کتاب نماد و نشانه در شماره ها

کتاب نماد و نشانه در شماره ها اثری از ایوب گبانچی است. این اثر به بررسی نشانه‌ها و نمادها در شمارش، ریاضیات و اعداد می‌پردازد و ریشه‌های باستانی این تفکرات را بیان می‌کند.

درباره کتاب نماد و نشانه در شماره ها

نشانه شناسی یکی از علومی است که به بررسی نشانه‌ها، نمادها، زبان‌ها و رمزهای آن می‌پردازد. نشانه، به هرچیزی گفته می‌شود که به غیر از خود دلالت دارد و در دانش نشانه‌شناسی با بررسی معناسازی، فرایند شکل‌گیری نشانه‌ها و فهم ارتباطات معنادار آن‌ها سروکار داریم.  به عقیده رولان بارت، این علم، دانش ارزش‌ها است. این علم، به دو علم دیگر، یعنی ریاضیات و همچنین زبان‌شناسی بسیار نزدیک است. در گذشته نیز دانشمندان و فلاسفه بسیاری، به تفسیر جهان می‌پرداختند و در این راه از دانش نشانه شناسی بهره می‌بردند. 

در میان علم‌های بسیاری، از جمله ریاضی، زبان‌شناسی، اسطوره شناسی، فلسفه، نجوم و کیهان‌شناسی و مطالعات آیین‌های باستانی می‌توان ردپایی از نشانه‌ها، اعتقاد قوی مردم به این نشانه‌ها و همچنین رمز و راز هرکدام را دید. افلاطون، فردیناند سوسور،حان لاک و امبرتو اکو از نویسندگان و پژوهشگران مشهور در علم نشانه شناسی هستند و پژوهش‌های جالب و نظریات جذابی را پیرامون این موضوع به جهان ارائه کرده‌اند..

ایوب گبانچی در کتاب نماد و نشانه در شماره ها به بررسی نشانه‌های به کار رفته در اعداد و شمارش پرداخته است و مجموعه جالبی را پدید آورده است که درباره رمز و راز و مفهوم هر عدد و نشانه‌ها و نمادهای آن صحبت می‌کند. 

کتاب نماد و نشانه در شماره ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران علم نشانه شناسی، همچنین دانشجویان رشته ریاضی را به خواندن کتاب نماد و نشانه در شماره ها دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب نماد و نشانه در شماره ها

نُه پایانی‌ترین شماره یکان است که در جهان آشکار شده و پس از آن فرایند دگردیسی آغاز می‌شود. شماره نُه نشان نوآوری و آفرینش دوباره است.

نیکولا تسلا باور داشت که شماره‌های ۹‌، ۶‌، ۳ بسیار مهم هستند و کلید شناخت جهان را در این سه شماره می‌دانست. از افزودن درجات دایره، مثلث و مربع، نُه (۹) می‌شود.

۳۶۰ درجه، ۱۸۰ درجه و ۹۰ درجه از ضرب در شماره ۹ به دست می‌آید. پارامیندس، فیلسوف یونانی ۵۱۴ پیش از زایش مسیح، بر این باور بود که نُه دربردارنده چیزهای مطلق است.

- رنه آلندی (‌ALLN, ۲۵۶.S) می‌گوید: نُه در بازنمایی ریاضی، شماره رسا است. نُه نماد فراوانی است که به سوی یکپارچگی بازگشت می‌کند و در گستره معنا، نماد همبستگی کیهانی و رستگاری است.

- در کلیسای مسیح، سرود فرشتگان ۹ سرود است. چون هنگام مصلوب شدن مسیح در ساعت نُه، تاریکی همه گیتی را فراگرفته بود. (لوقا ۳۴ و ۱۵: ۲۵).

- در چین، نُه سنجه اندازه‌گیری جایگاه و زمان است به روایت هوای ـ نان دسو: آسمان چین ۹ دشت و ۹۹۹۹ گوشه دارد. شماره نُه نشان روزی و شماره یانگ است. نُه بن‌مایه آیین دایویی در روزگار پادشاهی هان بود. تخت خاقان چین نُه پله داشت، چین در آغاز ۹ استان داشت و سپس به ۱۸ استان بخش شد.

- در استوره‌های سرخ‌پوستان آمریکا، ستاره نُه نماد نُه آسمان است هم‌چنین شماره نه شماره سپندینه (مقدس) خدابانوی ماه است.

- آزتک‌ها شماره نُه را نماد چیزهای زمینی و شبانه می‌دانند. جهان زیرین از ۹ اشکوبه (طبقه) و هرم خدایان آزتک از نُه خدای شبانه ساخته شده‌اند.

- در باور مایاها خدای روز نهم، مار است و این شماره نزد آنها خوش‌شگون و نیک است.

- در عرفان اسلامی، فرود با نُه گام، نشان از رام کردن و زیر آوردن نُه حس است. بسیاری از اقوام باستان بر این باور بودند که انسان دارای نُه سوراخ یا روزنه است.

- در باور ترکان مغول‌تبار، هون و بلغارها آسمان نُه اشکوبه دارد، نُه ستاره آسمان با نُه خدای آنها پیوند دارد و نه پسر یا خدمت‌گزار در اختیار خدایان هستند.

- در عرفان اورفئوسی، سه بُن‌مایه سه‌تایی پذیرفته شده است که این بن‌مایه‌ها نُه ریخت نمادین کیهان را ساختمند می‌کند.

نخست: شب، آسمان و زمین.

دوم: اثیر، نور و ستاره‌گان.

سوم: خورشید، ماه و طبیعت.

- در کهن‌ترین آموزه‌های فلسفی هند و ویشه سیکه، جهان را از نُه بن‌مایه می‌داند.

- بسیاری از فلاسفه و اندیشمندان جهان باستان، مانند یونانیان، بابلیان، ایرانیان، هندوچینی‌ها، ستاره‌گان (اختران) بزرگ آسمان را نُه ستاره نوشته‌اند.

زبانزد پارسی

- یک نَه بگو، نُه ماه به دل مکش.