کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان

کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان نوشته محمد مسعود بهمنی و یحیی بهمنی است. کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان را انتشارات نظری منتشر کرده است.

درباره کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان

یکی از اسماء حسنی خداوند صفت «حی» است که در لغت به این معناست که مرگ و نیستی بر خداوند روا نیست. کلمه حی متضاد «میت» است و فرض مرگ برای خداوند صحیح نیست و حیات به معنای زنده بودن و زندگانی معنا شده است. واژه «حی» و جمع آن احیاء به صورت معرفه و نکره ۲۴ بار در قرآن به کار رفته است. حی و الحی ۱۳ بار در قرآن آمده و فقط پنج بار آن که همگی با الف و لام است به خدا اشاره دارد. و این نام سه بار در کنار نام القیوم در تعبیر «الحی القیوم» دیده می‌شود و و در احادیث و دعاها نیز از این تعبیر نام برده شد، از جمله در دعای جوشن کبیر بند سی و یکم و هفتادم آمده است. حتی در برخی از احادیث «الحی القیوم» اسم اعظم خداوند است. این کتاب بر آن شده است که واژه «حی» و زنده بودن خداوند را بیشتر مورد بررسی قرار دهد.

خواندن کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به درک بهتر جهان هستی و معنای زندگی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب حیات و زندگی در قرآن کریم و ادعیه و سخنان بزرگان

در قرآن کریم مشتقاتی از حی همچون

تَحیَونَ ـ نَحیَا ـ یَحیَی ـ حَیَوکَ ـ یُحَیَکَ ـ فَحَیوا ـ حُیَیتُم ـ أَحیَاـ أحیَاکُم ـ أحیَاهَا ـ أَحیَاهُم ـ أحیَیتَنَا ـ أحیَینَا ـ أحیَینَاهُ- أَحیَینَاهَاـ أُحیِی ـ نُحیَی ـ تَحیی ـ لَنُحیِنَهُ ـ یُحیَی ـ یُحیِیکُم- یَستَحیِی ـ أَحیاءُ ـ حَیَاةُ ـ مَحیای ـ تَحِیَةً ـ اِستِحیَاءٍ ـ مُحیی و... ۴۸ بار آمده است. 

الف خداوند هر که را لایق حیات ابدی بداند به حیات ابدی می رساند.

... وَلَکِن لِّیَقْضِی اللَّهُ أَمْراً کَانَ مَفْعُولاً لِّیَهْلِکَ مَنْ هَلَکَ عَنم بَیِّنَةٍ وَیَحْیَی مَنْ حَی عَن م بَیِّنَةٍ قلی وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ 

...لیکن برای آنکه حکم ازلی و قضای حتمی را که خدا مقدر فرموده اجرا سازد شما را غلبه دارد تا هر که هلاک شدنی است، هلاک شود، و هر که لایق حیات ابدی است، به حیات ابدی رسد، و همانا خداوند شنوا و دانا است.

ـ قَالَ فِیهَا تَحْیَوْنَ وَفِیهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ 

خدا فرمود: «در این زمین زندگانی کنید و در آن بمیرید و از آن هم برانگیخته گردید.»

ـ وَ یَقُولُ الإنْسَانُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَیّاً 

انسان گوید، «آیا چون من بمیرم، باز به زودی سر از قبر بیرون آورده و زنده خواهم شد؟»

ـ وَ أُدْخِلَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ صلی تَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلَامٌ ۱۰

و آن را که به خدا ایمـان آورده و عمـل صالح کردند در بهشت‌هایی می‌برند که زیر درختانش نهرها جاری است و همیشه به فرمان خدا مخلدند، در آن بهشت با تحیت و سلام و احترام.