کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار

کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار حاصل گردآوری آرین والس، نوشتهٔ گروه نویسندگان و ترجمهٔ حسین یحیی زاده پیرسرایی است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است. این اثر در باب توسعهٔ پایدار و مسئولیت اجتماعی کسب‌وکار است.

درباره کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار

کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار (Social learning towards a sustainable world) حاصل گردآوری یک استاد یادگیری تحول‌آفرینی برای پایداری اجتماعی - اکولوژیکی در دانشگاه واگنینگن در هلند است که کرسی یادگیری اجتماعی و توسعهٔ پایدار یونسکو را داشته است. این کتاب که سه بخش اصلی دارد، اولین تلاش فراگیر در ارائۀ یادگیری اجتماعی در مقولۀ آموزشی و توسعۀ پایدار است. بخش اول این اثر به منطق کتاب پرداخته و برخی از تفاسیر و اصول کلیدی یادگیری اجتماعی را در حوزۀ توسعۀ پایدار ارائه داده است؛ به‌علاوه برخی موضوعات حساس مرتبط با یادگیری اجتماعی را به‌عنوان ابزاری برای حرکت به‌سمت جهان پایدار مطرح کرده است. بخش دوم شامل مقالاتی در رشته‌های مختلف است که موضوعات مرتبط با پایداری و ضرورت تحول نظام‌مند را به چالش کشیده است. در بخش سوم، این دیدگاه‌های چندگانه با برخی مطالعات موردی در باب افراد، سازمان‌ها و اجتماعات که برای حرکت به‌سوی پایداری از اشکالی از یادگیری اجتماعی استفاده کردند، تکمیل شده است. این اثر در باب توسعهٔ پایدار و مسئولیت اجتماعی کسب‌وکار است.

خواندن کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب توسعهٔ پایدار و مسئولیت اجتماعی کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب معرفت اجتماعی در جهت جهان پایدار

«خوب پس حالا به کجا رسیدیم؟ با گذار از بخش‌های مختلف این کتاب، آیا هیچ الگوی نوظهور و روشنگری وجود دارد؟ آیا یادگیری اجتماعی هیچ ارزشی در خلق مشترک راهی به سوی جهانی که از جهان کنونی پایدارتر باشد، دارد؟ یا این نیز صرفاً یک گزافه‌گویی جدید است و یا در بهترین حالت برچسب جدیدی برای بسیاری از مفاهیم قبلی است که برخی از آن‌ها همچنان پابرجاست: اقدام‌پژوهی، حل مشکل گروهی، یادگیری مردمی، یادگیری با تشریک مساعی و یادگیری عملی و غیره. برحسب مسیری که برای رسیدن به این‌جا برگزیده‌اید می‌توانید پاسخ‌های مختلفی برای این پرسش‌ها بیابید که هیچ‌کدام از آن‌ها با تمامی احتمال خود، قطعی نیستند. با این حال برخی الگوهای روشنگرانه از اصول، چشم‌اندازها و اصول اجرایی یادگیری اجتماعی مشروح در ۲۷ فصل این کتاب در حال ظهور است. به واقع یادگیری اجتماعی به نظر می‌رسد فراتر از یک گزافه‌گویی است و به مفهوم‌سازی جدیدی از یادگیری کمک می‌کند.

اگر در بین نویسندگان این کتاب موضوع مورد توافقی وجود داشته باشد، این است که کنش متقابل بین مردم امکانات و فرصت‌هایی را برای یادگیری معنی‌دار فراهم می‌کند. اما البته موارد بیشتری هم وجود دارد. بسیاری از فصول کتاب، ارزش تفاوت و تنوع را در نیروزایی افراد، ایجاد چند صدایی و بروز خلاقیت گوشزد می‌نماید. بر اهمیت تفکر و خوداندیشی در یادگیری اجتماعی مکرر در تمامی بخش‌های این کتاب تأکید شده است. بسیاری از نویسندگان از قدرت «انسجام اجتماعی» و «سرمایۀ اجتماعی» در آفرینش تحول در موقعیت‌های پیچیده که مشخصۀ آن میزان متغیری از ابهام بوده است سخن گفته‌اند. و سرانجام این‌که قدرت اقدام جمعی که حافظ ویژگی‌های منحصر به فرد هر یک از افراد است، نکته‌ای است که نباید دست کم گرفت.

موفقیت یادگیری اجتماعی به میزان زیاد به اهداف جمعی و یا دیدگاه مشترک افرادی بستگی دارد که در فرایند شرکت می‌جویند. این‌که چنین اهداف گروهی و یا دیدگاه‌های مشترک بتواند به واقع تحقق یابد تا حدی به میران فضا برای بروز تعارضات ممکن، مخالفت‌ها و تناقضات بستگی دارد. حرکت به سوی پایداری یا زندگی پایدار به ناچار شامل هنجارها، ارزش‌ها، منافع و تصاویر متعارضی از حقیقت می‌شود. اگر تنها یک اصل هادی را بتوان از فصل‌های مختلف این کتاب استخراج کرد، این است که لازم است چنین تفاوت‌هایی را به جای سرپوش گذاشتن، به صراحت بیان کرد. با ارائۀ صریح و ساختارشکنی هنجارها، ارزش‌ها، منافع و برداشت‌های اغلب متعارض از واقعیت که مردم به نوعی در چالش‌های پایداری با خود می‌آورند، نه تنها تحلیل و فهم ریشه‌ها و اصرار آن‌ها امکان‌پذیر می‌شود، بلکه فرایند تغییر جمعی را آغاز می‌نماید که در آن معانی مشترک و اقدام جمعی ظهور می‌یابد.

یادگیری اغلب ماحصل تحلیل نقادانۀ هنجارها، ارزش‌ها، منافع و برداشت‌های خود از واقعیت (یا ساختارشکنی)، قرارگیری در معرض برداشت‌های جایگزین (رویارویی) و برداشت‌های جدید از وقایع (یا بازسازی) است. چنین فرایند تغییری به میزان زیاد هنگامی تشدید می‌شود که یادگیرنده نسبت به دیدگاه‌های دیگران آگاه و با احترام باشد. آشکارا، همۀ شرکت‌کنندگان در فرایند یادگیری اجتماعی آن گونه که در این کتاب ملاحظه کردیم، سطوح یکسانی از احترام و پذیرش مقدماتی را از خود بروز نمی‌دهند، اما هنگامی که روابط اجتماعی و احترام متقابل (سرمایۀ اجتماعی) توسعه می‌یابد، آن‌ها نه تنها نسبت به عقاید دیگر و ایده‌های مغایر خود پذیراتر می‌شوند، بلکه همچنین به عنوان گروه در برابر چالش‌ها هم از لحاظ درونی و برونی مقاوم‌تر شده، و واکنش نشان می‌دهند.»