کتاب صوتی ما والدین بچه شیعه هستیم

کتاب صوتی ما والدین بچه شیعه هستیم نوشتهٔ محمد گوگانی و سحر محبعلی در انتشارات گوی چاپ شده است. این کتاب راهنمایی کوتاه و کاربردی در تربیت مذهبی خردسالان امروز است. گویندگی کتاب صوتی ما والدین بچه شیعه هستیم را معصومه صادقی برعهده داشته است.

درباره کتاب ما والدین بچه شیعه هستیم

امروزه در کشورمان ادبیات کودک بخش بزرگی از بازار نشر را از آن خود کرده است. تا حدی که در نمایشگاه‌های کتاب، وجود سالن‌های متعدد کتاب‌های کودک و هزاران عنوان کتاب در این زمینه طبیعی است. حتی در کنار آن کتاب‌هایی برای والدین و مربیان با عنوان‌های تربیتی و روانشناسی و… جایگاه خوبی پیدا کرده است. در سبک‌های تربیتی متداول امروز، جایگاه انسان به‌عنوان ناظر بر چگونگی تربیت فرزندان تعریف می‌شود که منجر به تربیت انسان معاصر گشته است. در‌حالی‌که در شیوه تربیت اسلامی، فرزندان اماناتی نزد والدین هستند و خداوند ناظر بر عملکرد تربیتی آن‌هاست و باید در قیامت در برابر خداوند پاسخگو باشند. این سبک تربیتی براساس توحید مداری و ولایت ائمه است، درحالی‌که در سایر الگوهای تربیتی هدف اصلی، مهارت‌هاست، کنترل و اجتماعی کردن فرزندان اصل بوده و به تربیت دینی فرزندان توجهی نمی‌شود. در گفتار سعی شده است ضمن تعریف کاربردی از «تربیت دینی کودک» با محوریت تربیت کودک زیر ۷ سال در تشیع، به اهمیت و وجوه این موضوع اشاره شود و چالش‌ها و تفاوت‌های این حوزه در حد خلاصه سنجیده شود. این تفاوت‌ها بیشتر به ماهیت نگاه اومانیستی و نگاه دینی و التقاط ایجاد شده در عصر معاصر باز می‌گردد. می‌توان برای مطالعه بیشتر مفاهیم پایه و تعاریف موجود به‌خصوص مفهوم اومانیسم دینی، به کتاب «خدای انسان‌گونه» مراجعه نمود. برای عبارت سهل و ممتنع «تربیت دینی کودک» تعاریف مختلفی ناشی از نوع نگاه به مقوله دین موجود است، مثلاً برخی از نظریه‌پردازان مسلمان کشور معتقدند تربیت دینی کودک به معنای تربیت بُعد دینی کودک است. یعنی؛ مجموعه اعمال عمدی که با هدفِ آموزش گزاره‌های اعتقادی یک دین، و پرورش ایمان و التزام عملی به آن آموزه‌ها صورت می‌گیرد. 

کتاب ما والدین بچه شیعه هستیم را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

به کسانی که دغدغهٔ تربیت دینی کودکان خود را دارند توصیه می‌کنیم این کتاب را بخوانند.

بخشی از کتاب ما والدین بچه شیعه هستیم

برای عبارت سهل و ممتنع «تربیت دینی کودک» تعاریف مختلفی ناشی از نوع نگاه به مقوله دین موجود است، مثلا برخی از نظریهپردازان مسلمان کشور معتقدند تربیت دینی کودک به معنای تربیت بعد دینی کودک است. یعنی؛ مجموعه اعمال عمدی که با هدف آموزش گزارههای اعتقادی یک دین، و پرورش ایمان و التزام عملی به آن آموزهها صورت میگیرد. (واژه دینی قید اضافی برای تربیت است) در این معنا بعد دینی انسان هم عرض ابعاد دیگر او مانند بعد عقلی، بعد عاطفی، بعد اجتماعی، بعد جنسی و دیگر ابعاد انسان است: بنابراین همانطور که میتوان درباره بعد عقلی انسان و چگونگی تربیت این بعد سخن گفت، تربیت بعد دینی او نیز بهعنوان فرایندی عملی قابل بررسی و مطالعه علمی است.' مطابق این تعریف انسان درکنار وجه دینی وجوه غیردینی هم دارد که در تربیت دینی سعی میشود بعد دینی را تقویت نمود. میتوان با کمی تسامح این نگاه را دیدگاه رایج موجود در کشور(و نه این گفتار) دانست.