کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟، جلد ششم از مجموعه‌ی «روزی روزگاری ایران» که مهدی میرکیایی آن را نوشته و انتشارات شکوفه امیرکبیر منتشر کرده است. این روایت به روزهای جنگ ایران و روس می‌پردازد و ماجرای نوجوانی را دنبال می‌کند که پس از سقوط گنجه، هم درگیر سوگ خانواده است و هم در پی کشف خیانتی است که راه دشمن را به شهر باز کرده است. قصه، تاریخ را از زاویه‌ی تعقیب، راز و مقاومت نشان می‌دهد و در کنار نبردها، به وفاداری و انتخاب‌های دشوار هم می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟ نوشته‌ی مهدی میرکیایی، روایتی تاریخی برای گروه سنی نوجوان است که یکی از مقاطع پرتنش جنگ ایران و روس را به مرکز داستان می‌آورد. ماجرا از سقوط گنجه و پیامدهای آن آغاز می‌شود؛ جایی که حمزه، پسر جواد خان، نه‌فقط با ویرانی شهر و از دست دادن خانواده‌اش روبه‌رو است، بلکه با یک سؤال آزاردهنده هم دست‌وپنجه نرم می‌کند: چه کسی راه ورود دشمن را باز کرده است؟ همین پرسش، نیروی پیش‌برنده‌ی داستان می‌شود و فضای کتاب را از یک روایت صرفاً جنگی فراتر می‌برد.

کتاب در کنار صحنه‌های نبرد، بر حرکت، تعقیب و کشف تکیه دارد. داستان از اردوگاه‌های نظامی، دیوارهای شهر، قنات متروک و خانه‌های اعیانی عبور می‌کند و به‌تدریج شبکه‌ای از ترس، امید، انتقام و تردید را پیش چشم می‌گذارد. حضور شخصیت‌هایی مثل عباس میرزا، حسن خان یوزباشی و بروسکی باعث شده که روایت فقط بر یک تجربه‌ی شخصی نایستد و تصویری گسترده‌تر از مناسبات جنگ، وفاداری و تغییر جبهه‌ها شکل بگیرد. یکی از نکته‌های مهم کتاب، پیوند میان حادثه‌های تاریخی و کشش داستانی است؛ به‌ گونه‌ای که رخدادهای نظامی، خیانت، محاصره و بازپس‌گیری شهر در دل ماجرایی پرتعلیق قرار می‌گیرند.

مهدی میرکیایی در کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟ همچنین به این موضوع پرداخته که جنگ فقط در میدان نبرد تعیین نمی‌شود و گاهی یک راه مخفی، یک خبر، یک تصمیم یا یک خیانت می‌تواند سرنوشت شهری را عوض کند. تصویرگری مریم فاضلی هم با حال‌وهوای اثر هماهنگ است و به بازسازی فضای پراضطراب و پرحادثه‌ی داستان کمک می‌کند.

خلاصه داستان این دالان به کدام خانه می رسد؟

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

پس از حمله‌ی روس‌ها به گنجه، حمزه که پسر جواد خان است از شهر می‌گریزد و به سپاه عباس میرزا می‌پیوندد. او در نبردها شجاعت نشان می‌دهد، اما ذهنش مدام درگیر این است که دشمن چگونه وارد شهر شده و چه کسی به آن‌ها کمک کرده است. آشنایی او با بروسکی، سربازی از ارتش روس که بعداً در کنار ایرانی‌ها قرار می‌گیرد، سرنخی مهم به دست می‌دهد: راهی مخفی از یک قنات خشک به خانه‌ای در شهر می‌رسد. حمزه با دنبال‌کردن این مسیر، به حقیقتی تلخ نزدیک می‌شود و همزمان در جریان تلاش برای بازپس‌گیری گنجه قرار می‌گیرد.

