کتاب می خواستم چیزی بهت بگم

کتاب می خواستم چیزی بهت بگم نوشته آلیس مونرو با ترجمه نیایش عبدالکریمی و ضمیمه‌ای از بیژن عبدالکریمی را نقد فرهنگ منتشر کرده است. این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که در آن روابط عاطفی، زندگی زناشویی، خاطرات، شکست‌ها و انتخاب‌های ریز و درشت شخصیت‌ها در بستر زندگی روزمره روایت شده است. مونرو در این مجموعه به جزئیات زندگی زنان و مردانی می‌پردازد که در شهرها و محله‌های کوچک زندگی می‌کنند و درگیر کشمکش‌های عاطفی، اخلاقی و خانوادگی‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب می خواستم چیزی بهت بگم

کتاب می‌خواستم چیزی بهت بگم دومین مجموعه داستان کوتاه از آلیس مونرو، نویسنده‌ی کانادایی و برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات، است که نخستین بار در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این مجموعه گام مهمی در پیشرفت مونرو به‌عنوان نویسنده‌ی محسوب می‌شود، زیرا او فراتر از روایت پیوسته‌ی کتاب قبلی خود، زندگی دختران و زنان، وارد داستان‌های مستقلی می‌شود که با صدا، فرم و لایه‌بندی پیچیده‌ی حافظه و زمان تجربه می‌کنند. در حالی که درون‌مایه کتاب ریشه در زندگی روزمره شهری کوچک دارد؛ ناامیدی، اسرار خانوادگی، گذر سال‌ها و تنش‌های آرام ازدواج‌ها و خواهرانه‌ها، خود روایت جاه‌طلبانه‌تر و از نظر روان‌شناختی پیچیده‌تر می‌شود. مجموعه شامل سیزده داستان است که بسیاری از آن‌ها بر شخصیت‌های زن در مراحل مختلف زندگی متمرکزند: زنان مجرد، مطلقه، همسران مسن و دخترانی که برای مواجهه با گذشته‌ی خود بازمی‌گردند.

داستان عنوان، می‌خواستم چیزی بهت بگم، نمایشی تاریک و خانوادگی است که بر دو خواهر، ات و شار، و اسراری که در طول نزدیک به پنج دهه آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد و از هم جدا می‌کند، متمرکز است. دیگر داستان‌های مشهور این مجموعه عبارت‌اند از «چگونه با همسرم آشنا شدم» که توسط اِدی، دختر جوان مزرعه‌ای روایت می‌شود که کنار صندوق پستی منتظر نامه‌ای از خلبان دوره‌گردی است که قول نوشتن داده بود، اما در نهایت با پستچی ازدواج می‌کند؛ «ماده» که رابطه زنی را با همسر سابقش، نویسنده‌ای، بررسی می‌کند؛ و «دره اتاوا» داستانی عمیقاً زندگینامه‌وار درباره‌ی مادر خود مونرو. مونرو در سراسر مجموعه درون‌مایه‌هایی چون خیانت، اشتیاق، غیرقابل اعتماد بودن حافظه، تفاوت میان ظاهر عمومی و واقعیت خصوصی و شیوه‌ای بررسی می‌کند که لحظات به ظاهر کوچک و بی‌اهمیت می‌توانند زندگی‌های کامل را شکل دهند. این مجموعه در زمان انتشار نقدهای متفاوتی دریافت کرد و برخی منتقدان داستان‌ها را قالبی یافتند، اما از آن زمان به‌عنوان اثری ضروری در مجموعه‌ی آثار مونرو شناخته شده است که تسلط روزافزون او بر فرم داستان کوتاه را نشان می‌دهد.

خلاصه داستان می خواستم چیزی بهت بگم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

در کتاب می‌خواستم چیزی بهت بگم هر داستان بر محور رابطه‌ای انسانی شکل گرفته است؛ رابطه‌ی زن و شوهری که سال‌ها بعد به گذشته برمی‌گردند، زنی که شوهر سابقش حالا نویسنده‌ای شناخته‌شده است و او با خواندن داستانی درباره‌ی گذشته‌ی مشترکشان دچار تردید و بازاندیشی می‌شود، دختر جوانی که در خانه‌ی خانواده‌ای مرفه کار می‌کند و نخستین تجربه‌های عاطفی و اجتماعی‌اش را از سر می‌گذراند، یا زنانی که میان نقش‌های همسر، مادر، دوست و عاشق سرگردان‌اند. کتاب می‌خواستم چیزی بهت بگم نشان می‌دهد چگونه یک خاطره‌ی ظاهراً پیش‌پاافتاده، یک دروغ کوچک، یک تصمیم نگرفته یا یک سکوت طولانی می‌تواند سرنوشت رابطه‌ها را تغییر دهد. مونرو در این داستان‌ها به لایه‌های پنهان احساس گناه، حسرت، خشم فروخورده و میل به رهایی نزدیک می‌شود و نشان می‌دهد آدم‌ها چگونه در دل زندگی روزمره با گذشته‌ی خود گفت‌وگو می‌کنند.

