کتاب توصیه های ماکیاولی

کتاب توصیه های ماکیاولی (How to Choose a Leader) نوشته مائوریتسیو ویرولی، مجموعه‌ای از دوازده درس و اندرز سیاسی است که بر پایه‌ی آثار نیکولو ماکیاولی شکل گرفته و کوشیده اندیشه‌های او را در مورد مسائل امروز سیاست، جمهوری‌خواهی و خیر همگانی بازخوانی کند. کتاب با الهام از توصیه‌های ماکیاولی به موضوعاتی مهمی همچون تقدم خیر همگانی بر منافع شخصی، انتخاب رهبران، ارتباط دین و سیاست، فساد سیاسی و عدالت اجتماعی می‌پردازد و ایده‌های او را به زبان امروزی و برای انسان معاصر تفسیر می‌کند. بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه این کتاب را با ترجمه شهاب الدین عباسی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب توصیه های ماکیاولی

کتاب توصیه های ماکیاولی نوشته‌ی مائوریتسیو ویرولی با تکیه‌ بر آثار اصلی ماکیاولی مانند شهریار، گفتارها، تاریخ فلورانس و هنر جنگ، مجموعه‌ای از نصیحت‌های سیاسی برای شهروندان جمهوری‌های امروز تنظیم کرده است. نویسنده توضیح داده که چرا هنوز باید از ماکیاولی پرسید و چگونه می‌توان او را نه معلم شر بلکه معلم حکمت فهمید. 

کتاب در فصل‌های مختلف به موضوعاتی مانند حفظ جمهوری، تقدم خیر همگانی بر منافع شخصی، هنر انتخاب رهبران، نسبت بخت و فضیلت، نقش دین در سیاست، خطر فساد، عدالت اجتماعی، مالیات و خزانه‌ی عمومی می‌پردازد. هر فصل با یک جمله‌ی کلیدی از ماکیاولی آغاز شده و سپس ویرولی آن را با رجوع به نمونه‌های تاریخی از روم باستان، ایتالیا و به‌ویژه تاریخ سیاسی امریکا توضیح داده است. در پایان هر بخش، خواننده با معیاری عینی برای سنجش سیاستمداران و رفتار شهروندی روبه‌رو می‌شود. 

کتاب توصیه های ماکیاولی از خلال این ساختار، پلی میان متون کلاسیک رنسانس و مسائل ملموس جمهوری‌های معاصر برقرار کرده است.

خلاصه کتاب توصیه های ماکیاولی

کتاب توصیه های ماکیاولی بر پایه‌ی این ایده شکل گرفته که اندیشه‌ی ماکیاولی می‌تواند راهنمای شهروندان جمهوری‌های امروز باشد، نه فقط مشاور شاهان. نویسنده با گزینش دوازده توصیه‌ی محوری از نوشته‌های او، به پرسش‌هایی مانند چگونگی حفظ جمهوری، معیار انتخاب حاکمان، نسبت خیر همگانی و منافع خصوصی، خطر توهمات سیاسی، نقش تاریخ در قضاوت سیاسی، معنای واقعی عظمت سیاسی و ریشه‌های فساد پاسخ داده است. 

در هر فصل، یک گزاره‌ی کوتاه از ماکیاولی نقطه‌ی آغاز است و سپس با تحلیل ویرولی و مثال‌هایی از تاریخ روم، ایتالیا و امریکا بسط پیدا می‌کند. پیام اصلی کتاب این است که آزادی جمهوری‌خواهانه بدون شهروندانی هوشیار، مشارکت‌جو، حساس به خیر همگانی و آگاه از درس‌های تاریخ پایدار نمی‌ماند.

چرا باید کتاب توصیه های ماکیاولی را بخوانیم؟

این کتاب تصویری متفاوت از ماکیاولی ارائه کرده و او را آموزگار خرد سیاسی و خیر همگانی نشان می‌دهد. خواننده با معیارهایی مشخص برای سنجش سیاستمداران، فهم بهتر مفهوم جمهوری، تشخیص خطر فساد و توهمات سیاسی و نیز نسبت دین، اخلاق و قدرت آشنا می‌شود. پیوند مداوم متن با نمونه‌های تاریخی، ایده‌ها را عینی و قابل‌سنجش کرده است.

خواندن کتاب توصیه های ماکیاولی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب توصیه های ماکیاولی به علاقه‌مندان به اندیشه‌ی سیاسی، دانشجویان علوم سیاسی و فلسفه، فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران حوزه‌ی سیاست و به کسانی پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند از دل متون کلاسیک برای مسائل امروز سرنخی پیدا کنند.