چرا باید کتاب این دالان به کدام خانه می رسد را بخوانیم؟

دلایل خواندن این کتاب را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، یکی از رویدادهای مهم جنگ ایران و روس را از زاویه‌ی دید یک نوجوان روایت می‌کند.
• کتاب نشان می‌دهد که در کنار نبردهای آشکار، خبررسانی، خیانت و تصمیم‌های پنهان چه نقشی در سرنوشت شهرها دارند.
• خواننده با چهره‌هایی مثل عباس میرزا و جواد خان در دل یک ماجرای پرتعلیق آشنا می‌شود.
• رابطه‌ی حمزه و بروسکی، موضوع دشمنی، اسارت و تغییر موضع را به شکلی قابل‌تأمل پیش می‌برد.
• فضای قنات، محاصره، فرار و بازگشت به شهر، کشش داستان را پیوسته نگه می‌دارد.
• کتاب در کنار حادثه و تعقیب، سوگ، وفاداری و جست‌وجوی حقیقت را هم وارد روایت کرده است.

خواندن کتاب این دالان به کدام خانه می رسد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که به داستان‌های تاریخی پرحادثه علاقه دارند.
• خوانندگانی که دوست دارند ماجراهای جنگی را از زاویه‌ی زندگی شخصیت‌ها دنبال کنند.
• علاقه‌مندان به روایت‌هایی که در آن‌ها راز، تعقیب و کشف حقیقت نقش مهمی دارد.
• کسانی که می‌خواهند با بخشی از مقاومت ایرانیان در برابر حمله‌ی روس‌ها آشنا شوند.
• مخاطبانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمان نوجوان لذت می‌برند.

بخشی از کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

«روزی که کنار رود تَرتَر دوباره با روس‌ها درگیر شدند، حمزه برای این‌که به عباس میرزا نشان دهد اشتباه نکرده است، جلوتر از بقیهٔ سوارها به طرف روس‌ها می‌تاخت و شلیک می‌کرد و همین جا بود که با بروسکی آشنا شد. در میان روس‌هایی که در ساحل رودخانه روی زمین افتاده بودند، سرباز مجروحی را دید که تلاش می‌کرد از جا بلند شود اما نمی‌توانست. سرعت اسب را کم کرد و کمی دورتر افسار را کشید و به طرف سرباز مجروح برگشت. بقیهٔ سواره‌نظام ایران، روس‌ها را تعقیب می‌کردند. حمزه بالای سر روس مجروح از اسب پایین پرید، تفنگش را به پشت انداخت و کنار او نشست. سواران با سرعت و درحالی‌که از روی اسب شلیک می‌کردند از کنار آن‌ها می‌گذشتند. حمزه هر دو دستش را زیر کتف‌های سرباز روس انداخت و او را بلند کرد. بعد او را به سینه‌اش چسباند و دست‌هایش را دور کمر او حلقه کرد و او را به زین اسبش تکیه داد و به طرف بالا هُل داد. سرباز روس روی زین اسب افتاد. حمزه افسار اسب را گرفت و به طرف اردوگاه برگشت.

اسیر مجروح در کنار مجروحان ایرانی درمان شد و به اردوگاه اسیران فرستاده شد؛ اما مدتی بعد به میدان جنگ برگشت و وارد دستهٔ "ینگی مسلمان" شد. ینگی مسلمان‌ها گروهی از اسیران ارتش روسیه، که بیشتر هم لهستانی بودند، با دیدن رفتار خوب ایرانی‌ها به ایران و دین اسلام علاقه‌مند می‌شدند و بعد در کنار ایرانی‌ها به جنگ با روسیه مشغول می‌شدند. عباس میرزا دستهٔ ینگی مسلمان را "فوج خاصه" نام گذاشته بود و می‌گفت: "خودم فرمانده آن‌ها هستم." حالا دیگر بروسکی فارسی هم یاد گرفته بود و در اردو به دنبال نوجوانی می‌گشت که جانش را نجات داده بود.»