کتاب صوتی اسیر خشکی

کتاب صوتی اسیر خشکی نوشتهٔ دوریس لسینگ و ترجمهٔ سهیل سمی با صدای سپیده مالمیر است و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است. لسینگ یازدهمین زنی است که جایزهٔ نوبل ادبیات گرفته است.

درباره کتاب صوتی اسیر خشکی

اسیر خشکی داستان زندگی مارتا کوئست را از سال های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۹ روایت می‌کند. محیط زندگی مارتا پر از فسادهای سازمان‌یافته و مشکلات اقتصادی و سیاسی است و خودش هم درگیر ناامیدی و افسردگی است تا اینکه وارد رابطه‌ای عاشقانه می‌شود. همه چیز خوب و در آرامش پیش می‌رود. مارتا فکر می‌کند که این بهترین رابطه‌ای است که تابه‌حال تجربه کرده است. تمام زخم‌های روحی گذشتهٔ مارتا گویی با این رابطه ترمیم می‌شود.

در دورانی که این زن از لحاظ سیاسی و اجتماعی سرخورده شده بود، با خانواده به مشکل برخورده بود و هیچ میلی به ادامهٔ زندگی نداشت، یک رابطه تمام چراغ‌های زندگی او را روشن می‌کند.

دوریس لسینگ در این داستان نشان می‌دهد که چگونه یک رابطه‌ٔ سالم بر تمام ابعاد زندگی یک زن تأثیر می‌گذارد. مارتا تغییر می‌کند. این مارتا همان مارتایی نیست که در شغلش مشکلات بسیار داشت، اعتماد به نفس کمی داشت و نمی‌توانست پیشرفت کند. لسینگ استاد به‌تصویردرآوردن روحیات و احساسات زنان است.

شنیدن کتاب صوتی اسیر خشکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران داستان خارجی با موضوع درد و رنج زنان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره دوریس لسینگ

دوریس می لسینگ (۲۰۱۳- ۱۹۱۹)، نویسندهٔ انگلیسی زادهٔ کرمانشاه ایران و برندهٔ نوبل ادبیات است.

او یازدهمین زن برندهٔ نوبل ادبیات و مسن‌ترین برندهٔ این جایزه (هنگام دریافت) است.

پدرش، آلفرد تیلور، که در جنگ جهانی اول معلول شده بود، کارمند بانک شاهنشاهی ایران و مادرش، امیلی ماد تیلور، پرستار بود.

آن‌ها در ۱۹۲۵ به مستعمرهٔ بریتانیایی رودزیای جنوبی که اکنون زیمبابوه نامیده می‌شود مهاجرت کردند و پدرش یک زمین بوته‌زار ۴ کیلومتر مربعی خرید که در آنجا با دشواری به کاشت ذرت پرداختند اما این زمین برایشان ثروتی به ارمغان نیاورد.

در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد و از آن پس تحصیل را به صورت شخصی ادامه داد.

در ۱۵ سالگی خانه را ترک کرد و به عنوان یک پرستار بچه مشغول به کار شد. در این زمان بود که به خواندن متون سیاسی و جامعه‌شناسی‌ای پرداخت که کارفرمایش در اختیارش می‌گذاشت. تقریباً در همین زمان بود که نوشتن را آغاز کرد.

در هجده سالگی با نخستین همسرش فرانک ویزدم ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند شد.

پس از طلاق عضو باشگاه کتاب چپ، یک باشگاه کتاب سوسیالیستی، شد و در اینجا بود که با همسر دومش، گوتفرید لسینگ آشنا شد.

آن‎ها خیلی زود با یکدیگر ازدواج کردند و پیش از اینکه این ازدواج که کمتر از یکسال به طول انجامید به طلاق منجر شود، صاحب یک فرزند شدند.

در ۱۹۴۹ نخستین رمانش، «علف‌ها آواز می‌خوانند»، را منتشر کرد و ۱۳ سال بعد «دفترچهٔ طلایی» را نوشت که عمده شهرتش را مدیون آن است.

جریان داستان‌نویسی لسینگ به طور کلی به سه دوره تقسیم می‌شود:

الف) رویکرد کمونیستی (۱۹۴۴-۱۹۵۶) به زمانی مربوط می‌شود که او به شکل رادیکال درباره مباحث اجتماعی می‌نوشت ولی پس از سرکوب قیام مردم مجارستان به‌وسیلهٔ ارتش سرخ در ۱۹۵۶ ضدکمونیست شد _ البته در ۱۹۸۵با نوشتن «تروریست خوب» بازگشتی به این دورهٔ ادبی خود داشت.

ب) رویکرد روانشناسانه (۱۹۵۶-۱۹۶۹).

پ) رویکرد صوفیانه که در زمینه‌ٔ علمی-تخیلی نوشته شده است.

برخی از رمان‌های لسینگ به فارسی ترجمه شده است.