کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور

کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور نوشته تامس آگدن، حاصل گردآوری و ترجمه مهدی حبیب زاده، ویراسته فرزاد جابرالانصار و شامل دو مقاله‌ی مهم نویسنده در حوزه‌ی روان‌کاوی روابط ابژه‌ای است که نشر نی آن را منتشر کرده است. نویسنده با تکیه بر سنت کلاینی و کارهای وینیکات، بیون، بیک، تاستین و ملتزر، طرحی تازه از «مواضع روانی» ارائه کرده است. مفهوم موضع اوتیستیک‌مجاور، در این اثر، در کنار مواضع پارانوئید-اسکیزوئید و افسرده‌وار توضیح داده شده و پیامدهای نظری و بالینی آن در درمان، انتقال و انتقال متقابل بررسی شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور اثر تامس آگدن

کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور (دو جستار در تکمیل مفاهیم ملانی کلاین) با تمرکز بر دو مقاله با نام‌های «درباره‌ی ساختار دیالکتیکی تجربه» و «درباره‌ی مفهوم موضع اوتیستیک‌مجاور» تلاش کرده است طرحی سه‌گانه از تجربه‌ی انسانی ارائه کند. تامس آگدن در این کتاب با بازخوانی ایده‌های ملانی کلاین درباره‌ی مواضع پارانوئید-اسکیزوئید و افسرده‌وار، آن‌ها را از قالب مراحل رشد بیرون آورده و به‌عنوان سه شیوه‌ی همزمانِ ایجاد تجربه توضیح داده است که در تمام طول زندگی در برهم‌کنش دیالکتیکی با هم عمل می‌کنند.

نویسنده در کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور موضع افسرده‌وار را به‌عنوان زمینه‌ی سوبژکتیویته، تاریخ‌مندی، نمادپردازی و تجربه‌ی احساس گناه، سوگواری و دغدغه‌مندی نسبت به دیگری شرح داده است؛ سپس موضع پارانوئید-اسکیزوئید را به‌مثابه‌ی شیوه‌ای بدوی‌تر معرفی کرده است که بر دوپاره‌سازی، انکار، همانندسازی برون‌فکنانه و تجربه‌ی «خود» در مقام ابژه‌ای زیر هجوم افکار و احساسات استوار است. این نویسنده در ادامه با الهام از کارهای بیک، تاستین و ملتزر، موضع سومی را طرح کرده است که آن را اوتیستیک‌-‌مجاور می‌نامد؛ شیوه‌ای تحت‌سیطره‌ی حواس، ریشه‌دار در تجربه‌های پوستی، ریتم‌ها و مجاورت‌های بدنی اولیه.

تامس آگدن نشان داده است که این موضع نه‌تنها در رشد نوزاد بلکه در سراسر زندگی در پس‌زمینه‌ی تجربه‌ی روانی و در شکل‌گیری دفاع‌های اوتیستیک، شکل‌گیری «پوست دوم» و نوعی وابستگی جبارانه به الگوهای حسی و ابژه‌های اوتیستیک حضور دارد. کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور علاوه‌بر شرح نظری این سه موضع، سرشار از نمونه‌های بالینی دقیقی است که در آن‌ها نحوه‌ی بروز هر موضع در انتقال، انتقال متقابل، زبان، سکوت، بدن‌مندی و شیوه‌ی حضور بیمار در اتاق درمان دنبال شده است.

عنوان اصلی و کامل این کتاب در زبان مبدأ عبارت است از On the Dialectical Structure of Experience—Some Clinical and Theoretical Implications.

خلاصه کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور

کتاب طرحی از تجربه‌ی انسانی به‌عنوان محصول برهم‌کنش سه شیوه‌ی ایجاد تجربه ارائه کرده است؛ افسرده‌وار، پارانوئید-اسکیزوئید و اوتیستیک‌ـ‌مجاور. در این نگاه، موضع افسرده‌وار با نمادپردازی، تاریخ‌مندی، تجربه‌ی «خود» و دیگری در مقام سوژه، احساس گناه، سوگواری و هم‌احساسی گره خورده است. موضع پارانوئید-اسکیزوئید بر دوپاره‌سازی، انکار، همه‌توانی، بازنویسی تاریخ و تجربه‌ی ابژه‌ها به‌صورت چیزهایی ترسناک یا محافظت‌کننده استوار است.

در کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور موضع اوتیستیک‌ـ‌مجاور به‌عنوان بدوی‌ترین سامان‌یابی روانی معرفی شده است که در آن تجربه بر پایه‌ی اثرپذیری‌های حسی به‌ویژه در سطح پوست، ریتم‌ها، شکل‌ها و مجاورت‌های بدنی ساخته می‌شود. نویسنده نشان داده است که اختلال اوتیسم و نیز برخی الگوهای دفاعی بزرگ‌سالان را می‌توان به‌منزله‌ی تورم و تصلب همین شیوه‌ی اوتیستیک‌ـ‌مجاور فهمید. در پایان این اثر، تغییر روانی به‌عنوان دگرگونی در بافتار دیالکتیکی این سه موضع و نه صرفاً تغییر در محتوای فانتزی‌ها تعریف شده است.

چرا باید کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور را بخوانیم؟

کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور برای فهم عمیق‌تر تجربه‌ی انسانی، از نخستین لایه‌های حسی و پوستی تا پیچیده‌ترین شکل‌های نمادپردازی و رابطه با ابژه، تصویری سه‌بعدی ارائه کرده است. این اثر درک بسیاری از پدیده‌های بالینی مانند سکوت، حمله‌های اضطراب، دفاع‌های اوتیستیک، شکل‌گیری «پوست دوم» و کیفیت‌های خاص انتقال و انتقال متقابل را در چارچوبی منسجم‌تر ممکن می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به روان‌کاوان، روان‌درمان‌گران، روان‌شناسان بالینی، روان‌پزشکان و دانشجویان علاقه‌مند به نظریه‌ی روابط ابژه‌ای پیشنهاد می‌شود. همچنین اثر حاضر به پژوهشگران حوزه‌ی اوتیسم، رشد نوزاد و کسانی که در کار بالینی با بیماران مرزی، سایکوتیک یا دارای دفاع‌های اوتیستیک درگیرند، توصیه شده است.

درباره تامس آگدن

تامس آگدن (Thomas H. Ogden) زاده‌ی سال ۱۹۴۶‏ میلادی در خانواده‌ای یهودی در ایالات متحده، پزشک، روان‌پزشک، روان‌کاو و نویسنده‌ای است که هم در حوزه‌ی آثار تخصصی روانکاوی و هم در زمینه‌ی داستان‌نویسی فعالیت داشته است. تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه ییل به پایان رساند و دوره‌ی رزیدنتی روان‌پزشکی را نیز در همین دانشگاه طی کرد. پس از آن، یک سال به‌عنوان روان‌پزشک همکار در کلینیک تاویستاکِ لندن مشغول به کار شد و سپس آموزش رسمی روانکاوی را در انستیتوی روانکاوی سان‌فرانسیسکو گذراند؛ نهادی که عضو هیئت‌علمی آن بوده است. تحصیلات دانشگاهی خود را با دریافت مدرک کارشناسی از کالج آمهرست و دریافت کارشناسی‌ارشد و دکتری از دانشگاه ییل تکمیل کرد.

علاقه‌ی تامس آگدن به روانکاوی از دوران کودکی شکل گرفت؛ زیرا مادرش که فردی تحصیل‌کرده و علاقه‌مند به مطالعه بود، تحت درمان روانکاوی قرار داشت و حضور روانکاو در خانه، ذهن او را از همان سال‌های ابتدایی زندگی به این حوزه جذب کرد. این نویسنده بیش از ۲۵ سال مدیریت مرکز مطالعات پیشرفته‌ی روان‌پریشی را بر عهده داشت و به‌عنوان عضو هیئت‌تحریریه‌ی مجله‌ی بین‌المللی روانکاوی و گفت‌وگوی روانکاوی فعالیت کرد و همچنین به‌عنوان تحلیلگر ناظر و شخصی در انستیتوی روانکاوی کالیفرنیای شمالی شناخته شده است.

