کتاب نمایشنامه آوارگان

نمایش‌نامه آوارگان نوشته ابوذر هدایتی است. در این کتاب با زندگی سه زوج و دو داستان موازی روبه‌رو هستیم. در هر دو داستان، زوج‌هایی هستند که زبان یک‌دیگر را نمی‌فهمند و گرفتار بدفهمی‌اند. بدفهمی و بی‌صبری، آنها را به دردسر می‌اندازد و هر یک را به شکلی آواره می‌کند.

با ورود زنی به نام فتانه، زندگی دو زوج در داستان اول دگرگون می‌شود. هر یک در برابر ورود او، واکنشی دارد. یکی می‌خواهد بگذارد و برود، دیگری ‌می‌خواهد با فتانه دوست شود، آن یکی می‌خواهد ثابت کند که به فتانه عشقی ندارد، نفر بعدی هم می‌خواهد دوستانش را با هم آشتی بدهد.

آدم‌های داستان دوم، از شخصیت‌های داستان نخست می‌گویند. همین گفت و شنود، زوج داستان دوم را هم به جان یک‌دیگر می‌اندازد.

خواندن کتاب نمایشنامه آوارگان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به نمایشنامه‌های فارسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب نمایش‌نامه آوارگان

ایرج: نگفتی چرا برگشتی؟

فتانه: خسته شدم.

ایرج: نکنه آزادی دلت رو زد که برگشتی.

فتانه: [می‌خندد] آزادی؟ من وُ آزادی با هم این حرفا رو نداریم.

[سکوت]

ایرج: طلاق گرفتی؟

[فتانه به چشم‌های ایرج خیره می‌شود.]

ایرج: اون مردِ زندگی نبود یا تو زنِ زندگی نبودی؟

فتانه: هر دومون.

ایرج: پس طلاقِ راحتی داشتین.

فتانه: آره... خیلی راحت. وقتی هر دومون به نتیجه رسیدیم نمی‌تونیم ادامه بِدیم، راحت به زبون آوردیم. بعدَم خیلی راحت، برای جدایی‌مون نقشه ریختیم.

ایرج: نمی‌دونم بگم متأسفم یا... .

فتانه: وقتی دو نفر راضی هستن، راضی به هر کاری باشن، باید خوش‌حال بود.

ایرج: پس خیلی خوش‌حالم که جدا شدی. کاش زودتر جدا می‌شدی. اصلاً تو پوستِ خودم نمی‌گنجم. این بهترین خبری بود که بعد از ازدواجم شنیدم.

[فتانه هم‌زمان با دیالوگ ایرج می‌خندد، قاشق را از توی لیوان در می‌آورد و چند قطره نوشیدنی سمت او می‌پاشد. نور می‌رود و بازمی‌گردد.]

ایرج: زنِ من؟ [آهی می‌کشد] زنِ... من.

فتانه: با همین دو کلمه می‌شه به رابطه چند ساله یه زن وُ شوهر پی برد.

ایرج: ما کوچک‌ترین مشکلمون اینه که نمی‌تونیم با هم حرف بزنیم.

فتانه: بازم خوبه. من آدم‌هایی رو می‌شناسم که این بزرگ‌ترین مشکلشونه.

ایرج: آره... [با خنده] خدا رو شکر.