کتاب خواب و دیگر هیچ

کتاب خواب و دیگر هیچ نوشته‌ی لورنس آزبُرن با ترجمه‌ی نوید فرخی روایتی است معاصر از بازگشت دوباره‌ی فیلیپ مارلو، کارآگاه مشهور، در سال‌های پیری و انزوا. داستان در مرز مکزیک و آمریکا، شهرها و سواحل فرسوده، کازینوها و هتل‌های قدیمی می‌گذرد و فضای تیره‌ی جنایت، فساد مالی و حسرت سال‌های گذشته را به‌هم گره می‌زند. نشر کتاب مرو آن را منتشر کرده است و متن ترجمه‌شده، خواننده را وارد جهانی می‌کند که در آن پیری، الکل، خاطره و خطر در کنار هم حرکت می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خواب و دیگر هیچ

کتاب خواب و دیگر هیچ با محوریت شخصیت فیلیپ مارلو، کارآگاهی سالخورده، در فضایی شکل گرفته که مرز میان بازنشستگی، فراموشی و کشیده‌شدن دوباره به دل ماجرا را نشان می‌دهد. لورنس آزبُرن در این کتاب مارلوی هفتادودوساله را در خانه‌ای کنار صخره‌های باخا در مکزیک قرار داده است؛ جایی که او با خدمتکارش ماریا و سگی ولگرد زندگی می‌کند و روزهایش میان کازینوهای اینسینادا، نوشیدنی، خاطرات و تماشای اقیانوس می‌گذرد. در همین فضای فرسوده و آرام، دو نماینده‌ی شرکت بیمه‌ی پاسیفیک میوچوال سراغش می‌آیند و پرونده‌ای مشکوک درباره‌ی مرگ مردی به نام دونالد زین را پیش رویش می‌گذارند. کتاب خواب و دیگر هیچ در ادامه، مارلو را از ساحل‌های باخا تا سن‌دیه‌گو، کورونادو، ال‌سنترو، صحرا و سپس مزاتلان دنبال می‌کند. او باید بفهمد مرگ زین در ساحل کالتادوکامپوس تصادف بوده، خودکشی یا پوششی برای کلاهبرداری بیمه‌ای. آزبُرن در این کتاب علاوه‌بر روایت تعقیب و تحقیق، به فرسودگی شهرها، تغییر نسل‌ها، اقتصاد مبتنی‌بر بدهی، پروژه‌های شکست‌خورده‌ی تفریحگاهی و فاصله‌ی طبقاتی میان آمریکایی‌های ثروتمند و مکزیکی‌های کارگر پرداخته است. کتاب خواب و دیگر هیچ با تمرکز بر گفت‌وگوهای طولانی، توصیف مکان‌ها و ذهنیت خسته‌ی مارلو، بیش از آنکه فقط یک پرونده‌ی جنایی را دنبال کند، تصویری از پیری، تنهایی و تلاش برای حفظ هویت حرفه‌ای در جهانی دگرگون‌شده ارائه می‌دهد.

خلاصه داستان خواب و دیگر هیچ

در خواب و دیگر هیچ، فیلیپ مارلو، کارآگاه بازنشسته و پیر، در خانه‌ای کنار صخره‌های باخا زندگی می‌کند و روزهایش را با قمار، نوشیدن و مرور گذشته می‌گذراند. دو مأمور شرکت بیمه‌ی پاسیفیک میوچوال سراغ او می‌آیند و از او می‌خواهند مرگ مشکوک دونالد زین، بسازبفروش بدهکار و بیمه‌شده‌ی آن‌ها را بررسی کند؛ مردی که ظاهراً در ساحل کالتادوکامپوس غرق شده است. مارلو برای دنبال‌کردن رد زین، به سن‌دیه‌گو می‌رود، رستوران‌ها، هتل‌ها و خانه‌ی مصادره‌شده‌ی او را می‌بیند و بعد سراغ بیوه‌اش، دُلُرِس، در تفریحگاه نیمه‌کاره‌ای در دل صحرا می‌رود؛ جایی که شکست مالی، شن‌های روان و استخرهای خالی، رؤیای مشترک آن زوج را به ویرانه تبدیل کرده است. سپس مسیر او به مزاتلان و دنیای صید ماهی، کلوپ‌ها و دوستان قدیمی زین کشیده می‌شود. در طول این جست‌وجو، مرز میان حقیقت، کلاهبرداری بیمه‌ای، وسوسه‌ی پول و کشش مرموز دُلُرِس برای مارلوی خسته و سالخورده، مدام مبهم‌تر می‌شود.