از ویژگی‌های برجسته‌ی آثار تامس آگدن این است که نوشته‌ها و مقالاتش با زبانی روشن و قابل‌فهم ارائه می‌شود و اندیشه‌های پیچیده‌ی روانکاوی را به‌شکلی ساده بیان می‌کند. او علاوه‌بر نگارش آثار تخصصی، تحلیل‌های روانکاوانه‌ای درباره‌ی آثار نویسندگانی چون هینی، بورخس، کافکا و فراست منتشر کرده است. هرچند از نظریه‌پردازانی مانند وینیکات، ملانی کلاین و ویلفرد بیون تأثیر پذیرفته و آثار آنان را بررسی و تحلیل کرده است، از هیچ مکتب خاصی پیروی نمی‌کند و دیدگاه‌های مستقل خود را دنبال می‌کند.

از آثار تامس آگدن می‌توان به کتاب‌هایی چون «موضوعاتی درباره‌ی تجزیه‌وتحلیل» (۱۹۷۷)، «هنر روانکاوی» (۲۰۰۵)، «کشف مجدد روانکاوی» (۲۰۰۹)، «ناتوانی در رؤیادیدن» (۲۰۱۲)، «گوش روانکاو و چشم منتقد» (۲۰۱۳)، رمان «تکه‌های از قلم افتاده» (۲۰۱۴) که با نام «ناتمام» ترجمه شده و رمان «در دستان جاذبه و بخت» (۲۰۱۶) اشاره کرد. عنوان برخی دیگر از آثار او عبارت است از «موضع اوتیستیک ــ مجاور»، «احیای زندگی در اتاق درمان: حساسیت تحلیلی جدید» و «خلاقه‌خوانی؛ جستارهایی درباره‌ی آثار بنیادین روانکاوی».

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

فعالیت‌های علمی و آموزشی تامس آگدن با دریافت جوایز مهمی همراه بوده است، ازجمله جایزه‌ی مهم‌ترین مقاله‌ی سال مجله‌ی بین‌المللی روانکاوی در سال ۲۰۰۴، جایزه‌ی هاسکل نورمن در سال ۲۰۱۰ برای دستاوردهای برجسته در روانکاوی، جایزه‌ی سیگورنی در سال ۲۰۱۲ و جایزه‌ی هانس لئووالد در سال ۲۰۱۴ به پاس همکاری ارزشمند در آموزش روانکاوی.

بخشی از کتاب موضع اوتیستیک ــ مجاور

«ماهیت تجربهٔ تحت سیطرهٔ حواس

در شیوهٔ اوتیستیک‌مجاورْ تجربه‌های حسی، خصوصاً در سطح پوست، رسانهٔ اصلی برای خلق معنای روان‌شناختی و الگوهای مقدماتی تجربهٔ «خود» هستند. در بنیادی‌ترین وجوهِ روابط ابژه‌ایِ دورهٔ نوزادی، مجاورت حسیِ سطح پوست و ریتم‌مندی نقشی پایه‌ای ایفا می‌کنند: تجربهٔ نوزاد از در آغوش گرفته شدن، تیمار شدن و مخاطب حرف‌های مادر بودن. این تجربه‌های ابتدایی به معنای مشخصی در رابطه با ابژه هستند و این معنا به ماهیت سوبژکتیویته در موضع اوتیستیک‌مجاور مربوط می‌شود. من در نوشته‌های قبلی‌ام (Ogden, ۱۹۸۶, ۱۹۸۸) مفهوم کلاینی موضع افسرده‌وار را در مقام نوعی سامان روان‌شناختی تشریح کرده‌ام که شامل سوژه‌ای تفسیرگر است که میان نماد و امر نمادین‌شده، میان خود شخص و تجربهٔ زیسته‌اش، وساطت می‌کند.»