کتاب مربی تریلیون دلاری

کتاب مربی تریلیون دلاری نوشته اریک اشمیت و جاناتان روزنبرگ و الن ایگل است. این کتاب دستورالعمل‌های رهبری بیل کمپل از سیلیکون‌ولی است.

درباره کتاب مربی تریلیون دلاری

کوچینگ محبوبیت دارد؛ قبلاً فقط برای ورزشکاران و هنرمندان؛ اما اکنون حتی سرپرستان، کوچ‌های اجرایی دارند و کارمندان از کوچ‌های سخنوری آموزش می‌بینند. هرچند در واقعیت یک کوچ رسمی فقط بخشی از بازخورد و راهنمایی لازم را به شما می‌دهد. کوچینگ کارمندان، همکاران و حتی گاهی رئیسمان به همه ما مربوط است.

کوچینگ حتی از مشاوره نیروها و تیم‌هایمان ضروری‌تر است. درحالی‌که مشاوران پندهای خردمندانه بر زبان می‌آورند، کوچ‌ها آستین خود را بالا می‌زنند و وارد عمل می‌شوند. کوچ‌ها فقط ظرفیت ما را باور ندارند؛ آن‌ها برای کمک به ما در فهمیدن ظرفیتمان وارد عرصه می‌شوند، آینه‌ای را روبه‌روی ما می‌گیرند تا بتوانیم ضعف‌های خود را ببینیم. آن‌ها ما را در برابر کارکردن روی حساسیت‌هایمان مسئول می‌دانند. آن‌ها وظیفه رشددادن ما را به عهده می‌گیرند؛ بدون اینکه توقع داشته باشند از دستاوردهای ما اعتبار کسب کنند.

این کتاب به شما هدایت و مربی‌گری را یاد می دهد.

خواندن کتاب مربی تریلیون دلاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه کسب و کار پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب مربی تریلیون دلاری

بیل پول زیادی نداشت؛ بنابراین با تاکسی کار می‌کرد تا کمک‌خرج تحصیلش در کلمیبا را به دست آورد. شهر را به‌خوبی یاد گرفته بود؛ به‌طوری‌که بعد از آن با راننده و دوست دیرین خود، اسکاتی کرامر معمولاً راجع به انتخاب بهترین مسیر بحث می‌کرد. اسکات می‌گفت وقتی حرف از جهت‌یابی در نیویورک می‌شد، به مسیریابی مربی شک نمی‌کردی. در ۱۹۶۲ از رشته اقتصاد فارغ‌التحصیل شد و در ۱۹۶۴ مدرک ارشد مربیگری را گرفت و برای کمک‌مربی‌شدن در دانشگاه بوستون به شمال مهاجرت کرد. بیل مربی فوق‌العاده‌ای بود و به‌سرعت در میان همکاران خود از احترام بسیاری برخوردار شد. در سال ۱۹۷۴، هنگامی که از او خواستند به‌عنوان سرمربی به محل تحصیلش، کلمبیا بازگردد، او پذیرفت. هرچند برنامه فوتبال کلمبیا اسف‌بار بود، وفاداری بیل موجب شد به منهتن بازگردد.

جیم راجرز، یکی از همکاران بیل در مربیگری، خاطرنشان کرد پیش از آنکه بیل «با قلبش تصمیم بگیرد» که به کلمبیا بازگردد، یکی از کمک‌مربی‌های برتر در کشور محسوب می‌شد و به او پیشنهاد مربیگری در ایالت پنسیلوانیا، تحت نظارت جو پترنو داده شده بود. پترنو در آن زمان یکی از مربیان درجه‌یک کشور بود و به نظر می‌رسید که بیل به‌عنوان مربی در نیتِنی لاینز به پیشرفت ادامه خواهد داد. درحقیقت این کتاب درباره بیل کمپبل به‌عنوان اسطوره فوتبال دانشگاهی است و نه بیل کمبیل به‌عنوان اسطوره سیلیکون‌ولی.

بیل با وجود استعداد فراوان در مربیگری، در بازگشت به کلمبیا بُردی را به دست نیاورد. نبود امکانات مشکل ایجاد می‌کرد. در محوطه دانشگاهی هر ۳۰ دقیقه در ترافیک بعدازظهر، فقط یک اتوبوس حرکت می‌کرد. مدیریت شاید کاملاً به موفقیت در زمین متعهد نبود. شهر به‌کلی روبه‌زوال بود. در زمان مربیگری بیل، تیم لاینز ۱۲ برد و ۴۱ باخت داشت. امیدوارکننده‌ترین فصل او در ۱۹۷۸ بود که تیم ۱-۱-۳ شروع کرد؛ اما بعد در استادیوم جاینتس گروه ورزشی دانشگاه راتگرز که (ازلحاظ فیزیکی و عددی) بسیار بزرگ‌تر بود، با امتیاز ۰-۶۹ آن‌ها را در هم کوبید. بیل تصمیم گرفت در مسابقات قهرمانی ۱۹۷۹ از تیم جدا شود و استعفا بدهد. تا انتهای فصل ماند و کار خود را به انجام رساند.