کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال

کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال نوشته پوریا زارع است. کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال که انتشارات آرنا منتشر کرده است به مبحث ارز‌های دیجیتال می‌پردازد.

درباره کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال

امروزه بخش قابل توجهی از افراد جامعه  مشغول خرید و فروش ارزهای دیجیتال یا همان رمز ارزها هستند، به واقع کمتر کسی پیدا می‌شود که در بازارهای مالی اسم بیت کوین یا سایر ارزهای دیجیتال را نشنیده باشد  اما سوال اصلی  این است که چه تعداد از این افراد با پروژه‌های اصلی این رمز ارزها آشنایی  دارند

دنیای کریپتوکارنسی جهان وسیعی است که بدون داشتن یک نقشه راه به راحتی می‌توان در آن گم شد کتاب فوق با بررسی بخشی از پروژه‌های اصلی رمز ارزها و همچنین با بررسی نحوه عملکرد آنان به درک هرچه بیشتر ارزهای دیجیتال کمک خواهد کرد.

خواندن کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شناخت ارزهای دیجیتال پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سرزمین ارزهای دیجیتال

طرح و ایدهٔ بلاک‌چین به سال ۱۹۹۱ برمی‌گردد، زمانی که اولین بار استوارت هابر و اسکات استورنتا۳ طرحی را منتشر کردند که بعدها باعث تحولی شگرف در دنیای مدرن شد.

این طرح که به دلیل مدیریت بهینهٔ داده‌ها و همچنین تثبیت اطلاعات در سیستم به‌صورت غیرمتمرکز به وجود آمد، تا سال ۲۰۰۸، یعنی زمانی که برای اولین بار بیت‌کوین به‌عنوان ارزی دیجیتالی با تکیه به طرح و فناوری بلاک‌چین ساخته شد چندان جدی گرفته نشده بود. گفتنی است که با توجه به توضیح فوق نتیجه می‌گیریم که بیت‌کوین از بستر بلاک‌چین استفاده می‌کند و برخلاف باور اشتباه رایج، بلاک‌چین بخشی از بیت‌کوین نیست. در حقیقت، فناوری بلاک‌چین در ساختارهای اصلی برنامه‌نویسی بیت‌کوین مورداستفاده قرار گرفت و شبکهٔ بیت‌کوین بر اساس این فناوری پایه‌ریزی شد.

حالا بهتر است که کمی تخصصی‌تر به بلاک‌چین نگاه کنیم، ابتدا یک نرم‌افزار را در نظر بگیرید که امروزه طیف گسترده‌ای از جامعه در حال استفاده از آن است. اصولاً این نرم‌افزارها به‌صورت ثبت اطلاعات متمرکز پایه‌گذاری شده‌اند، یعنی شما با ارسال کردن هر موضوعی، مثل بارگذاری یک عکس از موضوعی خاص یا حتی یک نوشته، این اطلاعات هم‌زمان در یک سرور که متعلق به شرکت عرضه‌کنندهٔ نرم‌افزار است ذخیره می‌شوند که به این نوع از سسیستم‌های ذخیرهٔ اطلاعات، متمرکز گفته می‌شود، اما بلاک‌چین با هدف تغییر و بهینه‌سازی این فرایند به وجود آمد، به این صورت که این زنجیرهٔ بلوک‌ها در حقیقت یک فهرست دیجیتالی گسترش یافته‌اند که بدون نیاز به سرورهای مرکزی عمل می‌کنند. در شبکهٔ بلاک‌چین به‌جای اینکه اطلاعات روی سروری مشخص که در مالکیت فرد یا افراد خاص باشد نگهداری شود، روی سرورهای متعددی که متعلق به اشخاص حقیقی و حقوقی مختلف است نگهداری می‌شود. به‌بیان دیگر، این فناوری در حقیقت نوعی پایگاه داده است که روی تمام کامپیوترهایی که به شبکه متصل می‌شوند، توزیع شده است. به دلیل بهره بردن از رمزنگاری۶ و تثبیت اطلاعات در همهٔ کامپیوترهای شبکه، برای تغییر در داده‌ها یا هک کردن سیستم، افرادی که می‌خواهند این اطلاعات را استخراج یا تغییر دهند، بایستی ۵۱ درصد سیستم‌ها را در اختیار داشته باشند، و با توجه به گستردگی شبکه این فرایند، بسیار پیچیده و با دانش و فناوری امروز غیرممکن به نظر می‌رسد.