کتاب مردی که کلمات را می چشید

کتاب مردی که کلمات را می چشید (The man who tasted words) نوشته گای لشزینر و ترجمه مینا عباسی است و انتشارات پندار تابان آن را منتشر کرده است. این کتاب با روایت تجربه‌های واقعی افرادی پیش می‌رود که ادراکشان از جهان به‌طرزی نامعمول دگرگون شده است؛ از نچشیدن درد تا آمیخته‌شدن واژه‌ها و مزه‌ها. نویسنده از خلال این تجربه‌ها نشان می‌دهد که آنچه بدیهی و طبیعی به نظر می‌رسد، حاصل فرایندهای پیچیده‌ی مغز است و این نکته، مسیر کتاب را از یک بحث صرفاً نظری جدا می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مردی که کلمات را می چشید اثر گای لشزینر

کتاب مردی که کلمات را می چشید (پشت پرده‌ی حواس ما چه می‌گذرد)، نوشته‌ی گای لشزینر، به‌سراغ یکی از بنیادی‌ترین تجربه‌های انسانی می‌رود: اینکه جهان را چگونه حس می‌کنیم و تا چه اندازه می‌توان به این حس‌ها اعتماد کرد. نقطه‌ی شروع این کتاب، تردید در بدیهی‌ترین چیزهاست؛ دیدن، شنیدن، لمس‌کردن، چشیدن و بوییدن. نویسنده که با بیماران گوناگون سروکار داشته است، از خلال پرونده‌ها و روایت‌های بالینی نشان می‌دهد که ادراک، نسخه‌ای آماده و مستقیم از واقعیت نیست؛ بلکه نتیجه‌ی پردازش، تفسیر و بازسازی مداوم مغز است. به همین دلیل تجربه‌هایی مثل نچشیدن درد، ازدست‌رفتن حس وضعیت بدن، یا پیوند نامعمول میان واژه و مزه در این اثر دریچه‌هایی هستند برای فهم سازوکارهای پنهان ذهن.

کتاب مردی که کلمات را می چشید اثر گای لشزینر میان زندگی شخصی بیماران، توضیح‌های عصب‌شناختی و پرسش‌های فلسفی درباره‌ی واقعیت رفت و آمد می‌کند. نویسنده در یک فصل از مردی می‌گوید که هرگز درد را تجربه نکرده و همین فقدان به‌جای آنکه موهبتی ساده باشد، زندگی او و خانواده‌اش را با آسیب‌های پی‌درپی روبه‌رو کرده است. در بخش‌های دیگر، مسئله‌ی لامسه، حافظه، انتظار ذهنی، خطاهای ادراک و نقش مغز در ساختن تجربه‌ی حسی بررسی می‌شود.

کتاب مردی که کلمات را می چشید (پشت پرده‌ی حواس ما چه می‌گذرد) نشان می‌دهد که چرا این موارد استثنایی می‌توانند کارکرد معمول حواس را توضیح دهند. حاصل کار اثری است که هم به بدن و مغز پرداخته است و هم به تجربه‌ی زیسته‌ی انسان.

خلاصه کتاب مردی که کلمات را می چشید

کتاب مجموعه‌ای از روایت‌ها و بررسی‌ها درباره‌ی حواس انسان است؛ حواسی که معمولاً طبیعی و قابل‌اعتماد فرض می‌شوند، اما در عمل می‌توانند دگرگون، ناقص یا حتی گمراه‌کننده باشند. نویسنده با شرح زندگی افرادی که درد را حس نمی‌کنند، موقعیت بدن خود را در فضا تشخیص نمی‌دهند یا تجربه‌های حسی نامعمول دارند، نشان می‌دهد مغز چگونه داده‌های بیرونی را به تجربه‌ی آگاهانه تبدیل می‌کند. موضوع اصلی کتاب حاضر این است که مرز میان ادراک و واقعیت چندان روشن نیست و آنچه انسان حس می‌کند، همیشه بازتاب مستقیم جهان بیرون نیست. این کتاب هم درباره‌ی حواس است و هم درباره‌ی شکنندگی تصویری که از جهان در ذهن ساخته می‌شود.

چرا باید کتاب مردی که کلمات را می چشید را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مردی که کلمات را می‌چشید را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نشان می‌دهد که تجربه‌های روزمره‌ای مثل درد، لمس و بو تا چه اندازه به پردازش مغز وابسته‌اند.
• خواننده با نمونه‌های واقعی از دگرگونی حواس آشنا می‌شود و از خلال آن‌ها کارکرد معمول ادراک را بهتر می‌فهمد.
• این کتاب رابطه‌ی میان بدن، حافظه، انتظار ذهنی و احساس را بررسی می‌کند.
• بخش‌های بالینی اثر، مفاهیم عصب‌شناسی را در پیوند با زندگی آدم‌ها مطرح می‌کنند؛ نه جدا از تجربه‌ی انسانی.

خواندن کتاب مردی که کلمات را می چشید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مردی که کلمات را می‌چشید به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به موضوع مغز، حواس و سازوکار ادراک.
• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی درد، لامسه و خطاهای حسی شناخت دقیق‌تری به دست آورند.
• کسانی که از روایت تجربه‌های پزشکی و انسانی در کنار توضیح‌های علمی استقبال می‌کنند.
• مخاطبانی که به پرسش‌های مربوط به واقعیت، حافظه و تفسیر ذهن از جهان علاقه دارند.
• دانشجویان و دوستداران مباحث عصب‌شناسی و روان که می‌خواهند نمونه‌های عینی‌تری از اختلال‌های حسی را بدانند.

