کتاب اردک دیوانه

کتاب اردک دیوانه نوشته حامد هادیان، روایتی شخصی و میدانی از دوازده روز جنگ اسرائیل با ایران است و این رویداد را از لحظه‌ی اولین انفجار در تهران تا حملات بعدی، آوارگی مردم، تشییع کشته‌شدگان و زندگی روزمره زیر سایه‌ی موشک‌ها دنبال می‌کند. نویسنده که سال‌ها خبرنگار بحران در جنگ‌های اوکراین، لبنان، عراق و سوریه بوده، این‌بار جنگ را در کوچه‌ها و خیابان‌های تهران و شهرهای دیگر کشور خود گزارش می‌کند. انتشارات به‌ نشر این یادداشت‌ها را منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اردک دیوانه

کتاب اردک دیوانه با زاویه‌ی دید یک خبرنگار بحران، دوازده روز جنگ اسرائیل با ایران را از دل کوچه‌ها، خانه‌ها، بیمارستان‌ها، بهشت زهرا، هتل‌های پناه‌داده به جنگ‌زدگان و کافه‌های نیمه‌خلوت تهران روایت کرده است. حامد هادیان که پیش‌تر جنگ را در دونباس، خارکف، ضاحیه، موصل و حلب دیده بود، در این کتاب نشان داده وقتی جنگ به خانه و کوچه‌ی خودی می‌رسد، چه تغییری در نگاه و زندگی آدم‌ها ایجاد می‌شود. 

کتاب اردک دیوانه در قالب مجموعه‌ای از گزارش‌ها و یادداشت‌های پی‌درپی نوشته شده و هر کدام برشی از یک روز یا یک صحنه است. حامد هادیان علاوه بر تهران، به شهرهایی مثل یزد، سمنان، رشت، سیاهکل، اسدآباد و مناطق دورافتاده‌ای در بلوچستان هم سر می‌زند؛ جایی که جنگ بیشتر در قطع اینترنت، آوارگان، گرانی و همدلی‌های خودجوش مردم دیده می‌شود. 

نویسنده در کنار ثبت صحنه‌های عینی، به احساسات متناقض خود هم پرداخته؛ از کشمکش میان ماندن و رفتن و میان وظیفه‌ی حرفه‌ای و ترس برای خانواده تا گیر کردن بین میل به ثبت حقیقت و فشار سانسور و مجوز.

خلاصه کتاب اردک دیوانه

کتاب اردک دیوانه مجموعه‌ای از گزارش‌های روایی است که از صبح حمله‌ی اسرائیل به ایران آغاز شده و روزبه‌روز پیش می‌آید. نویسنده از خانه‌ی پدری و کوچه‌ی تیموری تا خیابان صابونچی، میدان قدس، ساختمان شیشه‌ای صداوسیما، زندان اوین، قطعه‌ی ۴۲ بهشت زهرا، هتل فریال سمنان و روستاهای گیلان و بلوچستان می‌رود و جنگ را از زاویه‌ی آدم‌های عادی دنبال می‌کند. 

در کتاب اردک دیوانه تصویرهایی از نذری آبگوشت وسط بمباران، سرباز مرخصی‌آمده‌ای که زیر آوار مانده، امدادگران هلال احمر که هدف حمله قرار گرفته‌اند، کارگر افغان کشته شده‌ای که هنوز گواهی فوتش صادر نشده، دختران بی‌سرپرستی که از تهران به سیاهکل برده شده‌اند، هتلی در سمنان که به پناهگاه جنگ‌زدگان تبدیل شده و کافه‌ای در تهران که به پناه شبانه‌ی آدم‌های نگران بدل شده، کنار هم قرار گرفته است. 

کتاب در لایه‌ی زیرین خود به این سؤال پرداخته است که جنگ چگونه زندگی روزمره، ترس‌ها، همدلی‌ها و معنای میهن‌دوستی را دگرگون می‌کند.