درباره مائوریتسیو ویرولی

مائوریتسیو ویرولی (Maurizio Viroli) (متولد ۱۹۵۲)، فیلسوف، جستارنویس و اندیشمند سیاسی ایتالیایی‌آمریکایی و استاد بازنشسته‌ی دانشگاه پرینستون است. او علاوه‌بر تدریس، در عرصه‌ی اجرایی هم حضور داشته و مدتی مشاور فرهنگی کارلو آجلیو چیامپی (رئیس‌جمهور اسبق ایتالیا) بوده است. ویرولی در حوزه‌ی روش‌شناسی تاریخ اندیشه، از پیروان مکتب زمینه‌گراییِ کوئنتین اسکینر به شمار می‌رود.

تمرکز پژوهش‌های ویرولی بر روی تاریخ اندیشه‌ی سیاسی، بازخوانی سنت جمهوری‌خواهی کلاسیک و بررسی آرای متفکرانی چون نیکولو ماکیاولی، ژان-ژاک روسو و بندتو کروچه است. او در کتاب «برای عشق به میهن»، مرز مشخصی میان میهن‌پرستی جمهوری‌خواهانه و ناسیونالیسم ترسیم می‌کند و میهن‌پرستی را پادزهری برای ناسیونالیسم می‌داند که بر پایه‌ی عشق به آزادی و اصول اخلاقی شکل می‌گیرد، نه‌صرفاً جغرافیا و نژاد. در کتاب «آزادی خادمان» هم با نگاهی ضد فاشیستی به نقد ساختار سیاسی ایتالیا در دوران سیلویو برلوسکونی می‌پردازد. از دیگر آثار ویرولی می‌توان به «لبخند نیکولو»، «جمهوری‌خواهی» و «رستگاری شاهزاده» اشاره کرد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب توصیه های ماکیاولی منتشر شده است؟

• کتاب ماکیاولی و صیانت از جمهوری، ترجمه‌ی امین زرگرنژاد، نشر لاهیتا

بخشی از کتاب توصیه های ماکیاولی

«هنگامی که زمان انتخاب افراد در عرصهٔ حکمرانی فرا می‌رسد، بسیاری از شهروندان تصمیم می‌گیرند وظایف مدنی خود را انجام ندهند، چون معتقدند مشارکت و رأی دادن آن‌ها اهمیت چندانی برای زندگی‌شان ندارد. توصیهٔ مشاور ما در این موضوع آن است که شهروندان باید "حافظ جمهوری باشند" و به‌خوبی بدانند که "باید چه‌کار کنند و به چه کسانی می‌توانند اعتماد کنند". منظور او آن است که شهروندان عاقل باید تیزبین باشند و هیچ‌وقت موضوعات همگانی را از نظر دور ندارند، اگر بخواهند مانع از آن شوند که جمهوری‌شان به داراییِ خصوصی عده‌ای قلیل تبدیل شود. اقدام به رأی دادن، یکی از ابزارهایی است که در اختیار داریم و به کمک آن به فرمانداران و نمایندگانمان می‌گوییم که به خیر همگانی اهمیت می‌دهیم. وقتی شهروندان قدرتمند مشاهده می‌کنند که شهروندان عادی مشارکت نمی‌کنند، خودشان را قانع می‌کنند که چون بسیاری از هموطنان امریکایی آن‌ها اهمیتی به خیر همگانی نمی‌دهند، به‌راحتی می‌توانند منافع و خواست خود را از طریق حیله‌گری یا زور، یا هر دو، تحمیل کنند.

ماکیاولی زمانی که بین سال‌های ۱۵۱۲ تا ۱۵۱۶ شاهد فروپاشی جمهوری فلورانس و تشکیل یک حکومت سیاسی تحت کنترل خانوادهٔ مدیچی بود، دریافت که مشارکت فعال شهروندان در زندگی سیاسی برای یک جمهوری چقدر حیاتی است. وقتی شهروندانْ دیگر مایل یا قادر به انجام درست وظایف مدنی خود نیستند ـ به علت تنبلی، یا فساد، یا به این سبب که معتقدند زیرکان کسانی‌اند که هیچ کاری برای جمهوریِ خود نمی‌کنند اما با این حال از احساس مسئولیت دیگران منتفع می‌شوند ـ جمهوری‌ها به سراشیبی سقوط می‌افتند و می‌میرند، به این سبب که مورد تهاجم قرار می‌گیرند یا به این دلیل که تحت استبداد یک یا چند فرد زیرک درمی‌آیند.»