کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ

کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ (Arofatta bir cocuk) مجموعه داستانی از زولفو لیوانلی با ترجمه محمدامین سیفی اعلا است که انتشارات گل آذین در سال ۱۳۸۶ آن را منتشر کرده است. این کتاب زندگی آدم‌هایی را دنبال می‌کند که میان ترس، مهاجرت، تعقیب، فقر و جابه‌جایی مدام گیر افتاده‌اند؛ کسانی که برای نان، آزادی یا نجات، راهی سفر می‌شوند، اما در هر قدم با شکل تازه‌ای از بن‌بست روبه‌رو می‌شوند. فضای داستان‌ها با برخوردهای فرهنگی، فشار سیاسی و تنهایی انسان در شهرها و مرزها شکل می‌گیرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ اثر زولفو لیوانلی

کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ، نوشته‌ی زولفو لیوانلی، مجموعه‌ای از داستان‌هایی است که از تجربه‌ی مهاجرت، سرکوب، تبعید و جابه‌جایی خلق شده‌اند. نویسنده در مقدمه توضیح داده است که بسیاری از این داستان‌ها از دوره‌ای الهام گرفته‌ شده‌اند که ترک‌ها به‌عنوان کارگر یا پناهنده‌ی سیاسی راهی اروپا می‌شدند. همین نکته فضای کلی اثر را روشن می‌کند: آدم‌هایی که در مرز میان ماندن و رفتن، امنیت و خطر، امید و فرسودگی زندگی می‌کنند. در این داستان‌ها شهر فقط یک پس‌زمینه نیست و به فضایی بدل می‌شود که در آن ترس، بی‌اعتمادی، تنهایی و میل به رهایی مدام به هم گره می‌خورند.

کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ هم درباره‌ی سفر جغرافیایی است هم از درونیات شخصیت‌ها حرف می‌زند. در داستان‌هایی مثل شاعر و کارگر نساجی یا یک وجب راه، شخصیت‌ها با موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شوند که انتخاب‌هایشان را زیر فشار می‌برد و فاصله‌ی میان آرمان، بقا و واقعیت را آشکار می‌کند. بعضی از آن‌ها در خانه‌ای پنهان شده‌اند، بعضی در قطار و ایستگاه و مرز سرگردان‌ هستند و بعضی در کشوری بیگانه دنبال جایی برای ماندن می‌گردند. زولفو لیوانلی از خلال همین موقعیت‌ها، برخورد آدم‌ها با قدرت، ترس از دستگیری، فرسایش روانی و حس غریب‌بودن را نشان داده است.

کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ مجموعه‌ای یکدست و هم‌زمان متنوع است. داستان‌ها هرکدام شخصیت‌ها و موقعیت‌های جداگانه دارند، اما نخ مشترکشان انسان‌هایی است که در دایره‌ای بسته گرفتار شده‌اند و هر بار برای گریز، به مسیری تازه پناه می‌برند. در این میان، مهاجرت فقط وعده‌ی نجات نیست و گاه به شکل دیگری از بلاتکلیفی تبدیل می‌شود. این کتاب تصویری از زندگی آدم‌هایی می‌سازد که میان مرزها، اتاق‌های موقت، خیابان‌های ناآشنا و خاطره‌ی خانه مدام در رفت‌وآمدند و این وضعیتْ بار عاطفی و فکری کتاب را شکل می‌دهد.

خلاصه داستان چراغ های روشن شهر بزرگ

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ چند داستان درباره‌ی آدم‌هایی است که زیر فشار سیاسی، فقر، مهاجرت و ناامنی، ناچار به پنهان‌شدن، فرار یا ترک خانه می‌شوند. در یکی از داستان‌ها، شاعری که می‌خواهد همدل و متعهد بماند، با پناه‌دادن به یک کارگر تحت‌تعقیب، کم‌کم با ترس‌ها و تناقض‌های خودش روبه‌رو می‌شود. در داستانی دیگر، مردی با هویتی جعلی سوار قطار می‌شود تا از مرز بگذرد و به اروپا برسد، اما این مسیر اضطراب، بی‌پناهی و غریبگی را قدم‌به‌قدم آشکار می‌کند. دغدغه‌ی اصلی کتاب فاصله‌ی میان آرزوهای بزرگ و واقعیت خشن زندگی است.

چرا باید کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجربه‌ی مهاجرت، تعقیب و بی‌پناهی را از زاویه‌ی زندگی روزمره‌ی شخصیت‌ها نشان می‌دهد.
• داستان‌ها فشار سیاسی و ترس را نه در سطح شعار، بلکه در رفتارها، تردیدها و تصمیم‌های آدم‌ها آشکار می‌کنند.
• خواندن این کتاب به درک بهتر برخوردهای فرهنگی و حس غریب‌بودن در شهرها و کشور‌های ناآشنا کمک می‌کند.
• این مجموعه داستان فاصله‌ی میان آرمان‌های ذهنی و واقعیت سخت بقا را به‌شکلی ملموس پیش چشم می‌گذارد.
• تنوع موقعیت‌ها، از خانه‌های پنهان تا قطارها و مرزها، تصویری گسترده‌ از زندگی در وضعیت ناامن می‌سازد.

