کتاب یادگاری بر فلات ایران

قارن سوادکوهی، شاعر است. در سروده «نواسیقی» از این مجموعه شعر نو می‌خوانیم: «اصرار تا ترمپت و شیپور هم اثر نکرد و چند لایه از آرشه تا کمانچه مضراب‌های دلم... ای کاش! کُردی روایتی رو به جنون نداشت و قشقایی می‌شدم میان کوبش طبل‌ها سرناها و در هر چرخش از دوالِ کمر کوهپایه در من خُرد نمی‌شد ای کاش! نی‌نواز چشم‌های شرقی‌ات بودم و هر نُت نام دیگر من بود...»