کتاب آن ها از کبوترها می ترسند

کتاب آن ها از کبوترها می ترسند نوشته مهدی میرکیایی، یکی از جلدهای مجموعه‌ی روزی روزگاری ایران است که انتشارات شکوفه امیرکبیر آن را منتشر کرده است. این داستان، روزهای پراضطراب مشهد را در زمان حمله‌ی نیروهای روس به حرم امام رضا (ع) دنبال می‌کند و ماجرای پسری به نام نبی را پیش می‌کشد که در میانه‌ی ترس، اشغال و سانسور، مأموریتی کوچک اما سرنوشت‌ساز بر دوش دارد. حضور کبوتر نامه‌بر در دل این روایت، به داستان بُعدی تاریخی و پرکشش داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آن ها از کبوترها می ترسند

کتاب آن ها از کبوترها می ترسند نوشته مهدی میرکیایی، روایتی تاریخی برای نوجوانان است که یکی از مقاطع پرتنش ایران را از زاویه‌ی دید یک پسر نوجوان بازسازی می‌کند. ماجرا در روزهایی می‌گذرد که پس از نهضت مشروطیت، دخالت روسیه در ایران شدت گرفته و حمله به حرم امام رضا (ع) به زخمی بزرگ در حافظه‌ی جمعی مردم تبدیل شده است. نویسنده به‌جای آن‌که فقط به شرح رویدادهای سیاسی بسنده کند، فضای شهر اشغال‌شده، ترس مردم، محدودشدن رفت‌وآمد و سنگینی حضور نیروهای بیگانه را در دل یک داستان پرحادثه نشان داده است.
کتاب آن ها از کبوترها می ترسند فقط درباره‌ی یک تعقیب‌وگریز نیست. این کتاب از خبررسانی، سانسور، مقاومت و نقش آدم‌های عادی در لحظه‌های بحرانی هم حرف می‌زند. نبی، شخصیت اصلی، در مسیری که از کوچه‌ها، بام‌ها و محله‌های مشهد می‌گذرد، هم با خطر سربازان روس روبه‌رو است و هم با ترسی که بر شهر سایه انداخته. در کنار او، نام سید اشرف‌الدین و روزنامه‌ی نسیم شمال هم وارد داستان می‌شود و پیوندی میان ادبیات، آزادی‌خواهی و مبارزه با تحریف خبر شکل می‌گیرد. حضور کبوترها در این میان فقط یک جزئیات تزئینی نیست، بلکه به یکی از محورهای اصلی روایت تبدیل شده است؛ نشانه‌ای از رساندن حقیقت در زمانی که راه‌های معمول بسته شده‌اند.
کتاب آن ها از کبوترها می ترسند از نظر حال‌وهوا، اثری پرتنش و اندوه‌بار است اما همه‌چیز را در سطح حادثه نگه نمی‌دارد. این کتاب نشان می‌دهد که تاریخ فقط در تصمیم‌های بزرگ سیاسی خلاصه نمی‌شود و گاهی در دویدن یک پسر، در برگه‌ای کوتاه، یا در پرواز یک کبوتر ادامه پیدا می‌کند. تصویرگری زهرا جعفری هم به بازسازی فضای داستان کمک کرده و حس ناامنی، ویرانی و اضطراب را پررنگ‌تر کرده است.

خلاصه کتاب آن ها از کبوترها می ترسند

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
نبی در روزهایی که مشهد زیر سایه‌ی حمله و اشغال روس‌ها قرار گرفته، باید کبوتری را که امانت سید اشرف‌الدین است به مقصدی امن برساند. او در کوچه‌ها و روی بام‌ها حرکت می‌کند تا از دست گشتی‌های روس دور بماند و هم‌زمان به آنچه بر حرم امام رضا (ع) و مردم شهر گذشته فکر می‌کند. داستان، گذشته‌ی نبی در تهران، ارتباطش با روزنامه‌ی نسیم شمال و آشنایی‌اش با سید را هم پیش می‌کشد. در دل این مسیر، یک مأموریت مهم شکل می‌گیرد: رساندن خبر درستِ فاجعه، در زمانی که راه‌های رسمی خبررسانی زیر سلطه و کنترل قرار گرفته‌اند.

