کتاب جامعه، فرهنگ و سیاست درمقالات و اشعار سه شاعر انقلابی (ایرج میرزا ـ فرخی یزدی ـ میرزاده عشقی)

«جامعه، فرهنگ و سیاست درمقالات و اشعار سه شاعر انقلابی (ایرج میرزا ـ فرخی یزدی ـ میرزاده عشقی)» پژوهشی به قلم داود علی‌بابایی (-۱۳۳۷) است. هر سه شاعر یاد شده در زمان استبداد رضاخانی می‌زیستند و هر سه در انتقاد از اوضاع زمانه و جانب‌داری از اندیشه‌های آزادی‌خواهانه چه با اشعار طنز، اجتماعی و حتی هجو و چه مقالات تند انتقادی فروگذار نکردند. نویسنده در این کتاب پس از شرح کوتاهی درباره زندگی این سه شاعر، به فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و ادبی آنها پرداخته و چگونگی برخورد آنها با شرایط زمانه و برخورد زمانه با خواسته‌های آنان را روایت کرده‌است. در مقدمه این اثر می‌خوانید: گرچه گفته‌اند سیاستمداران مهمانان تاریخ هستند و اُدبا و هنرمندان میزبانان تاریخ می‌باشند، ولیکن با نگاهی به‌ عملکردها و گفته‌های سه شاعر انقلابی ـ یعنی میرزاده عشقی و ایرج میرزا و فرخی یزدی ـ می‌توان تجزیه و تحلیل نمود که چگونه هنوز هم که بیش از هفت دهه از مرگ آنان می‌گذرد، باز هم مردم آنان را به‌صورت یک نویسنده و شاعر انقلابی و سیاست‌پیشه که هیچ‌گونه گرایشی به‌ حزب و دسته و گروه سیاسی نداشته‌اند، می‌شناسند و آن هم به‌خاطر قلم و شعر و نوشته‌هایشان می‌باشد که بوی اجتماعی و سیاسی می‌دهد و آمیختگی سیاست به‌ ادب و نویسندگی باعث شده‌است که نام آنان هنوز هم زبانزد خاص و عام باشد و مردم اشعار آنان را سرمشقی برای پیشبرد اجتماعی و سیاسی خود قراردهند.