجاعی و پرتیراژترین کتاب ادبیات داستانی ایران طبق آمار وزرارت ارشاد است.

درباره کتاب صوتی کشتی پهلوگرفته

سیدمهدی شجاعی در کتاب صوتی کشتی پهلو گرفته نقاط عطف زندگی بانوی دوعالم، حضرت زهرا (س) را در خلال یک داستان مرور کرده و مصائب زندگی ایشان را از زبان خود این بانو و اطرافیانشان نقل کرده است. این کتاب درواقع مرثیه‌ای به نثر از زبان و دل صاحبان عزای فاطمه (س)، دختر پیامبر (ص) است.

این کتاب صوتی ۱۴ فصل دارد و راوی در هر فصل یکی از بستگان بانو است. فصل اول حضرت رسول، فصل دوم حضرت خدیجه (س)، فصل سوم خود حضرت زهرا (س)، فصل چهارم حضرت امیرالمؤمنین علی(ع)، فصل پنجم امام حسن (ع)، فصل ششم امام حسین (ع)، فصل هفتم مجدداً حضرت زهرا (س)، فصل هشتم حضرت زینب (س)، فصل نهم فضّه، فصل دهم حضرت ام کلثوم (س)، فصل یازدهم اسماء، فصل دوازدهم برای بار سوم حضرت فاطمه (س)، فصل سیزدهم مجدداً حضرت امیر (ع) و فصل چهارم از زبان آسمان روایت می‌شود.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به ادبیات داستانی مذهبی و شیفتگان بانو، حضرت فاطمه (سلام‌الله علیها) را به شنیدن کتاب صوتی کشتی پهلو گرفته دعوت می‌کنیم.

در بخشی از کتاب صوتی کشتی پهلوگرفته می‌شنویم

گویی تقدیر چنین بوده است که حضور دو روزهٔ من در دنیا با غم و اندوه عجین شود. هرچه بود گذشت و هرچه می‌بود می‌گذشت.

و من می‌دانستم که تقدیر چگونه رقم خورده است و می‌دانستم که غم، نان خورش همیشهٔ من است و اندوه، همسایهٔ دیوار به دیوار دل من.

اما آمدم، آمدم تا دفتر زنان بی‌سرمشق نماند. آمدم تا قرآن مثال بیابد، تفسیر پیدا کند، نمونه دهد. آمدم تا خلقت بی‌غایت نماند، بی‌مقصود نشود، بی‌هدف تلقی نگردد.

من اگر نبودم، من و پدرم اگر نبودیم، من و شویم اگر نبودیم، من و شما نور چشمان و فرزندانم اگر نبودیم، اگر ما نبودیم، جهان آفریده نمی‌شد، خلقت شکل نمی‌گرفت، آفرینش تکوین نمی‌یافت، این را خداوند جَلَّ وَ عَلا تصریح فرموده است.

گریه نکنید عزیزان من! شما از این پس جای گریستن بسیار دارید. بر هر کدام از شما مصیبت‌ها می‌رود که جگر کوه را کباب می‌کند و دل سنگ را آب.

حسن‌جان! این هنوز ابتدای مصیبت است، رود مصیبت از بستر حیات تو عبور می‌کند.

مظلومیت جامه‌ای است که پس از پدر قاعدهٔ تن تو می‌شود. تو مظلوم مضاعف تاریخ می‌شوی که مظلومیتت نیز در پردهٔ استتار می‌ماند.

حسین‌جان! زود است برای گریستن تو! تو دیگر گریه نکن! تو خود دردانهٔ اشک آفرینشی!

عالم برای تو گریه می‌کند، ماهیان دریا و مرغان آسمان در غم تو می‌گریند. پیامبران همه پیش از تو در مصیبت تو گریسته‌اند و شهادت داده‌اند که روزی همانند روز تو نیست.

بیا، از روی پای من برخیز و سر بر سینه‌ام بگذار اما گریه نکن.

گریهٔ تو دل فرشتگان خدا را می‌سوزاند و جگر رسول خدا را آتش می‌زند.

اکنون که زمان اندوه من نیست، زمان شادکامی من است، لحظهٔ رهایی من است.

گاه اندوه من آن زمان بود که بر زمین نازل شدم، آغاز دورهٔ غمبار من آن‌گاه بود که نه چون آدم (ع) به اجبار و از سر گناه، بلکه چون پدرم محمد (ص) به اختیار و از سر لطف و رحمت پروردگار، از بهشت هبوط کردم.