کتاب ایران ۱۴۴۴

کتاب ایران ۱۴۴۴ را موسسه اندیشکده برهان منتشر کرده است. این کتاب با دیدی تخصصی و به اقتراحات اندیشکده‌ی برهان بر سند الگوی پایه اسلامی ـ ایرانی پیشرفت می‌پردازد.

درباره کتاب ایران ۱۴۴۴

سندنویسی و وجود الگو از لوازم قطعی مدیریت استراتژیک جوامع برای نیل به اهداف است. الگوی پویا، جامع، آینده‌نگر و درعین‌حال توجیه‌کنندهٔ به مقتضیات می‌تواند ناظر به مهم‌ترین مسائل یک حکومت یا ملّت، آینده را مطابق خواست بسازد و تأمین نماید. یک الگوی مطلوب برای پیشرفت لزوماً واجد ارزیابی دقیق ضمنی از محیط، نقاط ضعف، قوت، تهدیدها و فرصت‌های موجود است که مبتنی‌بر بافت ارزشی و فرهنگی جامعه برای دست‌یابی به اهداف در بلندمدت نوشته می‌شود.

تغییرات مفهومی، ساختاری و ابزاری دنیای امروز در همهٔ عرصه‌ها رخ‌داده و پیچیده شدن فرآیند درک مشکل تا حل مسئله موجب شده است تا فرآیند الگونویسی برای پیشرفت متناظر با امکانات، نیازها و اهداف به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های هر نظام سیاسی و جامعه‌ای مبدل شود.

این کتاب با این نگاه دقیق به سند الگوی پایه اسلامی ـ ایرانی پیشرفت می‌پردازد وآن را تحلیل می‌کند.

خواندن کتاب ایران ۱۴۴۴ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان علوم‌سیاسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب ایران ۱۴۴۴

مچنین از منظر تاریخ اجتماعی، در سنت اعراب و قبایل عربیِ پیش از اسلام، جایگاه خانواده امری است که در اهمیت آن تردیدی وجود ندارد. در قرآن کریم نیز خاندان‌های انبیاء، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار هستند. اینکه پیامبر اکرم سفارش به «عترت» در کنار قرآن کرده باشد، از نظرگاه تاریخ اجتماعی اعراب و همچنین سنت قرآنیِ انبیای گذشته، امری طبیعی جلوه می‌کند. بنابراین، روایت شیعی از حدیث ثقلین، با منطق تاریخی بیشتر سازگار است. در مقابل، در برخی روایت‌ها در اهل‌سنت، سخن از سنت پیامبر در کنار قرآن می‌رود. اگرچه کلمهٔ «سنت» در واژگان قرآنی وجود دارد، اما سنت به‌معنای «سیرهٔ پیامبر» پدیده‌ای است محصول تاریخ دو قرن نخستین اسلام. به‌عبارتی، دهه‌ها طول کشیده تا این معنا از سنت در فرهنگ اسلامی جاگیر شود. لذا از نظرگاه پژوهش تاریخی، روایت حدیث ثقلین که در آن از سنت در کنار قرآن یادشده، می‌بایست متنی متعلق به سدهٔ دوم قمری و متأخرتر باشد. روایت شیعه از حدیث ثقلین، با واقعیت‌های تاریخی سازگارتر است.

گذشته از تمام این‌ها، قرائت رسمیِ امامیه در خصوص حدیث ثقلین نیز «کتاب خدا و عترت» است، نه «کتاب خدا و سنت» و لذا آوردن تعبیر «کتاب و سنت» در این سند، نوعی عدم تناسب محسوب می‌شود؛ زیرا که این تعبیرِ ناصحیح، در سندی آمده که قرار است الگوی پیشرفت کشوری با رسمیت مذهب تشیع باشد نه تسنن. پس معنا ندارد که باورها و چارچوب‌های مفهومیِ اهل‌سنت ـ آن‌هم در خصوص مفاهیم عمیقی چون حدیث ثقلین ـ در سند الگوی پیشرفت ۵۰ سالهٔ کشوری با اکثریت تشیع قرار گیرد.