چرا باید کتاب آن ها از کبوترها می ترسند را بخوانیم؟

دلایل خواندن این کتاب را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب یکی از رویدادهای مهم تاریخ معاصر ایران را از زاویه‌ی دید یک نوجوان روایت می‌کند و تاریخ را از حالت خشک و صرفاً اطلاعاتی بیرون می‌آورد.
• خواننده با فضای مشهد در روزهای اشغال، حکومت نظامی و ترس عمومی آشنا می‌شود و اثر دخالت سیاسی را در زندگی روزمره می‌بیند.
• داستان، مسئله‌ی سانسور و تحریف خبر را به‌شکل ملموس مطرح می‌کند و نشان می‌دهد خبر درست چگونه می‌تواند به موضوعی حیاتی تبدیل شود.
• حضور سید اشرف‌الدین و روزنامه‌ی نسیم شمال، پیوندی میان ادبیات، مطبوعات و آزادی‌خواهی ایجاد کرده است.
• کبوتر نامه‌بر در این روایت فقط یک عنصر تاریخی نیست و به نمادی از رساندن حقیقت در شرایط بسته تبدیل می‌شود.
• این کتاب برای کسانی که می‌خواهند تاریخ را در قالب ماجرا، تعلیق و شخصیت‌محوری دنبال کنند، مناسب است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که به داستان‌های تاریخی با زمینه‌ی مشروطه و دخالت قدرت‌های خارجی در ایران علاقه دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند حمله به حرم امام رضا (ع) و پیامدهای آن را در قالب یک روایت داستانی بشناسند.
• علاقه‌مندان به داستان‌های پرتعلیق که در آن شخصیت اصلی مدام در حال گریز، تصمیم‌گیری و خطرکردن است.
• کسانی که به نقش روزنامه، خبررسانی و مقابله با سانسور در دوره‌های بحرانی توجه دارند.
• مخاطبانی که از روایت‌هایی با قهرمان نوجوان و فضای شهریِ پراضطراب لذت می‌برند.

بخشی از کتاب آن ها از کبوترها می ترسند

«وقتی مطمئن شد که همان حجره هم خالی است قدم‌هایش را سریع‌تر برداشت. از سکوی حجره بالا رفت و در انتهای آن روی زمین نشست. دوات سنگی را از یک جیبش بیرون آورد و از جیب دیگرش کاغذ و قلم را. درحالی‌که هنوز کبوتر زیر پیراهنش بود آهسته زانویش را بالا آورد و کاغذ را روی آن گذاشت و شروع کرد به نوشتن: «روس‌ها با توپ و تفنگ به حرم امام رضا حمله کردند. بخش بزرگی از حرم ویران شده. چندصد نفر از مردم عادی کشته شدند. به‌زور از متولی باشی امضا گرفته‌اند که فقط سه نفر از بین رفته‌اند. روزنامه‌های تهران باید خبر درست را بنویسند.»
حالا باید یادداشت را با نخی محکم به پای کبوترِ پشت قرمزیِ سید می‌بست و کبوتر را از داخل همین کاروانسرا به آسمان رها می‌کرد؛ کبوتری که یک بار دیگر باید تا تهران می‌رفت، تا خانه‌ی کوچک سید اشرف‌الدین مدیر روزنامه‌ی نسیم شمال. حتماً سید از دیدن دوباره‌ی کبوتر تعجب می‌کرد؛ اما تعجبش وقتی بیشتر می‌شد که می‌دید چیزی به پای او بسته شده. سید مثل همیشه از پشت به کبوتر نزدیک می‌شد و ضربه‌ی آرامی به سرش می‌زد و می‌گرفتش و بعد نامه را از پای او باز می‌کرد.
نبی کنار سکوی حجره ایستاده بود و به این چیزها فکر می‌کرد. پشت قرمزی را با دو دست گرفته بود و چشمش به آسمان بود. یک لحظه زیرلب گفت: «یا امام رضا، خودت مواظبش باش.» و کبوتر را به سمت آسمان رها کرد»