چرا باید کتاب خواب و دیگر هیچ را بخوانیم؟

خواب و دیگر هیچ تصویری از کارآگاهی سالخورده ارائه می‌دهد که در جهانی پر از بدهی، فساد و پروژه‌های نیمه‌تمام، هنوز به‌دنبال معنای کار و شرافت حرفه‌ای است. این کتاب برای کسانی که به فضاهای مرزی مکزیک و آمریکا، توصیف دقیق شهرها و هتل‌ها، و روایت کند و تأملی از جنایت و پیری علاقه‌مند هستند، تجربه‌ای متفاوت از یک داستان کارآگاهی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن خواب و دیگر هیچ به علاقه‌مندان داستان‌های کارآگاهی کلاسیک، دوست‌داران فضای مکزیک و شهرهای مرزی، کسانی که به روایت‌هایی درباره‌ی پیری، بازنشستگی و حس بی‌مصرف‌شدن در جهان امروز فکر می‌کنند و همچنین مخاطبانی که از توصیف‌های جزئی‌نگر مکان‌ها و روابط پیچیده‌ی مالی و عاطفی لذت می‌برند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب خواب و دیگر هیچ

«ما، پاسبان‌های قدیمی، شب به تراس لافوندا می‌رویم تا از کباب گوشت گوسالهٔ آنجا بخوریم. اغلب تمام روز را زیر آلاچیق می‌مانیم، ورق‌بازی می‌کنیم و به هم بدهکار می‌شویم. زندگی واژهٔ آشنایی برای ماست. از سیستم صوتی، ترک‌های موسیقی لُس ترس آسز و لس پانچوس را پخش می‌کنند و در میان ما، برخی می‌توانند رؤیای آن سال‌های باشکوه را ببینند. در اینجا، هنوز چشمه‌ای از زمان‌های گذشته وجود دارد و شاید این آخرین بارقه از ایامی باشد که لذت خواهیم برد. آیا تاکنون، در طول تاریخ، پیش آمده فقط طی چهار دهه این‌قدر همه‌چیز وارونه شود؟ می‌توانم تابستان ۱۹۵۰ را در همین مکان به‌یاد آورم. در طول روز، مردان کت و شلوار ضخیم به تن داشتند و زنان مثل هنرپیشه‌ها به سوپرمارکت می‌رفتند. سی‌وهشت سال بعد (وقتی‌که فکر می‌کنم می‌بینم خیلی سریع گذشته) آن آهنگ‌ها جای خود را به گانز اِن رُزز داده‌اند. آن زمان‌ها، هنوز اولدمکزیکو وجود داشت و در آنجا، زندگی با سبک خاص خودش جریان پیدا می‌کرد. پدرو اینفانته هنوز روی صحنهٔ نمایش بود و ماریا فلیکس در صفحهٔ تلویزیون حضور داشت. کم‌کم آن‌ها از دور خارج شدند تا راه برای مدونا باز شود. بعد، یک روز، پس از نزدیک به یک دهه سستی و فساد رونالد ریگان، دو مَرد از شرکت بیمهٔ خصوصی پاسیفیک میوچوال قدم به تراس هتل لافوندا گذاشتند. آن‌ها مثل مسئولان کفن‌ودفن لباس پوشیده بودند و از جادهٔ اصلی بالای هتل می‌آمدند. انگار می‌دانستند تنها هستم و مقابل منزلم، بر فراز صخره‌های باخا، در کنار پارچ سانگریا و عصای دسته‌نقره‌ای‌ام نشسته‌ام!»