کتاب آتش در شهربازی

کتاب آتش در شهربازی نوشته سیدسعید هاشمی است و نشر آن را منتشر کرده است.
این داستان، زندگی خالد و خانواده‌اش را در میانه‌ی موشک‌باران غزه دنبال می‌کند؛ جایی که خانه، مدرسه، بازی و حتی آرزوی رفتن به شهربازی، زیر سایه‌ی جنگ معنای دیگری پیدا می‌کند. روایت، جهان کودکی را کنار ترس، آوار، گرسنگی و امید می‌گذارد و نشان می‌دهد چگونه درس‌خواندن، همدلی و دوام‌آوردن در سخت‌ترین روزها ادامه پیدا می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آتش در شهربازی

کتاب آتش در شهربازی نوشته سیدسعید هاشمی، داستانی درباره‌ی زندگی یک خانواده‌ی فلسطینی در روزهای بمباران است؛ اما تمرکز آن فقط بر ویرانی و ترس نمی‌ماند. روایت از دل خانه‌ی کوچک خالد شروع می‌شود و خیلی زود به انبار زیرزمینی، خیابان‌های پرآوار، بیمارستان، چادرهای آوارگان و مدرسه‌ای موقت می‌رسد. نویسنده، جنگ را از زاویه‌ی نگاه کودکی نشان می‌دهد که هنوز مشق شب، قول خانم معلم و رؤیای شهربازی برایش مهم است. همین کنارهم‌آمدنِ دنیای کودکانه و واقعیت خشن اطراف، فضای اثر را شکل می‌دهد.

کتاب آتش در شهربازی فقط قصه‌ی فرار از موشک‌ها نیست. این کتاب به رابطه‌های خانوادگی، همسایگی و مسئولیت هم می‌پردازد. پدر خالد در فکر نجات خانواده و پیدا کردن نان و آب است، عمو کمال با وجود خطر به بیمارستان برمی‌گردد و مادرها تلاش می‌کنند در دل ترس، بچه‌ها را آرام نگه دارند. در کنار این‌ها، معلمی حضور دارد که حتی بعد از ویران شدن مدرسه، درس را رها نمی‌کند و در زیرزمین، کلاس تازه‌ای راه می‌اندازد. به این ترتیب، مدرسه در داستان فقط یک ساختمان نیست؛ نشانه‌ای از ادامه دادن زندگی است.

کتاب آتش در شهربازی حال‌وهوایی اندوه‌بار دارد، اما همه‌چیز در آن به سوگواری خلاصه نمی‌شود. در بخش‌های مختلف، نشانه‌های روشنی از همیاری دیده می‌شود؛ از نان‌هایی که همسایه‌ها می‌آورند تا آب‌فروشی پدر برای کمک به مردم و بیمارستان. نویسنده با جزئیات روزمره، مثل غذا، مشق، شمع، دبه‌ی آب و وسایل ساده‌ی خانه، نشان می‌دهد که جنگ فقط ساختمان‌ها را خراب نمی‌کند، بلکه ریتم عادی زندگی را هم از هم می‌پاشد. درعین‌حال، همان جزئیات کوچک به نقطه‌های مقاومت تبدیل می‌شوند و به داستان، بُعدی انسانی و ملموس می‌دهند.

خلاصه کتاب آتش در شهربازی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
خالد، پسربچه‌ای ۱۲ ساله، همراه خانواده‌اش با شروع موشک‌باران ناچار می‌شود خانه را ترک کند و به انبار زیرزمینی پدر پناه ببرد. در این میان، خانه و مدرسه ویران می‌شوند، عمو کمال در بیمارستان به مجروحان کمک می‌کند و خانواده با کمبود آب، غذا و امنیت دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بااین‌حال، زندگی متوقف نمی‌شود. معلم خالد در همان شرایط، مدرسه‌ای زیرزمینی راه می‌اندازد و پدرش هم برای تأمین معاش، آب به مردم می‌رساند. داستان، مسیر روبه‌رشد خالد را نشان می‌دهد؛ پسری که میان ترس و آوار، کم‌کم مسئولیت‌پذیرتر می‌شود و می‌فهمد درس‌خواندن هم بخشی از ایستادگی است.