چرا باید کتاب اردک دیوانه را بخوانیم؟

کتاب، جنگ را نه از پشت میز تحلیل، که از دل کوچه‌ها، خانه‌ها، غسالخانه، بهشت زهرا و هتل‌های پناه‌داده به جنگ‌زدگان نشان داده است. خواننده با تجربه‌ی زیسته‌ی یک خبرنگار بحران همراه می‌شود که میان ثبت واقعیت، ترس شخصی، مسئولیت خانوادگی و فشارهای امنیتی گیر کرده است. این کتاب تصویری نزدیک از تأثیر جنگ بر زندگی روزمره، روابط انسانی و احساس میهن‌دوستی ارائه کرده است.

خواندن کتاب اردک دیوانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اردک دیوانه به کسانی پیشنهاد می‌شود که به روزنامه‌نگاری میدانی، روایت‌های جنگ، مطالعات اجتماعی ایران و تجربه‌ی زیسته‌ی شهروندان در بحران علاقه‌مند هستند یا می‌خواهند جنگ را در جزئیات زندگی آدم‌ها ببینند.

بخشی از کتاب اردک دیوانه

«۶: ۲۷ صبح، ۲۳ خرداد موبایل زنگ زد. اسماعیل بود: "اسرائیل زد. برو گزارش بگیر." روی میز آشپزخانه، ظرف استیلی پر از قند، برق می‌زد. پدرم دیشب قند شکسته بود. بی‌خبر از اینکه صبح، جنگ به خانه‌مان می‌رسد. سال‌ها من دنبال جنگ می‌رفتم و دیگران نگرانم بودند. حالا همه با هم نگران بودیم. دوستی پیام داد: "دیگه لازم نیست بری سفر!" انگار طلسم شده بودم که همهٔ جنگ‌های دنیا را ببینم. این اتفاق برایم تازه نبود. چند ماه پیش در لبنان، با همین صداها از خواب پریده بودم. هنوز خاک سفر را نتکانده بودم و مشغول نوشتن کتاب و تدوین مستند درباره همان جنگ بودم. در سرم هنوز سوت جنگنده‌های اسرائیلی می‌پیچید که دیوار صوتی را در آسمان بیروت می‌شکستند. در ماه‌های پیش بارها موقع خواب فکر کرده بودم که جنگ به ما هم می‌رسد. شب تا صبح درگیر نشخوار ذهنی "جنگِ نزدیک" بودم. خبرها و تحلیل‌ها همین را می‌گفت. آخر سر خودم را قانع می‌کردم که کاری از دستم برنمی‌آید؛ بخوابم شاید نیامد. چیزهایی در دنیا دست ما نیست و جنگ آمد و این همان "لحظهٔ قطعی" بود؛ لحظه‌ای که مثل خط‌کشی مسیر زندگی را عوض می‌کند. بی‌قاعده. بی‌رحم. بی‌پایان. این اصطلاح را از یک عکاس اوکراینی شنیدم؛ همان روزی که روسیه حمله کرد. در اولین پست اینستاگرامش نوشته بود، وقتی صبح بیدار شد و فهمید که روسیه به اوکراین حمله کرده است.

اگر ایرانی هم نبودم، باز به تهران می‌آمدم. اما این بار، روز اول جنگ در میدان نبودم؛ وسط دیگ آبگوشت نذری گرفتار بودم، مسئولیت هر سال عید غدیر: گوسفند، نخود، سیب‌زمینی... زندگی و جنگ در هم تنیده بودند. هم‌زمان جنگ را از تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کردم. دوستان خبرنگارم تلفنی از هر نقطه‌ای که بمباران شده بود زنگ می‌زدند تا خودم را برسانم. رفقا منتظر من بودند. می‌دانستم لحظه‌های اول برای روایت خبرنگار حیاتی است؛ ولی وقتی جنگ و زندگی مخلوط می‌شوند، رفتار تو هم تغییر می‌کند.»