کتاب لاشه‌ شناور

چارت کوربجیتی (-۱۹۵۴) یکی از پرمخاطب‌‌ترین نویسنده‌‌های تایلندی است که دهه‌‌ی ششم زند‌گی‌اش را می‌‌گذراند و در تایلند به صراحت کلام مشهور است. داستان‌‌های چارت بیش از هر چیزی بر آدم‌‌های فرودستِ جامعه متمرکز است و تقابل فرد و جامعه درون‌مایه‌‌ی اغلب کارهای او است. دغدغه‌‌ی جامعه را دارد انگار، اما جامعه‌ای که تک‌ تکِ افرادش ارزشمندند. نوشته‌‌های او نقدی گزنده و تلخ است بر تغییر ارزش‌‌های سنتی تایلند. آثار او دامنه‌‌ی وسیعی از داستان‌‌های ناتورالیستی تا رمان‌ حماسی و حتی فیلم‌‌نامه را در بر می‌‌گیرد که وجه مشترک همه‌‌ی آن‌ها زبان ساده، دقیق و دور از شگردهای شاعرانه است. موفقیت بزرگ چارت با رمان «قضاوت» و در سال ۱۹۸۱ شکل گرفت. این اثر، جایزه انجمن ملی ادبی تایلند و یک سال بعد هم جایزه‌ی ادبی «سی‌رایت» (جایزه‌ی سالانه‌ی شاعرها و نویسنده‌های آسیای جنوب شرقی)، را برای چارت به ارمغان آورد. جایزه‌ی «سی‌رایت» برای بار دوم به‌خاطر رمان «زمان» در سال ۱۹۹۴ نصیبش شد و ده سال بعد عنوان هنرمند ملی ادبیات تایلند را از آن خود کرد. اما این جوایز نباید این شائبه را ایجاد کند که او فقط نویسنده‌ی منتقدین و روشن‌فکرها است، چون همان زمان که جایزه‌های ادبی را به خانه می‌برد کتاب‌هایش در شمارگان بسیار فروخته و به چندین زبان ترجمه می‌شد. رمان کوتاهِ «لاشه‌ی شناور»، که اکنون به زبان فارسی پیش روی شما است، در سال ۱۹۸۷، در فاصله‌ی دو رمانی که جایزه‌ی سی‌رایت را برایش به‌همراه داشته‌اند، نوشته شده و اولین کتابی است که از کوربجیتی به فارسی منتشر می‌شود: چشم‌هات را باز می‌کنی، بیدار می‌شوی و تکه‌هایی از آسمان صاف سحری را می‌بینی. هر روز صبح قبل از این‌که از روی تختت بلند شوی دوست داری همان‌جا دراز بکشی و از آن قاب‌ها به آسمان نگاه کنی. شبیه نقاشی‌های واقع‌گرایی هستند که به‌دست هنرمندی چیره‌دست نقاشی شده‌اند. حاشیه‌هاشان قاب قرمز پنجره است نه قاب‌های جداگانه‌ی نقاشی‌هایی آویخته روی دیوار سفیدرنگ. این سه‌تا نقاشی پای تختت هستند. جلو دوتای اول تا حدی با توری پشه‌بند گرفته شده. سومی که بیشتر دوست‌اش داری از شیشه‌ی شفاف است. می‌توانی تغییر رنگ آسمان را چه سحر باشد چه غروب روزهایی که قبل از تاریکی هوا می‌آیی خانه، به‌روشنی ببینی.