چرا باید کتاب آتش در شهربازی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آتش در شهربازی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب جنگ را از زاویه‌ی نگاه یک کودک نشان می‌دهد و تصویر ملموس‌تری از ترس، امید و سردرگمی در روزهای بحران می‌سازد.
• روایت، فقط بر ویرانی متمرکز نمی‌ماند و نقش خانواده، همسایه‌ها و معلم را در ادامه دادن زندگی برجسته می‌کند.
• خواننده با مسئله‌هایی مثل آوارگی، کمبود آب و غذا، ازکارافتادن مدرسه و فشار روانی جنگ در سطح زندگی روزمره آشنا می‌شود.
• داستان نشان می‌دهد درس، کار، مراقبت و همدلی چگونه در شرایط سخت به شکل‌های تازه ادامه پیدا می‌کنند.
• شخصیت خالد در طول روایت تغییر می‌کند و این دگرگونی، مسیر داستان را از صرفِ حادثه‌دیدن فراتر می‌برد.
• فضای کتاب برای کسانی که به داستان‌های اجتماعی و شخصیت‌محور علاقه دارند، تجربه‌ای پرجزئیات و درگیرکننده فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آتش در شهربازی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که زندگی کودکان را در دل جنگ و آوارگی روایت می‌کنند.
• خوانندگانی که به موضوع خانواده، بقا و همیاری در شرایط بحرانی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند با تجربه‌ی مدرسه، خانه و زندگی روزمره در فضای جنگ‌زده آشنا شوند.
• مخاطبانی که از روایت‌های شخصیت‌محور و احساسی با تمرکز بر رشد یک کودک لذت می‌برند.
• کسانی که به داستان‌های مرتبط با فلسطین و مقاومت در زندگی عادی مردم توجه دارند.

بخشی از کتاب آتش در شهربازی

«خالد گفت: «نه... خانم معلم حتماً زخمی شده است. او به ما احتیاج دارد. او زیر آوار مانده است. او به ما قول داده بود ما را به شهربازی ببرد. من باید او را پیدا کنم.»
بابا نگذاشت خالد وارد مدرسهٔ خراب‌شده شود؛ چون خطر داشت. خالد را در میان دست‌هایش گرفت تا وارد آوار مدرسه نشود، بعد راه افتادند به‌سمت خانه. هنوز چند قدمی نرفته بودند که یک‌دفعه صدای آشنایی از پشت‌سرشان به گوش رسید: «سلام خالدجان. من حالم خوب است.»
خالد برگشت و نگاه کرد. وای... باورش نمی‌شد. خانم معلم بود. خانم معلم گفت: «نگران نباش خالدجان. موشک‌های اسرائیلی دیشب مدرسه را زدند؛ اما خدا را شکر شب کسی در مدرسه نبود. حالا با بچه‌ها جمع می‌شویم و به مدرسهٔ جدیدی می‌رویم.»
خالد گفت: «اما دیگر مدرسه‌ای نمانده است. حتماً بقیهٔ مدرسه‌ها هم خراب شده‌اند.»
خانم معلم گفت: «شما کجا زندگی می‌کنید؟»
خالد گفت: «در انبار صیفی‌جات پدرم در حاشیهٔ شهر.»
خانم معلم گفت: «خب ما هم می‌آییم همان‌جا و یک مدرسه درست می‌کنیم و درس می‌خوانیم. آنجا امنیتش هم بیشتر است. این‌طور نیست؟»
خالد رفت کنار خانم معلم و گفت: «بله خانم. آنجا هنوز موشک نخورده است.»
خانم معلم گفت: «دوست داری نزدیک خانه‌تان درس بخوانیم؟»
- بله خانم، خیلی دوست دارم.
خانم معلم نشست و دست‌هایش را روی شانه‌های خالد گذاشت و گفت: «پس به‌زودی مدرسهٔ جدید را راه می‌اندازیم. هرکدام از دوست‌هایت را دیدی، بگو منتظر شروع کلاس باشند.»»