چرا باید کتاب می خواستم چیزی بهت بگم را بخوانیم؟

کتاب می‌خواستم چیزی بهت بگم برای کسانی جذاب است که دنبال روایت‌هایی دقیق از زندگی روزمره و روابط پیچیده‌ی انسانی هستند. این مجموعه امکان می‌دهد جزئیات ظریف احساسات، سوءتفاهم‌ها و انتخاب‌های کوچک اما سرنوشت‌ساز در زندگی زنان و مردان را از زاویه‌های مختلف ببینند و درباره‌ی گذشته، مسئولیت و امکان تغییر فکر کنند.

خواندن کتاب می خواستم چیزی بهت بگم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب می‌خواستم چیزی بهت بگم به علاقه‌مندان داستان کوتاه، کسانی که به موضوعاتی مثل ازدواج، طلاق، خاطره، هویت زنانه و روابط خانوادگی حساس‌اند و همچنین دانشجویان و علاقه‌مندان مطالعات ادبی و روایت پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند با جهان داستانی آلیس مونرو آشنا شوند یا آن را دقیق‌تر دنبال کنند.

درباره آلیس مونرو

آلیس مونرو نویسنده‌ی کانادایی داستان کوتاه و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل بود که با نام آلیس لیدلا در ۱۰ ژوئیه‌ی ۱۹۳۱ در وینگهام، انتاریو متولد شد و در ۱۳ مه ۲۰۲۴ در پورت هوپ، انتاریو درگذشت. او در «آن بنگاه در حال فروپاشی، یک مزرعه روباه و راسو، درست آن سوی بدنام‌ترین بخش شهر» بزرگ شد. مادرش معلم بود و نقشی مهم در زندگی او ایفا کرد، همانطور که عمه‌ی بزرگ و مادربزرگش نیز چنین نقشی داشتند. مونرو نوشتن داستان را از نوجوانی آغاز کرد، اما سال‌ها با رد شدن از سوی ناشران و همزمان با مسئولیت‌های ازدواج و مادری دست و پنجه نرم کرد. او دو سال در دانشگاه وسترن انتاریو به تحصیل انگلیسی و روزنامه‌نگاری پرداخت و سپس در سال ۱۹۵۱ با جیمز مونرو ازدواج کرد و دانشگاه را رها نمود. این زوج به ونکوور و سپس به ویکتوریا نقل مکان کردند، جایی که یک کتابفروشی راه‌اندازی کردند و سه دختر را بزرگ نمودند. پس از طلاق در سال ۱۹۷۲، مونرو به انتاریو بازگشت و در نزدیکی زادگاهش ساکن شد و در سال ۱۹۷۶ با جرارد فرملین، جغرافی‌دان و نقشه‌بردار، ازدواج کرد.

اولین مجموعه‌ی مونرو، رقص سایه‌های شاد (۱۹۶۸)، برنده‌ی جایزه‌ی ادبی فرماندار کل کانادا شد، همانطور که تو فکر می‌کنی کی هستی؟ (۱۹۷۸) و پیشرفت عشق (۱۹۸۶) نیز این جایزه را دریافت کردند. چرخه‌ی داستانی رمان‌گونه‌ی او زندگی دختران و زنان در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. او بیش از چهار دهه به‌طور پیوسته نوشت و در مجموع چهارده مجموعه از جمله می‌خواستم چیزی بهت بگم (۱۹۷۴)، ماه‌های مشتری (۱۹۸۲)، دوست جوانی من (۱۹۹۰)، اسرار آشکار (۱۹۹۴)، عشق زن خوب (۱۹۹۸)، فرار (۲۰۰۴)، منظره از قلعه راک (۲۰۰۷)، شادی بسیار زیاد (۲۰۰۹) و زندگی عزیز (۲۰۱۲) منتشر کرد. داستان او «خرسی که از کوه آمد» در فیلم نامزد اسکار دور از او (۲۰۰۶) به کارگردانی سارا پلی اقتباس شد. در سال ۲۰۱۳، مونرو برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد و آکادمی سوئد او را «استاد داستان کوتاه معاصر» نامید. او اولین کانادایی بود که این جایزه را دریافت کرد. مونرو در سال ۲۰۲۴ در سن ۹۲ سالگی درگذشت. پس از مرگ او، دخترش آندریا اسکینر اسرار خانوادگی چندین دهه‌ای مربوط به سوءاستفاده توسط همسر دوم مونرو را فاش کرد که مونرو در آن زمان تصمیم به عدم اقدام در مورد آن گرفته بود.