کتاب شبرنگ بهزاد

«شبرنگ بهزاد» نوشته سودابه فضایلی، پژوهشی نمادشناسانه درباره اسب در روایات پریانی، اسطوره‌ای، حماسی و میراث باستانی ایران است. به جرأت می‌توان گفت اسب از منظر نمادگرایی یکی از مَفصل‌های میان قصه‌های پریان، اسطوره و حماسه است. بر این مدار از تفکر نمادهای اسب در گستره‌ی این هرسه، وجوه تشابه بسیار می‌یابند و تفسیری نمادین از آن در شناخت و تاویل موضوع نقشی اساسی برعهده می‌گیرد. مبحث رمزپردازی اسب در نقاط عطف ایرانی خود بررسی شده و برای اثبات و تحکیم این مفاهیم با نماد اسب در ادبیات پریانی، اساطیری و حماسی جهان قیاس شده است. این قیاس مبتنی بر این باور است که نمادها همچون اندیشه دایم در حرکت‌اند و یک جا نمی‌ایستند، از این‌رو، تشابهات مفهوم در نمادهای همه‌ی جهان به چشم می‌خورد. و همان‌طور که نمی‌توان اندیشه‌یی را متعلق به نقطه‌یی خاص از جهان دانست، زیرا متعلق به انسان جهانی است، به همان نسبت حتا اگر بتوان موضوعی را متعلق به مکانی خاص دانست، مفهوم نمادین آن فقط متعلق به آن مکان خاص نیست و در همه جای جهان یافت می‌شود. فضایلی در این اثر به شناخت نماد اسطوره‌ای اسب در حماسه‌ها و روایات تاریخی ایرانی پرداخته و در یک بررسی موردی این نماد را بر جام طلایی حسنلو، متعلق بیش از ۳۰۰۰ سال پیش و مکشوفه از تپه حسنلو در دره سلدوز شهرستان نقده‌ی آذربایجان غربی، بررسی کرده است.