کتاب ترانه فراموشی

کتاب ترانه فراموشی نوشته‌ی ندا ترابی (لکا) و کاظم سلطانی (لکیامیم) روایتی است از زندگی یک خواننده اپرا و بالرین ایرانی که میان شکوه گذشته و تنهایی امروز سرگردان مانده است. انتشارات ویکتور هوگو آن را منتشر کرده است. داستان در تهران و در فضای تالار رودکی و خیابان‌های برفی شهر می‌گذرد و از خلال رفت‌وآمد میان گذشته و حال، سرنوشت یک نسل از هنرمندان اپرا و باله را دنبال می‌کند. نویسندگان در این کتاب به پیوند عشق، هنر، مهاجرت و ماندن پرداخته‌اند و نشان داده‌اند چگونه یک تصمیم در بزنگاه تاریخ می‌تواند تمام زندگی را دگرگون کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ترانه فراموشی

کتاب ترانه فراموشی داستان زنی به نام مینو است که زمانی ستاره‌ی اپرا و باله روی سن تالار رودکی بوده و اکنون در زمستانی برفی و سرد، سال‌ها بعد، به تالار بازمی‌گردد. ندا ترابی و کاظم سلطانی در این کتاب، زندگی شخصی مینو را با تاریخ معاصر هنر اپرا در ایران گره زده‌اند و از خلال رفت‌وبرگشت‌های زمانی، دو زمستان را روبه‌روی هم قرار داده‌اند: زمستان ۱۳۵۶ و زمستان ۱۳۹۶. کتاب ترانه فراموشی در چند بخش پیوسته، میان حال و گذشته جابه‌جا می‌شود. در بخش‌هایی با عنوان‌هایی مثل «زن سرگردان»، «تالار رودکی»، «شب فراموش نشدنی»، «من ایران را ترک نمی‌کنم» و «سالن ناهارخوری (انباری)» خواننده ابتدا با زن میانسالی روبه‌رو می‌شود که در برف و سرما به تالار بسته‌ی رودکی پناه می‌آورد و سپس به سال‌های اوج جوانی و شهرتش پرتاب می‌شود؛ زمانی که در نقش روسینا در اپرای ترانه فراموشی روی صحنه می‌درخشید. کتاب ترانه فراموشی در لایه‌ای دیگر، فضای پشت صحنه، اتاق گریم، سالن تمرین، راهروهای تاریک، پرده‌های نقاشی‌شده و اتاق غذاخوری تالار را به‌عنوان «خانه‌ی واقعی» هنرمندان نشان می‌دهد؛ جایی که دوستی‌ها، تمرین‌ها، نگرانی‌ها و بحث‌های داغ درباره آینده تالار و سرنوشت اپرا شکل می‌گیرد. در همین فضاست که دعوت‌نامه‌های همکاری از اپرای دولتی وین می‌رسد، بحث رفتن و ماندن بالا می‌گیرد و مینو در برابر پیشنهاد مهاجرت و ازدواج با آرش، تصمیم به ماندن در ایران می‌گیرد. کتاب ترانه فراموشی در پایان، با بازگشت به زمستان ۱۳۹۶ و سرنوشت تلخ زن سالخورده‌ای که در برف مقابل تالار جان می‌دهد، حلقه‌ی داستان را می‌بندد و عنوان کتاب را به معنایی تازه می‌رساند؛ ترانه‌ای که قرار بود فراموشی را روایت کند، خود به نمادی از فراموش‌شدن هنرمندان و هنر اپرا بدل می‌شود.

خلاصه داستان ترانه فراموشی

کتاب ترانه فراموشی سرگذشت مینو، خواننده اپرا و بالرینی است که در اوج جوانی روی سن تالار رودکی در نقش روسینا در اپرای ترانه فراموشی می‌درخشد و سال‌ها بعد، در پیری و تنهایی، در یک شب برفی به همان تالار بازمی‌گردد. داستان از صحنه‌ای در خیابان برفی و کافه‌ای شلوغ آغاز می‌شود و با ورود زن میانسال به تالار تعطیل، به‌تدریج گذشته او را آشکار می‌کند. در بخش‌های مربوط به سال ۱۳۵۶، تالار رودکی در اوج فعالیت است؛ سالن انتظار پر از جمعیت، لوسترهای روشن، بوفه، پله‌های مارپیچ و پوستر بزرگ اپرای ترانه فراموشی. مینو در کنار آرش، خواننده اپرای محبوبش، روی سن می‌خواند و تشویق می‌شود. هم‌زمان، زمزمه‌های تغییرات سیاسی، فهرست رفتن همکاران خارجی و دعوت‌نامه‌های اپرای وین، بحث مهاجرت را پیش می‌کشد. مینو تصمیم می‌گیرد ایران را ترک نکند و به تالار و شهر خود وفادار بماند. در زمستان ۱۳۹۶، همان تالار باشکوه به ساختمانی نیمه‌متروک با اتاق گریم خالی، سالن غذاخوری تبدیل‌شده به انبار و راهروهای تاریک بدل شده است. زن سالخورده در آینه‌ها با پیری خود روبه‌رو می‌شود، در سالن خالی روی سن می‌افتد و در نهایت بیرون تالار، زیر گیشه بلیت، در سرما جان می‌دهد؛ درحالی‌که در ذهنش هنوز صدای اپرا و دوستان قدیمی‌اش زنده است.

چرا باید کتاب ترانه فراموشی را بخوانیم؟

کتاب ترانه فراموشی تصویری نزدیک از پشت صحنه‌ی تالار رودکی، زندگی روزمره‌ی خوانندگان اپرا و بالرین‌ها و فروپاشی تدریجی دنیای هنری آنها ارائه کرده است. این کتاب نشان می‌دهد یک تصمیم شخصی در بزنگاه تاریخی چگونه می‌تواند سرنوشت یک عمر را رقم بزند و در عین حال، حس فراموش‌شدن هنرمندان و خاموش‌شدن صحنه‌ها را به‌خوبی به تصویر می‌کشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ترانه فراموشی به علاقه‌مندان داستان‌هایی درباره زندگی هنرمندان، دوست‌داران موسیقی کلاسیک، اپرا و تاریخ تالار رودکی پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که به موضوعاتی مثل مهاجرت، ماندن، فراموش‌شدن و پیری در بستر تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران علاقه دارند.