کتاب مرگ تصادفی یک آنارشیست

«مرگ تصادفی یک آنارشیست» نمایش‌نامه‌ای از داریو فو، بازیگر، کارگردان و نویسنده‌ی فعال سیاسی ایتالیایی و برنده نوبل ادبی ۱۹۹۷ است که بارها بازنویسی و به‌روز شد. متن حاضر آخرین بازنویسی است که توسط خود او در سال ۲۰۰۲ صورت گرفته است. این اثر شکلی از تئاتر سیاسی است که داریو فو در واکنش به مرگ گوسپی (پینو) پینلی نوشت، آنارشیستی که در بازداشت پلیس و طی بازجویی‌هایی درباره یک بمب‌گذاری که در آن هیچ نقشی نداشت، جانش را از دست داد. اطلاعات اشتباهی توسط رسانه‌ها در مورد این مرگ تصادفی پخش شده بود، برخی از مخاطبان فو که پای ثابت نمایش‌هایش بودند از او خواستند تا نمایش‌نامه‌ای بنویسد و اطلاعاتی واقعی را در قالب یک نمایش‌نامه به مردم نشان دهد. او در مورد این مساله دست به بررسی‌ها و تحقیقاتی دقیق زد، از دو پایگاه اطلاعاتی رسمی گرفت و همچنین اطلاعاتی هم از خبرنگاران و وکیل‌های مرتبط جمع آوری کرد. هدف او ارائه و نمایش این اطلاعات تکمیلی بود به صورتی که بتواند در دسترس همگان قرار بگیرد. بخشی از اثر: یک اتاق معمولی در دفتر پلیس مرکزی. یک میز تحریر، یک کمد، چند صندلی، یک ماشین تحریر، یک تلفن، یک پنجره، دو در، یک جالباسی که روی آن یک کلاه شاپو و بارانی مشکی آویزان است، یک کیف. در کنار شخصیت «دیوانه» یک کیف گنده وجود دارد. در صحنه مأمور ۱ و کمیسر برتوزو هستند که از دیوانه بازجویی می‌کنند. کمیسر برتوزو: ضمن ورق‌زدن مدارک روی میز، با دیوانه که خونسرد روی صندلی نشسته،‌ صحبت می‌کند. اوه... بار اولت هم که نیست به لباسِ این‌واون دراومدی. اینجا نوشته دو بار جراح شدی، یک بار سرباز، سه بار اسقف، یک بار مهندس دریانوردی شدی. در کل بذار ببینم چندبار دستگیر شدی، دو سه پنج... یک، سه... دو... در کل یازده بار و این هم دوازدهمین بار. دیوانه: آره، درسته، دوازده بار دستگیری. اما بذارید این رو هم بگم آقای کمیسر که من هیچ‌وقت محکومیت نداشتم. پرونده‌ام پاکه پاکه. کمیسر برتوزو: اِ... نمی‌دونم تا به‌حال چه کلک‌هایی سوار کردی. اما این‌دفعه مثل همیشه نیست. مطمئن باش این‌بار خودم پروندتو کثیف می‌کنم.