کتاب رنگین‌کمان رویاها

کتاب رنگین‌کمان رویاها نوشته پیتر کووی است که با ترجمه حمید شاهرخ منتشر شده است. کتاب رنگین‌کمان رویاها نگاهی دارد به سینمای ارسن ولز، نویسنده، بازیگر و تهیه کننده آمریکایی که فیلم همشهری کین یکی از آثار مشهور دنیاست و آن را در گروه شاهکارها طبقه بندی می‌کنند.

درباره کتاب رنگین ‌کمان رویاها

 در کتاب رنگین‌کمان رویاها فیلم‌های این فیلم‌ساز بی‌نظیر معرفی و خلاصه‌ای از هر یک از آن‌ها آورده می‌شود تا مخاطب علاقه‌مند اطلاعات کاملی به دست آورد. در این کتاب تمام آثارش بررسی می‌شود، فیلم‌هایی که زیر سایه همشهری کین دیده نشده‌اند. همچنین این کتاب توضیحاتی در رابطه با زندگی حرفه‌ای و شخصیت‌های آثار ولز هم ارائه می‌دهد. اورسن ولز با فعالیت در رادیو کار خود را شروع کرد و در ۲۸ سالگی با ساخت فیلم همشهری کین تبدیل به یکی از ماندگارترین کارگردان‌های سینما شد.

خواندن کتاب رنگین ‌کمان رویاها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به سینما پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رنگین ‌کمان رویاها

کین نزد هر کس آدمی متفاوت است. نزد خود ولز: «کین مردی‌ست که از قدرت مطبوعات مردمی سوءاستفاده و به‌علاوه موقعیتی برای خودش دست‌وپا می‌کند علیه قانون و علیه تمامی سنت‌های تمدن آزادی‌گرا... او در آن واحد آدمی خودخواه و بی‌طرف... و در آن واحد یک پندارگرا و یک کلاه‌بردار و مردی بسیار بزرگ و فردی میانه‌رو است.» تاچر، قیم سابق او، در بیانیه‌اش به مطبوعات می‌گوید: «او نه کمتر و نه بیشتر یک کمونیست است، یک خودخواه بی‌رحم که نمی‌داند با پول چه‌کار کند؛ کمابیش چیزی بیشتر از کودکی‌ست که لوس بار آمده است.» نزد تهیه‌کنندگان فیلم خبری و نزد چهل و چهار میلیون خوانندهٔ اخبار: «او یک سرمایه‌دار غولدیسهٔ عظیم‌تر از زندگی‌ست که چهار دهه بر زندگی آمریکایی‌ها حکم‌فرمایی کرده است.» نزد سوزان، معشوقه و همسر بعدی‌اش: «چون هیولایی ترسناک است که او را سوی حرفهٔ مصیبت‌بار خوانندگی سوق می‌دهد بی‌آن‌که حتا از او اجازه خواسته باشد؛ آدمی پست، مادی و ناتوان از دوست داشتن کسی.» نزد لیلاند، دوست هم‌مدرسه‌ای‌اش: «او تلخ‌اندیش و به طور نامحسوسی بدخواه است.» («هیچ‌وقت چیزی از خودش مایه نگذاشت، اصلاً چیزی مایه نمی‌گذاشت، فقط برایت انعامی می‌گذاشت») و «همیشه در این تلاش بود که چیزی را ثابت کند.» نزد برنستین، مباشرش، که شاید بیش از همه دمخور او بود: «مردی بود که کمابیش همهٔ چیزهایی را که داشت از کف داد.» مردی که باید بر او ترحم کرد و حرمتش گزارد (جالب است بدانید، در ضمن، که مربی خود ولز در جوانی، دکتر برنستین‌نامی بود که سوای چیزهای دیگر یک تئاتر عروسکی در کودکی به او هدیه داد). نزد تامسون، خبرنگار: «آقای کین مردی بود که هر چه را می‌خواست به چنگ آورد و بعد از دست داد.» نزد ریموند، سرپیشخدمت حسابگرش در زانادو: «کین پیرمردی خرفت و رقت‌انگیز است.» نزد خودش: «کین به‌سادگی تمام مردی به‌تمامی خودمختار است.» در صحنه‌یی با گِیتس در اتاق سوزان به امیلی می‌گوید: «فقط یه نفر تو این دنیا تصمیم می‌گیره من چی‌کار کنم و اونم منم.»