کتاب صوتی رقص دایره

کتاب صوتی «رقص دایره» نوشتهٔ مرسده بایگان (همسر حشمت سنجری) با گویندگی گروه گویندگان در واوخوان منتشر شده است. این کتاب به زندگی حشمت سنجری آهنگساز و رهبر ارکستر شهیر پرداخته است. همچنین تعدادی از قطعات او را نیز در این اثر می‌شنویم. این مجموعه شامل قطعات سوییت «تابلوهای ایرانی» به آهنگسازی و تنظیم برای ارکستر حشمت سنجری است که منوچهر صهبایی در سال ۱۹۹۷ توسط ارکستر پلوودیو بلغارستان اجرا و ضبط نموده است. طرح جلد نقاشی اثر آقای علیرضا اکبری جاوید از شاگردان استاد سنجری است. حشمت سنجری در سال‌های (۱۳۳۶–۱۳۳۴)، (۱۳۵۱–۱۳۳۹)، (۱۳۶۸–۱۳۵۸) رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران بود.

درباره کتاب رقص دایره

این کتاب در ۴۴ قسمت به شرح زندگی و آثار حشمت سنجری می‌پردازد. در رقص دایره تاریخ موسیقی ایران در دهه‌های 20 تا 70 و نقش پررنگ و تاثیر به‌سزای حشمت سنجری در این تاریخ بررسی می‌شود. موسیقی در خانواده سنجری موروثی بود. پدر او حسین سنجری از نوازندگان نام‌آشنای تار در زمان خود بود که از شاگردان درویش خان، علینقی وزیری و مرتضی نی داوود به‌شمار می‌آمد. او از چهارسالگی با آموزش پدر، که خود نوازنده تار بود، فراگیری موسیقی را آغاز کرد. حشمت پس از آشنایی با نت‌نویسی به نوازندگی ویولن روی آورد و از ابوالحسن صبا و روح‌الله خالقی، ردیف موسیقی ایرانی را فراگرفت. اما نهایتاً به موسیقی کلاسیک علاقه‌مند شد و این رشته را در هنرستان عالی موسیقی تهران ادامه داد. وی سپس به رهبری ارکستر علاقه‌مند شد و از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۳۹سفری مطالعاتی به اروپا را آغاز کرد. سنجری در این سفر در وین، بروکسل (کلاس هانس اسواروسکی)، هیلورسوم هلند (کلاس فرانکو فرارا) و پروجا (ایتالیا) به تکمیل تحصیلات خود پرداخت و از سازمان‌های آموزشی معتبر دیپلم‌هایی گرفت که مهم‌ترین آن‌ها دیپلم رهبری ارکستر سمفونیک، اپرا و دیپلم آهنگسازی در سال ۱۳۳۶ از آکادمی موسیقی وین هستند.

کتاب رقص دایره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به موسیقی و آثار زندگینامه‌ای پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب رقص دایره

در سال ۱۳۳۶، حشمت سنجری به همراه خانواده به اتریش سفر کرد تا تحصیلاتش را در رشته‌ی رهبری ارکستر تکمیل کند. او در آکادمی موسیقی وین نام‌نویسی کرد و علاوه بر شرکت در دوره‌های عالی رهبری ارکستر، کلاس‌های آهنگسازی، رهبری اپرا، رهبری کُر و زبان را در این کلاس‌ها دنبال می‌کرد.

فضای هنری اتریش، جز برای حشمت سنجری، موقعیت خوبی هم برای رشد فرزندانش فراهم کرد. به ویژه برای فرشاد، که از همان کودکی استعدادی درخشان در زمینه‌ی موسیقی به شمار می‌آمد. خانم سنجری می‌گوید:

«زمانی که فرشاد یازده ساله و فریما چهار ساله بود، به وین رفتیم. فرشاد در چهار، پنج سالی که در وین بود هم به مدرسه‌ی آلمانی می‌رفت، هم موسیقی را در آکادمی وین می‌آموخت. معلم فرشاد در آنجا خانمی بود که در آموزش موسیقی به بچه‌ها تخصص داشت...»