کتاب صوتی زنی پشت پنجره

کتاب صوتی زنی پشت پنجره نوشتهٔ ای. جی فین و ترجمهٔ نورا نواپور است. راضیه هاشمی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی حاوی رمانی جنایی و معمایی است. این رمان در سال ۲۰۱۷ در لیست پرفروش‌های نیویورک‌تایمز قرار گرفت.

درباره کتاب صوتی زنی پشت پنجره

کتاب صوتی زنی پشت پنجره داستان روزهایی از زندگی آنا است؛ زنی تنها که علاقه‌ای به برقراری ارتباط با دیگران ندارد و بیشتر اوقات تلوزیون تماشا می‌کند یا از پشت پنجره، کارهای همسایه‌اش را زیر نظر می‌گیرد. یک روز که آنا در حال نگاه‌کردن به خانۀ همسایه است، اتفاقی می‌افتد که برایش باورپذیر نیست.

از روی این رمان، برای ساخت یک فیلم، اقتباس هم شده است: فیلم سینمایی زنی پشت پنجره، یک فیلم تریلر روان‌شناختی، به کارگردانی جو رایت و محصول سال ۲۰۲۱ آمریکا است. فیلمنامۀ این فیلم به‌وسیلۀ تریسی لتس نوشته شده است. ایمی آدامز، جولیان مور، وایت راسل، آنتونی مکی و گری اولدمن از بازیگران این فیلم هستند.

شنیدن کتاب صوتی زنی پشت پنجره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ای. جی. فین

دانیل مالوری، ملقب به ای. جی. فین، نویسندهٔ امریکایی متولد ۱۹۷۹ است. رمان زن پشت پنجره او که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، از پرفروش‌های نیوریورک‌تایمز شد و بر اساس آن فیلمی هم با بازی امی آدامز و گری اولمن ساخته شده است.

ای. جی. فین در سال ۲۰۱۹ به دلیل دروغ‌هایی که دربارهٔ گذشته و زندگی شخصی‌اش گفت موردتوجه زیادی واقع شد. حتی بعضی پزشکان گفتند که او مبتلا به بیماری دوقطبی است.

بخشی از کتاب صوتی زنی پشت پنجره

«در درگاهیِ حمام اتاق‌خواب اصلی درنگ می‌کنم، چشمم را چنان به دوش حمام می‌اندازم که کسی ممکن است برای ارزیابی یک نقاشی‌ در نمایشگاه به آن نگاه کند؛ تصمیم می‌گیرم، به دردم نمی‌خورد، یا دست‌کم امروز نه. یک لباس راحتی خانه انتخاب می‌کنم (به خودم یادآوری می‌کنم که باید آن را که لکه شده است بشویم، گرچه تاکنون آن لکه باید به خورد پارچه رفته باشد) و به طبقۀ پایین به اتاق مطالعه می‌روم.

از وقتی که پشت رایانه نشسته بودم سه روز می‌گذرد. ماوس را می‌گیرم و به گوشه‌ای می‌کشم. صفحۀ نمایش آشکار می‌شود و از من رمز عبور می‌خواهد.

کلمه را وارد می‌کنم.

بار دیگر صورت خود را در خواب می‌بینم.

بر روی صندلی به عقب می‌روم. همۀ این مدت را پشت سیاهی صفحۀ نمایش پنهان بوده است؛ رازی زشت. دستم مانند ماری به موشواره ضربه می‌زند: نشانگر را به گوشۀ صفحه می‌برم و تصویر را می‌بندم.

اکنون دارم به آن ایمیل نگاه می‌کنم که برای من آمده بود. guesswhoanna. حدس بزن کیه. انجام دادن این کار را به یاد نمی‌آورم، این... نورللی چه گفت؟ «یک سلفی کوچولو، نیمه‌شب؟» قسم می‌خورم از این کار چیزی به خاطر ندارم. اما آن‌ها کلمه‌های من هستند، کلمه‌های ما؛ و دیوید یک شاهد دارد (یک شاهد... هرگز قبل از این کسی را نمی‌شناختم که شاهدی داشته و یا برای این موضوع بدون شاهد باشد) و هیچ‌کس دیگری نیز نمی‌توانست اتاق خواب را در دسترس داشته باشد. هیچ‌کس به ذهنم خطور نمی‌کند.»