درباره گای لشزینر

گای لشزینر (Guy Leschziner) استاد نورولوژی و طب خواب در انستیتو روان‌پزشکی، روان‌شناسی و علوم اعصاب کینگ کالج لندن و پزشک مشاور نورولوژی در مرکز اختلالات خواب و بخش نورولوژی بیمارستان‌های گایز و سنت توماس، لندن بریج، کرومول و وان ولبک است. او بیش از یک دهه مدیریت کلینیکی مرکز اختلالات خواب بیمارستان گایز را بر عهده داشته است. تحصیلات پزشکی خود را در مگدالن کالج آکسفورد و ایمپریال کالج در سنت ماری گذرانده و دکتری تخصصی (PhD) خود را در زمینه‌ی ژنتیک صرع و مدیریت دارویی در ایمپریال کالج لندن با همکاری مؤسسه‌ی ولمت سانگر کمبریج به پایان رسانده است.

لشزینر دوره‌های آموزشی پیشرفته و فلوشیپ را در مراکز درمانی برجسته‌ای چون بیمارستان ملی نورولوژی و جراحی اعصاب و بیمارستان چارینگ کراس سپری کرده و از سال ۲۰۱۰ میلادی به‌عنوان مشاور به بیمارستان‌های گایز و سنت توماس پیوسته است. او در کنار درمان طیف وسیعی از بیماری‌های مغز و اعصاب مانند سردرد، میگرن، لرزش، صرع و اختلالات پیچیده‌ی خواب، به پژوهش در زمینه‌ی نارکولپسی، راه‌رفتن در خواب و بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون اشتغال داشته است.

گای لشزینر با هدف آموزش همگانی، ارائه‌ی برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی برای بی‌بی‌سی و کانال ۴ و نگارش کتاب‌های مستند علمی نظیر «مغز شبانه» و «مردی که کلمات را می چشید» (The man who tasted words) را در کارنامه‌ی خود دارد.

جوایز و افتخارات نویسنده

گای لشزینر در سال ۲۰۱۹ میلادی موفق به دریافت مدال الیسون‌کلیف از انجمن سلطنتی پزشکی شده است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب یا نویسنده

- نشریه‌ی پابلیشرز ویکلی: این کتاب کاوشی عمیق و مجذوب‌کننده در کارکردها و اختلالات حواس پنج‌گانه و سرشار از بینش‌هایی ارزشمند است. 

- نشریه‌ی گاردین: گای لشزینر، به‌شکلی وسوسه‌انگیز، هرگونه تأمل جدی در باب پیامدهای فلسفیِ کلانِ حواسِ ناقص ما را تا پایان کتاب به تعویق می‌اندازد. او در این نقطه، پس از مطرح‌کردن مباحث سنگینی چون دوگانگی ذهن و بدن دکارتی و این نظریه که واقعیتِ ما صرفاً یک توهم کنترل‌شده است، با بیان این جمله که «هیچ ادعایی در فلسفه ندارم»، از رینگ مسابقه خارج می‌شود. این دقیقاً همان بینش وجودی نویسنده است که در پایان این کتاب جذاب، مایل بودم بیشتر درباره‌شان بخوانم. او خواننده را مشتاقِ شنیدنِ مطالب بیشتر رها می‌کند؛ آن هم با شگفتی و احترامی تازه نسبت به کارکردهای ظریف و باشکوه حواس پنج‌گانه.

بخشی از کتاب مردی که کلمات را می چشید

«امیدوارم تا این‌جا کاملاً متقاعدتان کرده باشم که شیوهٔ تجربهٔ ما از جهان، همان‌قدر که به ویژگی‌های فیزیکی اشیای پیرامونمان وابسته است، به ویژگی‌های شیمیایی و فیزیکی بدنمان و، به‌طور مشخص‌تر، سیستم عصبی‌مان نیز بستگی دارد. حواس ما، این گذرگاه‌های دنیای بیرون به درون، اموری ثابت و تغییرناپذیر نیستند. خطاهای ادراکیِ زندگی روزمره ‌-مناظر، صداها، احساس‌ها و غیره- نمونه‌های کوچکی از روش‌ها یا میان‌بُرهایی‌اند که ما برای ساختن واقعیتمان به کار می‌گیریم و هنگامی که مشکلی پیش می‌آید، چه تغییرات شیمیایی جزئی (مثلاً با خوردن ماهی مسموم)، چه آسیب‌های اکتسابی یا تغییرات ژنتیکی مادرزادی، این‌ها می‌توانند اساساً درک ما از جهان بیرونی را دگرگون کنند. درحالی‌که برخی از افرادی که در این صفحات با آن‌ها آشنا شدید، تحت‌تأثیر بیماری‌های عمده قرار گرفته‌اند، در برخی دیگر، اختلال عملکرد ممکن است به چیزی به کوچکیِ تغییرِ تنها یک حرف در رمز ژنتیکیِ تشکیل‌دهندهٔ DNA مربوط باشد - یک غلط تایپی ساده که بااین‌حال فقدان یک حس را رقم می‌زند و جوهر تجربهٔ انسانی را تغییر می‌دهد. هریک از حواس ما، نه‌تنها پنج حس کلاسیک، بلکه حواس کمترشناخته‌شده‌ای مانند حس عمقی یا درک حرکت نیز بسیار آسیب‌پذیرند.»