خواندن کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مجموعه‌ داستان‌هایی که بر مهاجرت، تبعید و جابه‌جایی تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های اجتماعی و سیاسی با شخصیت‌های گرفتار در موقعیت‌های بحرانی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند تنش میان ترس، بقا و وفاداری به باورها را در قالب داستان دنبال کنند.
• مخاطبانی که از داستان‌هایی درباره‌ی مرز، غربت، کارگری و زندگی در شهرهای ناآشنا استقبال می‌کنند.
• خوانندگانی که به شخصیت‌های مردد، آسیب‌پذیر و درگیر تناقض‌های درونی علاقه دارند.

درباره زولفو لیوانلی

زولفو لیوانلی (Zülfü Livaneli)، با نام کامل عمر زولفو لیوانلی‌اوغلو، نویسنده، شاعر، آهنگ‌ساز، موسیقی‌دان و سیاست‌مدار ترک، در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۶ متولد شد. او از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های فرهنگی ترکیه است و آثارش اغلب به موضوع‌هایی مانند آزادی، عدالت، هویت و حقوق بشر می‌پردازند.

لیوانلی پس از کودتای نظامی ۱۹۷۱ به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی چند بار بازداشت شد و در سال ۱۹۷۲ به تبعید رفت. او سال‌هایی را در استکهلم، پاریس، آتن و نیویورک گذراند و در سال ۱۹۸۴ به ترکیه بازگشت. یونسکو در سال ۱۹۹۵ به پاس فعالیت‌های فرهنگی و تلاش‌هایش برای صلح، او را به‌عنوان سفیر حسن نیت برگزید.

لیوانلی در کنار فعالیت هنری، مدتی نماینده‌ی مجلس ملی ترکیه و عضو هیئت نمایندگی این کشور در مجمع پارلمانی شورای اروپا بود، اما پس از یک دوره، سیاست را کنار گذاشت و به نویسندگی و موسیقی پرداخت.

او بیش از ۳۰۰ قطعه‌ی موسیقی ساخته و برای فیلم‌های متعددی آهنگ‌سازی کرده است. آثارش جوایز بین‌المللی گوناگونی، از جمله جایزه‌ی ادیسون هلند و جایزه‌ی لوئیجی تنکو ایتالیا، را برایش به ارمغان آورده‌اند.

لیوانلی از اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ نویسندگی را به‌طور جدی دنبال کرد. رمان خوشبختی در سال ۲۰۰۶ موفق به دریافت جایزه‌ی Barnes & Noble Discovery Award شد.

ماهیگیر و پسرش، بی‌قراری، بر پشت ببر، «آدم، گربه، مرگ»، آخرین جزیره، منتظرم بمان و خانه‌ی لیلا دیگر کتاب‌های ترجمه‌شده از او به فارسی هستند.

بخشی از کتاب چراغ های روشن شهر بزرگ

«برات کوزا، ظاهر چشمگیری نداشت. از آن تیپ آدم‌هایی بود که هرگز جلب توجه نمی‌کنند. لاغر و نسبتا بلند. اگر در محلی، ایستگاهی یا سر تقاطعی دیده می‌شد، به نظر همچون شیئی می‌آمد که از مدت‌ها پیش آنجاست و آن منظره را تکمیل می‌کند. مردم بی‌اعتنا به او می‌گذشتند. در چهره لاغرش که به چانه تیزی ختم می‌شد، به هر نوع قیافه‌ای، هم باهوش و هم احمق، هم آرام و هم پرشور، می‌شد برخورد. در عمرش چیزی که بیش از هر چیز خیرش را دیده بود، همین بود.

با چمدان کهنه‌ای در دست به اتاقی نیمه تاریک وارد شد. دو مأمور باروبندیل‌ها را وارسی می‌کردند و به کسی که قابل عبور بود، با گچ علامت می‌زدند. چمدان‌های چند مردی را که جلوتر از برات کوزا بودند با خشونت دست‌مالی کردند. گمان می‌کرد با چمدان او نیز چنان خواهند کرد. اما نه، مال او را سرسری نگاه کردند. به محض اینکه علامت زدند باربری دسته چمدان را چسبید و شروع کرد به بردن. خواهی نخواهی افتاد دنبال باربر. این کار کمی هم به دردش می‌خورد. چون به درستی نمی‌دانست کجا باید برود و چگونه باید رفتار کند. می‌ترسید خطایی ازش سر بزند. زیاد هم ناحق نبود. هر حرکت خطایی می‌توانست گران تمام شود.»