کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص

کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص نوشتهٔ رابرت بیزلی و ترجمهٔ امیرحسین فاضلی مقدم است. سلمان ظاهری گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و آوانامه آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی درمورد «ژوزه مورینیو» سخن گفته است.

درباره کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص

رابرت بیزلی، روزنامه‌نگار انگلیسی در کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص از اتفاقات پشت‌پرده‌ای می‌گوید که در دوران حرفه‌ای آقای خاص (ژوزه مورینیو) اتفاق افتاده است. ازآنجاکه این نویسنده، طرفدار تیم فوتبال چلسی است، بیشتر روی دوران فعالیت ژوزه مورینیو در چلسی تمرکز کرده است؛ پس در این کتاب صوتی ماجرای زندگی آقای خاص از دوران مترجمی‌اش برای «بابی رایسون» تا نیمکت اولدترافورد را می‌شنوید. ژوزه مورینیو یکی از موفق‌ترین مربی‌ها در رشتهٔ فوتبال بوده است. ایده‌ها و سخنان او برای بسیاری از هواداران فوتبال جذاب است.

شنیدن کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران فوتبال پیشنهاد می‌کنیم. کتاب‌های صوتی ورزشی می‌تواند بازگرداننده شور لازم روزانه در زندگی باشد. بهانه‌ای برای فکرکردن به موفقیت، تمرکز و نمادی از اهمیت‌دادن به خود و ساخت ذهنیت برنده در برابر تمام مشکلاتی که با آن‌ها درگیر هستید. از آنجایی که سلامت ذهن در گروی سلامت جسم است و هنوز انگیزه‌ی ورزش‌کردن ندارید، می‌توان با شنیدن کتاب‌های صوتی ورزشی این انگیزه را در خود به وجود بیاورید.

بخشی از کتاب صوتی رهبری به سبک آقای خاص

«کم پیش می‌آید که مورینیو از صحبت باز بماند و یا حرف کم بیاورد. اغلب در طول روز در مورد فوتبال صحبت می‌کند و حتی زمانی که درباره موضوع مورد علاقه‌اش (فوتبال) صحبت نمی‌کند، با شوخی و کنایه و گفتن داستان‌های بامزه، ساکت نمی‌ماند و آرام نمی‌نشیند. اما در آن روز خاص، مورینیو حتی برای لحظاتی هم که شده، کاملاً ساکت ماند.

چلسی برای تور پیش‌فصل راهی آمریکا شده بود و آن روز، ما در لس‌آنجلس بودیم. دقیق‌ترش را بخواهید باید بگویم در هالیوود نبودیم، بلکه در بورلی هیلز، در یکی از هتل‌های این شهر اقامت داشتیم. لابی هتل شلوغ و پرسروصدا بود. همه بازیکنان در لابی حضور داشتند و با هم صحبت می‌کردند و منتظر بودند تا اتوبوس تیم بیاید و به زمین تمرین بروند. حدود ۲۶ نفر بودند، شامل بازیکنان تیم، کادر فنی، پزشکان تیم و مسئول تدارکات. روحیه و انرژی همه بالا بود، همان‌طور که صدای‌شان هم بالا بود و لابی از سروصدای آن‌ها شلوغ شده بود.

من کنار مورینیو نشسته بودم و او داشت برای من از تجربه فاجعه‌بارش در سفری تابستانی به برزیل می‌گفت: «جوری بارون می‌بارید، انگار آخرالزمان شده، اونم نه یه روز، هرروز!»، اما ناگهان خاطره‌گویی ژوزه از سفر تابستانی‌اش متوقف شد، همین‌طور سروصدای بازیکنان و سایر اعضای باشگاه ناگهان فروکش کرد. دگرگونی جالبی اتفاق افتاد، از آن همهمه به این سکوت ناگهانی! واقعاً چه چیزی می‌توانست آن گروه را به این سکوت ناگهانی و دسته‌جمعی وادارد؟ سکوت همه برای چند لحظه ادامه داشت، احتمالاً به این فکر می‌کردند که دارند رؤیا می‌بینند یا واقعاً ستارهٔ بزرگ هالیوود را از نزدیک می‌بینند. کسی که از در هتل وارد شده بود، جنیفر آنیستون بود. حتی ژوزه هم که همیشه حرفی برای گفتن داشت، خشکش زده بود. او هم مانند سایر بازیکنان باورش نمی‌شد چه ستاره بزرگی وارد هتل شده است.

بعد از آنکه آنیستون کارش را انجام داد و از لابی خارج شد، ژوزه اولین نفری بود که واکنش نشان داد: «برد پیتِ لعنتی، عجب آدم احمقیه!» بعدازاین حرف، همه خندیدند. پیت یک سال قبل‌تر، از آنیستون طلاق گرفته بود و درصدد ازدواج با آنجلینا جولی بود.»